Taberî'ye göre bu ayette Yahudilerin, Hz. Muhammed'e indirilen ayetleri inkâr etmelerinin sebebi kıskançlık ve haset olup, Allah'ın peygamberlik ve hikmeti kendi soylarından değil Araplardan bir kimseye vermesine karşı çıkmalarıdır. Bu inkârları sebebiyle kendilerini kötü bir şeye satmışlardır; yani imanları ve ahiretteki mükafatları yerine küfrü seçerek nefislerine kötü bir alışveriş yapmışlardır. Bu inkâr edenlere âhirette alçaltıcı (mühîn) bir azap vardır ki bu azap, sahibini ebediyen zillet içinde bırakan, ondan asla izzet ve şerefe geçiş imkânı olmayan bir azaptır.

وهذه الآية وما أخبر الله فيها عن حسد اليهود محمدا صلى الله عليه وسلم وقومه من العرب، من أجل أن الله جعل النبوة والحكمة فيهم دون اليهود من بني إسرائيل، حتى دعاهم ذلك إلى الكفر به مع علمهم بصدقه، وأنه نبي لله مبعوث ورسول مرسل

Bu müfessire göre metin, kendisine uyulmayan ve amel edilmeyen bu ayetlerin, onları izlemeyip üzerine amel etmeyenlerin izzet ve kibirlerini giderdiğini belirtmektedir. Yani ayetlere karşı gösterilen inatçı büyüklenme ve izzet iddiası, bu ayetlerin etkisiyle boşa çıkarılmaktadır.

الذي لا يتبعونها ولا يعملون عليها بهذه الآيات يذهب بعزهم وكبرهم

Bu metne göre 'şira' (satın alma/kendini satma) ifadesi iki anlama gelebilir: birincisi kişinin küfrü tercih etmesinin bir mülkü diğerine değişmeye benzemesi, ikincisi ise mükellefin azaptan kurtulacağını zannettiği amelleri işleyerek sanki kendini satın almış gibi olmasıdır. Râzî ikinci görüşü kendi nazarında daha isabetli bulur ve Yahudilerin, yaptıkları şeylerin kendilerini azaptan kurtaracağına inandıklarını, bu yüzden Allah'ın onları zemmettiğini belirtir. Ayrıca bu küfrü tercih etmelerinin sebebinin 'bağy' (haset/azgınlık) olduğunu, Arap'tan beklenen nübüvvetin ortaya çıkması üzerine kıskançlığa kapıldıklarını açıklar.

الوجه الثاني : وهو الأصح عندي أن المكلف إذا كان يخاف على نفسه من عقاب الله يأتي بأعمال يظن أنها تخلصه من العقاب فكأنه قد اشترى نفسه بتلك الأعمال ، فهؤلاء اليهود لما اعتقدوا فيما أتوا به أنها تخلصهم من العقاب ، وتوصلهم إلى الثواب فقد ظنوا أنهم اشتروا أنفسهم بها

İbn Kesîr'e göre Yahudiler, Hz. Muhammed'in getirdiği hakkı açıklamaları gerekirken bunu gizleyip bâtılı satın almışlar; bu tercihleri Allah'ın indirdiğini tasdik, yardım ve nusret yerine küfrü seçmek şeklinde tezahür etmiştir. Bu tutuma sevk eden asıl sebep bağy (haset), kıskançlık ve bunun kaynağı olan kibirdir. Sonuç olarak dünyada ve ahirette zillet ve küçük düşürülmeyle karşılık görmüşlerdir.

وإنما حملهم على ذلك البغي والحسد والكراهية ولا حسد أعظم من هذا

Beydâvî'ye göre bu ayet, Yahudilerin Allah'ın kendi dilediği kuluna (Hz. Muhammed'e) vahiy ve risalet vermesini kıskanmaları sebebiyle O'nun indirdiğine küfretmelerini kınamaktadır. Bu inkar, haksız bir istek (kendilerine ait olmayan bir şeyi talep etme) ve hasetten kaynaklanmakta, bu yüzden 'baûu bi ğadabin alâ ğadab' ifadesiyle hem küfür hem de en faziletli mahlûka duyulan haset sebebiyle iki katlı bir gazaba uğradıkları belirtilmektedir. Kâfirler için öngörülen alçaltıcı azap, günahkarın azabından farklı olarak onları zelil kılmak amacı taşımaktadır.

بغيا طلبا لما ليس لهم وحسدا، وهو علة أن يكفروا دون اشتروا للفصل

Kurtubî, ayetteki 'bئسما اشتروا به أنفسهم' ifadesinin dil tahlilini yapar; nebiliğin Allah'ın dilediği kimselere has olduğunu, bunun Arapların 'bu Kur'an iki şehirden büyük bir adama indirilseydi' sözlerine bir red olduğunu belirtir. Ayrıca Yahudilerin iki kez gazaba uğramasını, birincisinin buzağıya tapmaları, ikincisinin Hz. Muhammed'i inkâr etmeleri şeklinde açıklar.

وهذا رد لقولهم : لولا نزل هذا القرآن على رجل من القريتين عظيم