Bu metne göre âyette bahsedilen menfaatler, kurbanlık hayvanın henüz vücûb altına alınmadığı, adı belirlenmemiş ve boyunlanmamış (taklîd edilmemiş) haldeki durumuyla ilgilidir; bu menfaatler sütünün içilmesi, sırtına binilmesi ve yavrularından yararlanılmasıdır. Belirlenen ecel (süre) ise hayvanın vâcip kılınmasına kadar olan süredir; vâcip kılındığında bu menfaatlerden yararlanma hakkı sona erer.

قالوا: ومنافعها في هذه الحال: شرب ألبانها، وركوب ظهورها، وما يرزقهم الله من نتاجها وأولادها. قالوا: والأجل المسمى الذي أخبر جل ثناؤه أن ذلك لعباده المؤمنين منها إليها، هو إلى إيجابهم إياها، فإذا أوجبوها بطل ذلك، ولم يكن لهم من ذلك شيء

Zemahşerî'ye göre şahitliğin 'lillah' yani sırf Allah için, halis niyetle yapılması gerekir; bu şahitlik ne şahit tutulan kişi için ne de başka bir dünyevi amaç için değil, sadece hakkı ikame etmek ve zulmü def etmek için ifa edilmelidir. Ayrıca 'sizden' ifadesinin kapsamına dair Hasan'ın Müslümanlardan, Katade'nin ise hürlerden olduğu yorumları nakledilmiştir. Şahitliğin faydası olarak da tarafların birbirini inkâr etmemesi, kadını tutmakla itham edilmemesi ve ölüm halinde mirasa hak iddia edilmesinin önlenmesi gösterilmiştir.

{ لله } لوجهه خالصا ، وذلك أن تقيموها لا للمشهود عليه ، ولا لغرض من الأغراض سوى إقامة الحق ودفع الظلم

Bu parça, Fahreddin er-Râzî'nin farklı ayetlere (özellikle Bakara 282 ve çevresindeki ayetler) dair çok sayıda meseleyi bir arada topladığı karışık bir metin görünümündedir; müdâyene (borçlanma) ayetiyle ilgili bey' türlerinin dörde ayrılması, şühûd (şahitlik) hükmünün hikmeti, ecel (ölüm vakti) meselesi ve dünya metâının hakirliği gibi konular ele alınmaktadır. Metin, borçla ilgili alışverişin dinin dinle satılması dışındaki iki türünün (bey' el-ayn bi'd-deyn ve bey' ed-deyn bi'l-ayn/selem) ayetin kapsamına girdiğini belirtir. Ayrıca şahitlik emrinin hikmetinin taraflar arasında inkârı önlemek ve mirasla ilgili ihtilafları engellemek olduğu aktarılır.

بقي هنا قسمان : بيع العين بالدين ، وهو ما إذا باع شيئا بثمن مؤجل وبيع الدين بالعين وهو المسمى بالسلم ، وكلاهما داخلان تحت هذه الآية

Kurtubî bu ayeti dinî ve fıkhî açıdan geniş kapsamlı bulur; Said b. Müseyyeb'in rivayetine göre bu ayet Kur'an'ın Arş'a en yakın olan (en son inen) ayetlerindendir. İbn Abbas'a göre ayet özelde selem (vadeli satış) akdi hakkında inmiş olsa da hüküm bakımından tüm borçlanma işlemlerini kapsar. Ayrıca ayette geçen kâtiplik, şahitlik ve borçlunun ikrar (imlâ) yükümlülüğü gibi hususlar fıkhi açıdan detaylı olarak ele alınmış, borcun ifadesinde acizlik gösteren (sefih, zayıf, konuşamayan) kişilerin velisinin imlâ etmesi gerektiği belirtilmiştir.

وقال بن عباس : هذه الآية نزلت في السلم خاصة معناه أن سلم أهل المدينة كان سبب الآية ثم هي تتناول جميع المداينات إجماعا

İbn Kesîr'e göre bu ayet, veresiye/vadeli borç işlemlerinde borcu yazdırma, kâtip ve şahit tutma emrini içermektedir; bu yazma emri, miktarı ve vadeyi korumak, ihtilafı önlemek amacıyla verilmiş bir irşad hükmüdür ve İbn Abbas'tan gelen rivayetle ayetin selem (vadeli alışveriş) hakkında indiği belirtilmiştir. Şahitlikte iki kadının bir erkeğe denk sayılması kadının akıl noksanlığına bağlanmış, kâtip ve şahidin adaletli olması şartı ayetten çıkarılmıştır. Ayrıca yazma emrinin, Peygamber'in ümmetin yazı bilmediğine dair hadisiyle çelişmediği; yazı bilenlerin bilmeyenlere yardım etmesi gerektiği açıklanmıştır.

وقوله هذا إرشاد منه تعالى لعباده المؤمنين إذا تعاملوا بمعاملات مؤجلة أن يكتبوها ليكون ذلك أحفظ لمقدارها وميقاتها وأضبط للشاهد فيها

Beydâvî bu ayeti borç yazma, katip ve şahit tutma emrinin ayrıntılarını açıklayarak yorumluyor. Yazının ve şahitliğin tercihen (istihbâben) mi yoksa vücûben mi olduğu, borçlunun kendisi yazdıramıyorsa velisinin onun adına yazdırması, şahitlik için erkek şahit bulunamazsa bir erkek iki kadının yeterli olacağı gibi fıkhi hükümleri ayet metninden çıkarıyor. Ayrıca peşin alışverişlerde yazı yazma zorunluluğunun kalktığını, kâtip ve şahide zarar verilmemesi gerektiğini belirtiyor.

واستشهدوا شهيدين واطلبوا أن يشهد على الدين شاهدان. من رجالكم من رجال المسلمين، وهو دليل اشتراط إسلام الشهود وإليه ذهب عامة العلماء وقال أبو حنيفة: تقبل شهادة الكفار بعضهم على بعض.