Bu müfessire göre ayetteki temsil, riyakâr biçimde infak eden kişinin durumunu anlatır: kişi görünüşte bahçe (bostan) sahibi gibi hayır işler, insanların takdirini kazanır, ancak yaşlanıp ihtiyaç anında ona en çok muhtaç olduğu vakit -kıyamet günü- ateşli bir kasırga bahçesini nasıl yakıp yok ederse, onun ameli de öylece boşa gider ve elinde hiçbir şey bulamaz. Ayrıca 'إعصار فيه نار' ifadesindeki rüzgârın mahiyeti hakkında (öldürücü zehirli sıcak rüzgâr mı, ateş alevi mi, yoksa şiddetli soğuk mu olduğu) farklı rivayetler nakledilmiştir.

فكذلك المنفق ماله رياء الناس، أطفأ الله نوره، وأذهب بهاء عمله، وأحبط أجره حتى لقيه، وعاد إليه أحوج ما كان إلى عمله، حين لا مستعتب له ولا إقالة من ذنوبه ولا توبة، واضمحل عمله كما احترقت الجنة التي وصف جل ثناؤه صفتها عند كبر صاحبها

Bu metinde Zemahşerî, arıya verilen emrin iki aşamalı olduğunu belirtir: önce evler (kovanlar/petekler) yapması, ardından arının alışkın olduğu, kendi topladığı ve yediği her türlü meyveden/çiçekten yemesi emredilmiştir. Buna göre 'ثم كلي من كل الثمرات' ifadesi arının bal yapmak üzere beslendiği çiçek ve meyve özlerini kapsayan geniş bir anlam taşımaktadır.

إحاطة بالثمرات التي تجرسها النحل وتعتاد أكلها ، أي ابني البيوت ، ثم كلي من كل ثمرة تشتهينها ، فإذا أكلتها

Bu metin, Bakara 266. ayetteki mesel için üç ana unsuru açıklar: 'ود' kelimesinin tam sevgiyi ifade ettiğini, istifham edatının inkâr ve şiddetli nefret bildirmek için kullanıldığını ve cennetin hurma-üzüm ile vasıflanmasının bu meyvelerin en şerefli ve en güzel görünümlü meyveler olmasından kaynaklandığını belirtir. Ayrıca kişinin yaşlılık, çaresizlik ve zayıf zürriyeti bulunması durumunda bu bahçeye olan ihtiyacının had safhada olduğunu, bu meselin amacının ise Allah rızası gözetilmeden yapılan amellerin kıyamet gününde insana getireceği pişmanlık ve şaşkınlığı tasvir etmek olduğunu ifade eder.

الود ، هو المحبة الكاملة . المسألة الثانية : الهمزة في { أيود } استفهام لأجل الإنكار ، وإنما قال : { أيود } ولم يقل / أيريد لأنا ذكرنا أن المودة هي المحبة التامة

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen 'i'sâr' (kasırga), içinde ateş bulunan şiddetli bir rüzgardır ve bağı yakıp yok eder; bu temsil, ihtiyaç anında amelinin boşa çıktığını gören kişinin halini anlatır. Müfessir, ayetin kimin için mesel olduğu konusunda İbn Abbas'tan gelen rivayetleri aktarır: bir görüşe göre bu, riyakâr amel işleyenler için, başka bir görüşe göre kâfir ve münafıklar için, Buhârî'de sabit olan rivayete göre ise ömrünün sonunda kötü amel işleyip iyi amellerini yok eden kişi için verilmiş bir misaldir. Kurtubî, Buhârî'deki Ömer-İbn Abbas kıssasını tercih edilir bulur ve İbn Atıyye'nin bu rivayeti daha isabetli gördüğünü nakleder.

خرج البخاري عن عبيد بن عمير قال قال عمر بن الخطاب يوما لأصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم : فيم ترون هذه الآية نزلت أيود أحدكم أن تكون له جنة من نخيل وأعناب قالوا : الله ورسوله أعلم فغضب عمر

İbn Kesîr bu ayeti, İbn Abbas'tan gelen meşhur bahçe temsili rivayeti üzerinden açıklar: Bu mesel, önce iyi ameller işleyip sonra hayatının sonlarında şeytana uyarak amellerini boşa çıkaran zengin bir kişinin durumunu anlatır. Bahçenin yanıp kül olması gibi, kişinin geçmiş salih amelleri de son işlediği kötülüklerle boşa gider ve tıpkı yaşlılıkta zayıf çocuklarından fayda göremediği gibi, kıyamette de amellerinden fayda göremez.

ضربت مثلا بعمل قال عمر أي عمل قال ابن عباس لرجل غني يعمل بطاعة الله ثم بعث الله له الشيطان فعمل بالمعاصي حتى أغرق أعماله

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah rızası için yapılan hayır işlerini riya ve eziyetle boşa çıkaran kimsenin durumunu temsili bir örnekle anlatır. Bahçe sahibinin yaşlanıp güçsüz çocuklarına muhtaç olduğu anda bahçesinin bir kasırgayla yanıp kül olması, kişinin en çok ihtiyaç duyduğu kıyamet gününde amellerinin boşa gitmesini temsil eder. Metin ayrıca bu duruma en çok benzeyenin, kalbiyle melekût âlemine yükselip sonra tekrar bâtıl âleme dönen ve çabasını heba eden kimse olduğunu belirtir.

والمعنى تمثيل حال من يفعل الأفعال الحسنة ويضم إليها ما يحبطها كرياء وإيذاء في الحسرة والأسف، فإذا كان يوم القيامة واشتدت حاجته إليها وجدها محبطة بحال من هذا شأنه، وأشبههم به من جال بسره في عالم الملكوت، وترقى بفكره إلى جناب الجبروت، ثم نكص على عقبيه إلى عالم الزور والتفت إلى ما سوى الحق وجعل سعيه هباء منثورا