Bu metin, ayetteki 'kezâlike yubeyyinullahu' ifadesinin, Allah'ın istîzan (izin isteme) hükümlerini nasıl açık ve tafsilatlı biçimde beyan ettiyse, dininin diğer bütün alâmet ve delillerini de aynı şekilde açıklayacağı anlamına geldiğini belirtir. Ayrıca metin, hamr ve meysir (kumar) ayetiyle ilgili olarak 'ism' kelimesinin okunuşları (İsm/Âsâm) üzerinde durur ve meysirin kumarın her türünü kapsadığını, çocukların ceviz oyununu bile içerdiğini nakleder. Son olarak 'afv' kelimesinin infak bağlamında ne anlama geldiği, bunun farz zekat mı yoksa gönüllü sadaka adabı mı olduğu tartışılır; Taberî, İbn Abbas'ın görüşünü tercih ederek bunun farz olmayıp Allah'ın kullarına nafile infak konusunda bir edep öğretisi olduğunu söyler.

والصواب من القول في ذلك ما قاله ابن عباس، على ما رواه عنه عطية من أن قوله: ليس بإيجاب فرض فرض من الله حقا في ماله. ولكنه إعلام منه ما يرضيه من النفقة مما يسخطه جوابا معه لمن سأل نبيه محمدا صلى الله عليه وسلم عما فيه له رضا

Zemahşerî bu metinde, ayetteki ifadenin görünürde çelişkili olabileceğine (bir şeyin hem 'Rablerinden indirilen' hem 'eskilerin masalları/efsaneleri' olarak nitelenmesine) işaret eder; ancak bunun bir çelişki olmayıp alay/istihza (sükriye) yoluyla söylenmiş bir ifade olduğunu belirtir. Ayrıca insanların işlerinde, geçim vasıtalarında ve zanaatlarında demirin (hadîd) vazgeçilmez bir alet olduğuna, hiçbir zanaatın demirsiz veya demirle işlenen bir şey olmadan yapılamayacağına dikkat çeker.

فإن قلت : هو كلام متناقض ، لأنه لا يكون منزل ربهم وأساطير ؟ قلت : هو على السخرية

Râzî'ye göre ayet, içki içiminin sarhoşluk vesilesiyle namazda hataya (kelime-i küfür okunmasına) sebep olması üzerine nazil olmuş ve içkideki günahın (ism) ağırlığının, faydasına galip geldiğini açıkça belirtmiştir. Bu durum, içkinin haram kılınmasını gerektirir; çünkü haram olan bir şeyi zorunlu kılan şey de haram sayılır. Ayrıca ayetin haramlığa delalet etmediğini söyleyenlerin gerekçeleri de aktarılır: ayette menfaatlerin zikredilmesi ve ifadenin geçmişe değil o ana ait bir durum bildirmesi.

فنزلت : صرح برجحان الإثم والعقاب ، وذلك يوجب التحريم . فإن قيل : الآية لا تدل على أن شرب الخمر إثم ، بل تدل على أن فيه إثما ، فهب أن ذلك الإثم حرام فلم قلتم : إن شرب الخمر لما حصل فيه ذلك الإثم وجب أن يكون حراما ؟

İbn Kesîr'e göre bu metin, hamr (içki) ve meysir (kumar) ayetinin tedrici tahrim sürecinin bir aşaması olduğunu, bu ayette hamrın hem günahı hem de dünyevi bazı faydaları bulunduğunun zikredildiğini fakat bu faydaların dini ve akli zararına denk gelmediğini açıklar. Ayrıca infak konusunda geçen 'el-afv' kelimesinin ihtiyaçtan fazla olan mal anlamına geldiği, bunun zekat ayetiyle nesh mi yoksa açıklanmış mı olduğu tartışılır.

ولكن هذه المصالح لا توازي مضرته ومفسدته الراجحة لتعلقها بالعقل والدين ولهذا قال الله تعالى ولهذا كانت هذه الآية ممهدة لتحريم الخمر على البتات ولم تكن مصرحة بل معرضة

Kurtubî'ye göre bu ayet bağlamında hamr, aklı örten ve kişiyi kavga, çirkin söz, namazı terk ve Allah'ı zikirden uzaklaşmaya sürükleyen şeydir; içindeki fayda ile büyük günahın karşılaştırılması, günahın faydadan üstün olduğunu gösterir ve bu durum haramlık hükmüne temel oluşturur. Ayrıca kırâat farklılıkları (كثير/كبير, نصب/رفع) ele alınarak bunların anlama etkisi tartışılır.

فالخمر تخمر العقل أي تغطيه وتستره

Beydâvî'ye göre hamr ve meysirde bazı dünyevi faydalar bulunmakla birlikte, bunlardan doğan günah ve mefsedet, sağladıkları faydadan daha büyüktür; bu yüzden Allah bu ikisinin terkini işaret etmiştir. Ayrıca infak konusunda soru sorulduğunda cevap olarak 'el-afv' yani kişiye zor gelmeyecek, kolayına gelen miktarın verilmesi emredilmiştir. Bu görüşe göre hamr kelimesi aklı örtmesinden, meysir ise malı kolayca almaktan türetilmiştir.

وإثمهما أكبر من نفعهما أي المفاسد التي تنشأ منهما أعظم من المنافع المتوقعة منهما