Taberî'ye göre 'la'allekum tettekun' ifadesi, kulların Allah'ı birlemesi, O'na itaat etmesi ve ibadeti yalnızca O'na tahsis etmesi karşılığında, Allah'ın gazap ve öfkesinden korunmalarını (takvayı) ifade eder. Bu emir hem inanmayan hem münafık olan iki gruba yönelik olup, onları itaate ve tevhide çağırmaktadır. Ayrıca müfessir, 'lealle' edatının burada şüphe anlamı taşımadığını, aksine sebep-sonuç ilişkisini gösterdiğini vurgular.

وتأويل ذلك: لعلكم تتقون بعبادتكم ربكم الذي خلقكم

Metin, ayetteki ifadenin gramatik yapısını açıklamaktadır: 'kim' sorusu mübteda için bir sıfat olarak gelmekte, haber ise 'ortaklarınızdan var mı' ifadesidir. Ayrıca Allah'ın bu özel fiilleri yapan tek varlık olduğu, başka hiç kimsenin bunlara güç yetiremeyeceği vurgulanmaktadır. Bunun yanında İbn Mesud'un farklı bir kıraatine ('وتذكروا') ve bir başka kıraate ('واذكروا') de değinilmektedir.

وقرأ ابن مسعود : ( وتذكروا ) وقرىء : ( واذكروا ) ، بمعنى وتذكروا

Bu metinde Râzî, Allah'ın kullarına ibadeti emretmesinin ardından Sanî'nin varlığını gösteren delili -mükellefleri ve onlardan öncekileri yaratmasını- zikrettiğini belirtir. Buna göre Allah'ı bilmenin yolu ancak nazar ve istidlaldir; haşviyyeden bir grubun bu ilimle uğraşmayı bid'at sayması reddedilir. Ayrıca 'sizden öncekileri de yarattı' ifadesinin faydası tartışılır: atalarının yaratılışı da kişiye yönelik nimetin bir parçası olarak gösterilir.

اعلم أنه سبحانه لما أمر بعبادة الرب أردفه بما يدل على وجود الصانع وهو خلق المكلفين وخلق من قبلهم ، وهذا يدل على أنه لا طريق إلى معرفة الله تعالى إلا بالنظر والاستدلال وطعن قوم من الحشوية في هذه الطريقة وقالوا الاشتغال بهذا العلم بدعة

Kurtubî, Kur'an'da tekrar eden 'lealle' (لعلكم تعقلون، تشكرون، تذكرون، تتقون) ifadelerinin yorumunda üç görüş nakleder: birincisi Sîbeveyh ve dil otoritelerine göre lealle'nin asıl anlamı olan 'reca ve beklenti' üzere kalması ki bu beklenti Allah'a değil muhataplara (insanlara) yöneliktir; ikincisi lealle'nin şekten arındırılmış olarak 'kî lâmı' (ta'lil) anlamında kullanılması; üçüncüsü ise lealle'nin bir şeye yönelme/maruz kalma anlamında olmasıdır. Ayrıca 'tettekûn' kelimesinin bağlama göre kısas ayetinde katilden korunmayı, oruç ayetinde ise şehveti zayıflatarak günahlardan sakınmayı ifade ettiği belirtilir.

الأول أن لعل على بابها من الترجي والتوقع والترجي والتوقع إنما هو في حيز البشر فكأنه قيل لهم أفعلوا ذلك على الرجاء منكم والطمع أن تعقلوا وأن تذكروا وأن تتقوا هذا قول سيبويه ورؤساء اللسان

İbn Kesîr'e göre bu hitap hem kâfirlere hem münafıklara birlikte yöneliktir; insanlara kendilerini ve kendilerinden öncekileri yaratan Rablerini birlemeleri emredilmektedir. Bu görüş İbn Abbas'tan nakledilen bir rivayete dayandırılmaktadır. İbn Abbas'a göre bu hitap Bakara suresinden olup kırmızı-siyah, Arap-Acem herkese yöneliktir.

وهذا خطاب للأحمر والأسود والعربي والعجمي من سورة البقرة

Beydâvî'ye göre 'yâ eyyühe'n-nâs' hitabı, mükellef gruplarının sayılmasından sonra dinleyiciyi uyandırmak, ibadeti önemsetmek ve hitabın lezzetiyle teklif yükünü hafifletmek amacıyla iltifat üslubuyla gelmiştir. Nidâ, uzağa seslenmek için konulmuş olsa da burada ya muhatabın gafletine ya da meseleye verilen önemi artırmak içindir. 'Rabbeküm' ifadesi ibadeti gerekli kılanın rububiyet sıfatı olduğuna, 'lealleküm tettekun' ise takvanın sâliklerin nihai derecesi olduğuna dikkat çekmektedir.

أقبل عليهم بالخطاب على سبيل الالتفات هزا للسامع وتنشيطا له واهتماما بأمر العبادة، وتفخيما لشأنها، وجبرا لكلفة العبادة بلذة المخاطبة.