Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen 'sizin üzerinize de günah yoktur' ifadesi, müminlerin zayıf, kör, topal ve hasta olanların evlerinden yemek yemesindeki çekingenliği gidermek için gelmiştir. Ensar'daki bazı kimseler nezaket ve titizlik (kazâzet) sebebiyle bu evlerden yemekten kaçınıyorlardı; ayrıca kör, topal ve hastanın beraberce yemekte diğerlerine rahatsızlık verebileceği düşüncesiyle bu tür birliktelikten sakınılıyordu. Bir başka rivayete göre ise gazaya çıkanlar zayıfları evlerinde bırakıp anahtarları onlara veriyor ve yemelerine izin veriyorlardı, ama onlar yine de bundan çekiniyorlardı; ayet her iki taraftan da bu konudaki günahı kaldırmıştır.

وعن عكرمة : كانت الأنصار في أنفسها قزازة . فكانت لا تأكل من هذه البيوت إذا استغنوا ، وقيل : كان هؤلاء يتوقون مجالسة الناس ومؤاكلتهم لما عسى يؤدي إلى الكراهة من قبلهم

Bu müfessire göre ayetteki 'yemek' ifadesi sadece yemeyi değil, malda her türlü tasarrufu (harcama, kullanma) kapsar; çünkü malın en önemli kullanım amacı yemek olduğundan, örfte mal harcayan kişi için 'onu yedi' denilmesi yaygınlaşmıştır. Bu nedenle Allah bu tasarrufu ifade etmek için 'yemek' fiilini kullanmıştır.

لأن غير الأكل من التصرفات كالأكل في هذا الباب لكنه لما كان المقصود الأعظم من المال إنما هو الأكل وقع التعارف فيمن ينفق ماله أن يقال أنه أكله فلهذا السبب عبر الله تعالى عنه بالأكل

Kurtubî'ye göre bu ayet, insanların birbirlerinin mallarını haksız yollarla (kumar, hile, gasp, sahiplerinin razı olmadığı veya şeriatın haram kıldığı yollarla) yemesini yasaklamaktadır. Ayrıca ayetteki 'idlâ' ifadesi, hâkimlere batıl gerekçeler sunarak veya rüşvet vererek haksız yere hüküm aldırmayı da kapsar; hâkimin zahire göre verdiği hüküm, meselenin bâtındaki (gerçek) hükmünü değiştirmez. Bu bağlamda Ümmü Selem rivayeti nakledilerek, hâkimin lafza dayalı hükmünün hak sahibine ait olmayan bir şeyi ona helal kılmayacağı vurgulanır.

والمعنى في الآية : لا تجمعوا بين أكل المال بالباطل وبين الإدلاء إلى الحكام بالحجج الباطلة وهو كقوله : ولا تلبسوا الحق بالباطل وتكتموا الحق

İbn Kesîr'e göre bu ayet, kadının verdiği hükmün haramı helal kılmayacağını, kadının beşer olup hem doğru hem hata edebileceğini, batıl üzere hüküm alan kimsenin hasımlığının bitmediğini, kıyamet günü Allah'ın taraflar arasında adaletle hükmedeceğini anlatır. Ayrıca bu ayetin muhkem olup nesh edilmediği, kıyamete kadar da nesholunmayacağı belirtilir.

اعلم يا ابن آدم أن قضاء القاضي لا يحل لك حراما ولا يحق لك باطلا وإنما يقضي القاضي بنحو ما يرى وتشهد به الشهود والقاضي بشر يخطيء ويصيب

Taberî'ye göre bu ayet, kişinin haksız yere kardeşinin malını yemesini, kendi malını haksız yere yemesi gibi saymaktadır. Ayrıca bu ifade, hakkı üzerinde olduğunu bildiği halde malı inkar edip hakimlere dava açan ve haksız olduğunu bilerek haram yiyen kimseyle ilgilidir; hakimin verdiği hüküm, batıl olanı haklı hale getirmez.

فهذا في الرجل يكون عليه مال وليس عليه فيه بينة فيجحد المال فيخاصمهم إلى الحكام وهو يعرف أن الحق عليه، وهو يعلم أنه آثم آكل حراما

Bu müfessire göre ayet, insanların birbirlerinin mallarını Allah'ın izin vermediği bir şekilde yemesini ve haklarını hakimlere ulaştırıp haksız yere hüküm elde etmeyi yasaklamaktadır. Bu durum, bilerek ve isteyerek batıl olduğunu bildikleri halde yalan yere yemin ve şahitlik gibi günaha sebep olan yollarla insanların malını yemek şeklinde açıklanmıştır. Ayrıca kadının verdiği hükmün zahiri olup batınen (Allah nezdinde) geçerli olmadığına dair bir delil olarak da yorumlanmıştır.

روي أن عبدان الحضرمي ادعى على امرئ القيس الكندي قطعة من أرض ولم يكن له بينة