Taberî, 'kullün lehû kânitûn' ifadesindeki genelliğin, Allah'ın gökler ve yerde bulunan her şeyin O'na itaat ve ikrar ile boyun eğdiğini ifade ettiğini aktarır. Müfessirler arasında bunun kimine göre hayat-ölüm-yeniden diriliş gibi belirli hususlarda genel itaat, kimine göre rububiyeti ikrar, kimine göre ise sadece mümin kul ve meleklere has bir itaat olduğu şeklinde farklı görüşler nakledilir. Taberî kendi tercihini, kanut kelimesinin 'taat ve Allah'a kulluğu ikrar' anlamına geldiği yönünde belirtir ve bunu ayetin bağlamıyla, yani Hristiyanların İsa'yı Allah'ın oğlu saymalarının reddiyle ilişkilendirir; çünkü gökler ve yerdeki her varlık, üzerlerindeki yaratılış eserleriyle Allah'ın birliğine ve yaratıcılığına delalet ederek O'na itaatkardır.

وأولى معاني القنوت في قوله: الطاعة والإقرار لله عز وجل بالعبودية بشهادة أجسامهم بما فيها من آثار الصنعة، والدلالة على وحدانية الله عز وجل، وأن الله تعالى ذكره بارئها وخالقها.

Bu müfessire göre âyetteki ifade gece ibadetinin faziletine ve gündüz ibadetinden daha üstün olduğuna işaret eder. Bunun sebepleri; gece ibadetinin gözlerden uzak olup riyadan daha uzak olması, karanlık ve uykunun kalbi dış meşguliyetlerden boşaltıp Allah'ı bilmeye ve O'na hizmete döndürmesi, gecenin uyku vakti olması sebebiyle terkinin daha meşakkatli ve sevabının daha çok olmasıdır.

وفي هذه اللفظة تنبيه على فضل قيام الليل وأنه أرجح من قيام النهار ، ويؤكده وجوه الأول : أن عبادة الليل أستر عن العيون فتكون أبعد عن الرياء

Kurtubî'ye göre bu ayet Hıristiyanların Mesih'i, Yahudilerin Uzeyr'i, kâfir Arapların ise melekleri Allah'ın çocuğu saymalarına karşı bir reddiyedir. Evlat edinme ancak aynı cinsten olanlar arasında geçerli olduğundan, hiçbir şeyin kendisine benzemediği Hakk'ın mahlukatından bir çocuk edinmesi imkânsızdır; ayrıca oğulluk kulluk ve mahlukluğa aykırıdır, çünkü göklerde ve yerde olan her varlık Rahman'a kul olarak gelecektir.

لا يكون الولد إلا من جنس الوالد فكيف يكون للحق سبحانه أن يتخذ ولدا من مخلوقاته وهو لا يشبهه شيء وقد قال إن كل من في السماوات والأرض إلا آتي الرحمن عبدا مريم كما قال هنا بل له ما في السماوات والأرض فالولدية تقتضي الجنسية والحدوث والقدم يقتضي الوحدانية والثبوت

İbn Kesîr, 'kulle lehû kânitûn' ifadesindeki kunûtun anlamı hakkında müfessirlerden nakledilen çeşitli görüşleri sıralar; bunlar arasında itaat, boyun eğme (gölgesinin secdesi bağlamında kâfirin istemeden gösterdiği itaat), namaz kılmak, ihlas, kıyamet günü ayakta durmak gibi anlamlar bulunur. İbn Cerîr'in tercihi olarak bütün bu görüşleri birleştiren yorum şudur: kunût, Allah'a itaat, huzu ve boyun eğmedir; bu ister isteyerek ister zorla (tav'an ve kerhen) olsun tüm mahlûkatı kapsar.

وهو ان القنوت والطاعة والإستكانة إلى الله وهو شرعي وقد روى كما قال تعالى أي خاضعون خاشعون طوعا وكرها

Bu pasaj, ilgili ayetin Allah'ın ismiyle veya sıfatıyla ilişkili olarak yer aldığını, göklerde ve yerde bulunan varlıkların (güneş, ay, yıldızlar, bulut vb.) O'nu tesbih ettiğini açıklamaktadır. Metinde ayrıca Hz. Peygamber'den nakledilen bir hadis zikredilerek Hâ-Mîm sûrelerinden birinin (Câsiye) okunmasının fazileti belirtilmiştir.

من قرأ حم الجاثية ستر الله عورته وسكن روعته يوم الحساب

Beydâvî'ye göre bu ayet, Yahudilerin Üzeyir'i, Hıristiyanların Mesih'i, müşriklerin de melekleri Allah'ın çocuğu sayması üzerine inmiştir. Ayet, göklerde ve yerde olan her şeyin Allah'ın mülkü ve O'na boyun eğen varlıklar olduğunu belirterek bu iddiayı reddeder; zira çocuk sayılan şey ile babası arasında cinsiyet/tür birliği (mucanese) gerekirken, yaratılmışlar ile Vacibü'l-Vücûd arasında böyle bir birlik yoktur, dolayısıyla O'nun çocuğu olamaz. Ayrıca fakihler bu ayeti, kişinin kendi çocuğunu mülk edinmesi halinde onun azat olacağına delil getirmişlerdir, çünkü Allah çocuğu nefyedip mülkiyeti ispat etmiştir ki bu ikisinin birbiriyle çelişmesini gerektirir.

لأن من حق الولد أن يجانس والده