Taberî bu bölümde birden fazla ayeti art arda ele almaktadır. 'Sevâu's-sebîl' ifadesini yolun ortası, doğru ve amaçlanan yol olarak açıklar; dalâleti de hidayetsiz gitmek olarak tanımlar. Ardından 'sizin peygamberinizden sormak mı istiyorsunuz' ayetinin iniş sebebiyle ilgili farklı rivayetleri (Rafi' b. Hureymile ve Vehb b. Zeyd'in talebi, Kureyş'in Safa'yı altına çevirme isteği, İsrailoğullarının kefaretleriyle kıyaslama) nakleder ve 'em' harfinin dilbilimsel anlamını tartışır.

فإنه يعني بالسواء: القصد والمنهج، وأصل السواء: الوسط؛ ذكر عن عيسى بن عمر النحوي أنه قال: «ما زلت أكتب حتى انقطع سوائي» ، يعني وسطي.

Zemahşerî, Mûsâ'nın Medyen'e varış şeklini aktarırken bazı rivayetleri nakleder: bir görüşe göre yalınayak yola çıkmış, sadece ağaç yapraklarıyla beslenmiş ve ayakları yara olmuştur; başka bir görüşe göre ise ona at üzerinde elinde mızrak olan bir melek gelmiş ve onu Medyen'e götürmüştür. Ardından ayetin metnini vererek Mûsâ'nın Medyen suyuna varışı, iki kadına yardım etmesi ve Şuayb ile olan kıssasını nakleder.

وقيل : خرج حافيا لا يعيش إلا بورق الشجر ، فما وصل حتى سقط خف قدمه . وقيل : جاءه ملك على فرس بيده عنزة ، فانطلق به إلى مدين

Bu müfessire göre âyetteki 'em' edatı munkatıa (bağlantısız) olup 'bel' anlamındadır; yani soru öncesindeki tam bir sözden sonra gelmektedir. Ayrıca âyetin muhatabı 'sizden' ifadesiyle iman edenler kastedilmişse bu görünürde açıktır, çünkü böyle bir fiili işleyen kişinin mutlaka mü'min olması gerekmez.

والمنقطعة لا تكون إلا بعد كلام تام ، لأنها بمعنى بل والألف ، كقول العرب : إنها الإبل أم شاء ، كأنه قال : بل هي شاء

Bu metinde Kurtubî, ayetteki 'sevâü's-sebîl' ifadesinin İsrailoğullarının doğru yoldan sapmasını, Hz. Musa'dan Allah'ı açıkça göstermesini istemeleri ve benzer şekilde müşriklerin Hz. Peygamber'den Allah'ı ve melekleri getirmesini talep etmeleri bağlamında açıklandığını aktarır. Ayrıca 'sevâ' kelimesinin 'vasat/orta' anlamına geldiğini, bazılarına göre ise 'kasd/doğru yön' anlamı taşıdığını belirtir. Ayetin iniş sebebi olarak Rafi' b. Huzeyme ve Vehb b. Zeyd'in Hz. Peygamber'den gökten bir kitap ve nehirler akıtmasını istemeleri rivayet edilir.

وقيل : السواء القصد عن الفراء أي ذهب عن قصد الطريق وسمته أي طريق طاعة الله عز وجل وعن بن عباس أيضا أن سبب نزول هذه الآية أن رافع بن خزيمة ووهب بن زيد قالا للنبي صلى الله عليه وسلم : أئتنا بكتاب من السماء نقرؤه وفجر لنا أنهارا نتبعك

İbn Kesîr'e göre ayetteki soru, Hz. Peygamber'e Musa'dan istenene benzer taleplerde bulunmayı reddeden bir kınama sorusudur ve bu hitap mü'minleri de kâfirleri de kapsar. Yahudilerin/Kureyş'in tıpkı Beni İsrail'in Musa'ya inatla, yalanlama ve inatlaşma amacıyla mucize talep etmesi gibi Hz. Peygamber'den de gereksiz, zorlama taleplerde bulunmalarının kınandığını belirtir. Bu istekte bulunanların doğru yoldan çıkıp cehalet ve sapkınlığa yöneldiklerini ifade eder.

والمراد أن الله ذم من سأل الرسول صلى الله عليه وسلم عن شيء على وجه التعنت والإقتراح كما سألت بنو إسرائيل موسى عليه السلام تعنتا وتكذيبا وعنادا

Bu ayet, ehl-i kitabın veya müşriklerin Hz. Peygamber'den Hz. Musa'dan istenen türden mucizevi bir talepte bulunmalarını (gökten kitap indirmesi gibi) kınamaktadır. Beydâvî'ye göre 'em' edatı, Allah'ın her şeye kadir olduğunu bilmeleri gerektiğine dair bir istifhamı ya da böyle bir talepte bulunmaya kalkışmalarını ifade eder; ayrıca bu edatın müstakil (munkatı') olma ihtimali de vardır ki bu durumda maksat, kullara Allah'a güvenip O'na öneri/teklif sunmaktan vazgeçmeleri tavsiyesidir. Küfrü imanla değiştiren kişi, dosdoğru yoldan sapmış olur.

أم معادلة للهمزة في ألم تعلم أي: ألم تعلموا أنه مالك الأمور قادر على الأشياء كلها يأمر وينهى كما أراد، أم تعلمون وتقترحون بالسؤال كما اقترحت اليهود على موسى عليه السلام. أو منقطعة والمراد أن يوصيهم بالثقة به وترك الاقتراح عليه.