Zemahşerî bu metinde 'أيهم أشد' ifadesinin i'rab durumunu tartışır: Halîl'e göre bu ifade hikâye üzere merfû (mahallen mansûb değil) kabul edilir; Sîbeveyh'e göre ise sılası olan cümlenin baş kısmı düştüğü için zamm üzere mebnîdir, eğer o kısım getirilseydi mu'reb olurdu. Ayrıca 'أيهم هو أشد' şeklinde bir okuyuşun da varlığı nakledilir. Son olarak, نزع fiilinin başka bir âyetteki kullanımına benzer şekilde başka bir unsura vaki olmasının da mümkün olduğu belirtilir.

فعن الخليل أنه مرتفع على الحكاية . تقديره : لننزعن الذين يقال فيهم أيهم أشد ، وسيبويه على أنه مبني على الضم لسقوط صدر الجملة التي هي صلته ، حتى لو جيء به لأعرب . وقيل : أيهم هو أشد .

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen ifade, her ümmetten kastedilenin sınırlı bir grup olduğunu; Cehennem'e önce sevk edilenlerin bekletileceğini, sayı tamamlandığında hepsinin birlikte getirileceğini ve bunlar arasından önce günahı en büyük olanların, yani her din ehli içinde şer öncülüğü ve liderliği yapanların ayrılacağını ifade eder.

يحبس الأول على الآخر حتى إذا تكاملت العدة أتاهم جميعا ثم بدأ بالأكابر جرما وهو قوله وقال قتادة قال ثم لننزعن من أهل كل دين قادتهم ورؤساءهم في الشر

Beydâvî'ye göre bu ayet, her bir topluluktan (şîa) Allah'a en çok isyan ve azgınlıkta ileri gitmiş olanların önce çekilip ateşe atılacağını bildirir; bu, kâfir gruplar arasında dahi bir dereceleme yapılacağını, en azgınından başlanarak sıraya konulacağını ya da herkesin kendi derekesine uygun tabakaya yerleştirileceğini gösterir. 'Eşedd' (en şiddetli) kelimesinin zikredilmesi, Allah'ın isyankârlardan çoğunu bağışladığına dair bir işaret olarak da yorumlanabilir. İkinci ayet ise, kimlerin ateşe girmeye daha layık olduğunu Allah'ın en iyi bildiğini, çekilenlerin bu kişiler olduğunu, hatta bunun özellikle şîaların reisleri/önderleri olabileceğini, çünkü onların azdırma ve saptırma günahının kat kat olduğunu belirtir.

ثم لننزعن من كل شيعة من كل أمة شاعت دينا. أيهم أشد على الرحمن عتيا من كان أعصى وأعتى منهم فنطرحهم فيها، وفي ذكر الأشد تنبيه على أنه تعالى يعفو كثيرا من أهل العصيان

Taberî'ye göre ayet, her bir kâfir topluluğundan Allah'a en çok isyan eden ve baş kaldıran kişilerin önce alınıp cehenneme atılacağını bildirmektedir. Bu doğrultuda ibn Abbas ve Mücahid'den nakledilen görüşlere göre 'utüvv/utiyya' ifadesi Allah'a şirk koşmak suretiyle isyan etmek ve küfür anlamına gelmektedir. Ayrıca 'şîa' kelimesi, küfür üzerinde birbirine yardımlaşan/topluluk oluşturan grup olarak açıklanmıştır.

والشيعة هم الجماعة المتعاونون على الأمر من الأمور

Kurtubî bu ayette geçen 'ثم لننزعن من كل شيعة أيهم أشد على الرحمن عتيا' ifadesindeki 'أيهم' kelimesinin i'râbı hakkında nahivcilerin çeşitli görüşlerini nakleder. Bu görüşlerden biri, ayetin anlamının her fırkadan Rahman'a en çok isyan edenin önce azaba başlanacağı şeklinde olduğudur; buna göre azap en asi olandan başlayarak sırayla devam eder. Ayrıca 'أيهم' kelimesinin 'شيعة' kelimesine müteallik olup mübteda olarak merfû olduğu ve anlamın 'birbirleriyle yardımlaşanlardan hangisinin Rahman'a karşı en çok isyankâr olduğuna bakılıp o alınacaktır' şeklinde olduğu görüşü de nakledilir ve bu görüş güzel bulunur.

وهذا قول حسن