Taberî, İblis'in 'Cin'den olması ifadesi hakkında müfessirler arasındaki ihtilafı aktarır: bazıları Cin adlı bir kabileden olduğunu, bazıları cennet bekçilerinden olup bu yüzden Cennet'e nispet edildiğini, bazıları da meleklerden bir kabile olup gözlerden gizlendikleri (isticnan) için Cin diye adlandırıldıklarını söylemiştir. Taberî ayrıca İblis'in meleklerin en şereflilerinden, cennet bekçisi ve dünya semasının yöneticisi olduğuna, secde emrinden sonra kibri yüzünden bu konumdan düştüğüne dair rivayetleri nakleder.

وقال آخرون: بل قيل من الجن، لأنه من الجن الذين استجنوا عن أعين بني آدم

Zemahşerî'ye göre İblis'in cinlerden olması onun isyanına bir sebep teşkil eder; çünkü eğer o melek olsaydı, meleklerin masum oluşu gereği Allah'ın emrine karşı gelmezdi. İblis meleklerle birlikte bulunduğu ve onların ibadetini yaptığı için istisnaya dahil edilmiştir; bu, meleklere secde emri verildiğinde onlarla birlikte olan cinnin secde etmesinin daha da gerekli olmasını gerektirir. 'Ebâ' fiilinin failsiz kullanılması ise açık bir karşı gelişi, duraksama ve geri çekilmeyi ifade eder şeklinde yorumlanmıştır.

جعل كونه من الجن سببا في فسقه ؛ لأنه لو كان ملكا كسائر من سجد لآدم لم يفسق عن أمر الله ، لأن الملائكة معصومون البتة لا يجوز عليهم ما يجوز على الجن والإنس

Bu müfessire göre İblis'in cin taifesinden olması, meleklerden olmasıyla çelişmez görünse de, meleklerin zürriyeti/nesli bulunmadığı halde İblis'in zürriyeti sabit olduğundan, İblis'in meleklerden değil cinlerden olması gerektiği sonucuna varılır. Ayrıca metinde İblis'in secde emrine dahil olması ve istisna edilmesi meselesi de tartışılarak cevaplandırılmıştır. Fahreddin er-Râzî, bu konudaki farklı görüşleri (İblis'in cennet bekçisi olduğu rivayeti dahil) sırasıyla ele alıp çeşitli itiraz ve cevaplarla değerlendirmiştir.

لما ثبت أن إبليس كان من الجن وجب أن لا يكون من الملائكة لقوله تعالى والملائكة ليس لهم ذرية ولا نسل فوجب أن لا يكون إبليس من الملائكة

Kurtubî'ye göre ayetteki 'zürriyetihi' ifadesi İblis'in kendi neslinden zürriyeti olduğuna işaret eder ve bu husustaki ihtilafları nakleder: Şa'bî ve Mücahid'in görüşleri, İblis'in uzuvlarından türeyen zürriyet rivayetleri ve bazılarının bunu şeytanların yardımcıları/askerleri olarak yorumlaması aktarılır. Kurtubî kendi tercihini belirtirken, sahih hadislere dayanarak İblis'in sülbünden zürriyetinin bulunduğu görüşünü desteklemiş, ancak şeytanların isimlerinin tek tek tayini konusunda nakledilen rivayetlerin çoğunun sahih olmadığını, sadece Müslim ve Tirmizî'de geçen 'Hınzeb' ve 'Velhân' isimlerinin sabit olduğunu belirtmiştir.

قلت : أما ما ذكر من التعيين في الاسم فصحيح وأما أن له أتباعا وأعوانا وجنودا فمقطوع به وقد ذكرنا الحديث الصحيح في أن له أولادا من صلبه كما قال مجاهد وغيره

İbn Kesîr bu ayeti, İblis'in aslında melek olmadığı, cin taifesinden olduğu görüşünü desteklemek için kullanır. İbn Abbas'tan gelen çeşitli rivayetlere göre İblis, meleklerin arasında yaşayan ancak cinlerden bir kabileye mensup, ateşten yaratılmış bir varlıktı; ibadet ve zühdüyle meleklere benzediği için onların hitabına dahil edilmişti. Hasan el-Basrî'den nakledilen görüşe göre ise İblis hiçbir an melek olmamış, tıpkı Âdem'in insanların aslı olması gibi cinlerin aslıdır.

ما كان إبليس من الملائكة طرفة عين قط وإنه لأصل الجن كما أن آدم أصل الإنس وهذا إسناد صحيح عن الحسن

Beydâvî'ye göre secde emrinin ve İblis'in istisnasının tekrar edilmesi, her tekrarın bağlamındaki asıl maksada hazırlık olması sebebiyledir; burada bağlam, dünyaya güvenip aldananların kınanması ve onları önce dünya süsünden yüz çevirmeye, sonra da kadim düşmanlıklarını hatırlatarak şeytandan uzaklaştırmaya yöneliktir. 'كان من الجن' ifadesi, İblis'in secde etmeyişinin sebebini açıklayan bir cevap niteliğindedir ve meleklerin asla Rabbine isyan etmeyeceğine, İblis'in isyan etmesinin ise cin asıllı olmasından kaynaklandığına delalet eder. 'أفتتخذونه' ifadesindeki hemze inkâr ve taaccüp bildirir; zürriyet kelimesi ise mecazi olarak İblis'in evlatlarını veya tabilerini ifade eder.

وفيه دليل على أن الملك لا يعصى ألبتة وإنما عصى إبليس لأنه كان جنيا في أصله والكلام المستقصى فيه في سورة «البقرة» . أفتتخذونه أعقيب ما وجد منه تتخذونه والهمزة للإنكار والتعجب.