Taberî'ye göre bahçe sahibi kişi, ölümden sonra dirilişi inkar etmiş, kıyametin kopacağından şüphe etmiş ve Allah'a dönüşü unutmuştur; bu yüzden Allah'ın gazabına ve azabına müstahak olmuştur. Bahçesinin sonsuza dek yok olmayacağını zannetmiş ve kıyametin kopacağına şüpheyle bakmıştır. Bu tavrı, nimetlere karşı nankörlük ve Allah'a kavuşmayı yalanlama olarak nitelendirilmiştir.

كفره بالبعث، وشكه في قيام الساعة، ونسيانه المعاد إلى الله تعالى، فأوجب لها بذلك سخط الله وأليم عقابه

Zemahşerî'ye göre bağ sahibi kişi kendisine verilen nimetle övünen, Rabbinin nimetine karşı nankörlük eden ve bunu söylerken kendisini Allah'ın gazabına maruz bırakan biridir; bu da zulmün en çirkinidir. Bahçesinin sonsuza dek yok olmayacağı şeklindeki şüpheci sözü, uzun emel beslemesinden, hırsının onu ele geçirmesinden, gafletinin sürüp gitmesinden ve kendisine verilen mühlete güvenip aldanmasından, benzer akıbetleri düşünmemesinden kaynaklanır. Zemahşerî, müslüman zenginlerin çoğunun da diliyle böyle söylemese bile, hallerinin dili ile aynı tavrı sergilediğini belirtir.

وهو معجب بما أوتي مفتخر به كافر لنعمة ربه ، معرض بذلك نفسه لسخط الله ، وهو أفحش الظلم

Râzî'ye göre kâfir, arkadaşını nimetler ve mülküyle böbürlenerek gezdirmiş ve ona sevinç veren bir manzara göstermiştir. Ayette önce iki cennetten bahsedilmişken sonra tek cennete atıfta bulunulması, bu kişinin müminlere vaad edilen asıl cennette hiçbir payı olmadığına, dünyadaki bu mülkünün onun tek 'cenneti' olduğuna işaret eder. Ayrıca metinde bu nimetlerle böbürlenip küfür ve inkara sapmasının, nimetleri yerinde kullanmadığını gösterdiği belirtilir.

فإن قيل : لم أفرد الجنة بعد التثنية ؟ قلنا : المراد أنه ليس له جنة ولا نصيب في الجنة التي وعد المتقون المؤمنون وهذا الذي ملكه في الدنيا هو جنته لا غير

Bu ayette geçen ifade, mü'min olan kişinin kâfir olan kardeşinin elinden tutup onu cehennemde dolaştırması ve ona cehennemi göstermesi şeklinde açıklanmıştır. Bu gösterme, kardeşinin küfrü sebebiyle olmaktadır. Kim küfrü yüzünden kendini ateşe sokmuşsa, o kimse kendi nefsine zulmetmiş sayılır.

أخذ بيد أخيه المؤمن يطيف به فيها ويريه إياها أي بكفره وهو جملة في موضع الحال ومن أدخل نفسه النار بكفره فهو ظالم لنفسه

İbn Kesîr'e göre bu kişiler kötülük işlemekle birlikte batıl bir şekilde iyilik göreceklerini ummuşlardır ki bu imkânsız bir beklentidir; dikenden üzüm devşirilmeyeceği gibi kötülük işleyenin karşılığı da iyilik olmaz. Ayrıca bahçelerindeki bolluk ve bereketi gören kişi, cehaleti, zayıf imanı, dünya hayatına düşkünlüğü ve ahireti inkârı sebebiyle bu nimetlerin asla bitmeyeceğini zannetmiştir.

فجمع هؤلاء بين عمل السوء وتمني الباطل بأن يجاوزوا على ذلك حسنا وهذا مستحيل كما ذكر ابن إسحاق أنه وجد حجر في أساس الكعبة حين نقضوها ليجددوها مكتوب عليه حكم مواعظ فمن ذلك تعملون السيئات وتجزون الحسنات أجل كما يجتنى من الشوك العنب

Beydâvî'ye göre bağ sahibi, arkadaşıyla bahçesinde dolaşırken onunla övünmüş ve bu bahçenin sonsuza dek yok olmayacağını, kıyametin de kopmayacağını, hatta öldükten sonra diriltilse bile Allah'tan daha hayırlısını bulacağını iddia etmiştir. Bu sözler onun uzun emel, gaflet ve kendine güvenden kaynaklanan kibrini ve inkarını göstermektedir; bahçenin 'cennet' olarak tekil zikredilmesi ise onun dünyadaki bu nimetten başka bir cennete sahip olmadığına işaret eder. Ayrıca adamın bu iddiada bulunurken yemin etmesi, nimetlerin kendisine zatından dolayı hak edildiğine ve bunun her yerde kendisiyle beraber olacağına dair yanlış inancından kaynaklanmaktadır.

وإفراد الجنة لأن المراد ما هو جنته وما متع به من الدنيا تنبيها على أن لا جنة له غيرها ولا حظ له في الجنة التى وعد المتقون