Taberî, ruh sorusunun Yahudiler tarafından Peygamber'e sorulduğunu, çeşitli rivayetlerle bunu naklettikten sonra 'ruh'un ne olduğu konusunda müfessirlerin ihtilaf ettiğini belirtir; bir görüşe göre ruh Cebrail'dir, diğerine göre yetmiş bin yüzü olan bir melektir. Ayrıca 'size az bir ilim verildi' hitabının kime yöneldiği konusunda da ihtilaf nakleder: bazıları bunun soruyu soranlara (Yahudilere) has olduğunu, bazıları ise tüm insanlığı kapsadığını söyler. Taberî, kendi tercihini belirterek hitabın muhataplara yönelik olsa da muradın bütün insanlar olduğunu, çünkü Allah'ın ilmine göre herkesin ilminin az olduğunu söyler.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب أن يقال: خرج الكلام خطابا لمن خوطب به، والمراد به جميع الخلق، لأن علم كل أحد سوى الله، وإن كثر في علم الله قليل

Bu müfessire göre âyette geçen 'rûh' hakkında birkaç görüş nakledilmiştir: bir kısmına göre bu rûh, bedenden farklı basit ve mücerred bir cevherdir, hâdis olup Allah'ın fiiliyle var edilmiştir ve halden hale değişmesi hudûsunun delilidir. Diğer görüşlere göre ise burada kastedilen rûh Kur'an'dır ya da meleklerden kadri en büyük olan bir melektir. Râzî ayrıca Ka'bî'nin bu âyeti Kur'an'ın mahlûk olduğuna delil getirmesini de bu bağlamda ele alıp bu istidlali zayıf bulur.

وأما الروح فإنه ليس كذلك بل هو جوهر بسيط مجرد لا يحدث إلا بمحدث

Bu müfessire göre metin, Ehl-i Kitab'ın 'bize Tevrat verilmiş, kim Tevrat verilmişse ona çok hayır verilmiştir, öyleyse (Kur'an'a ihtiyacımız ne?) nasıl olur' şeklindeki bir itirazlarına işaret etmekte ve ayetin bu söz üzerine indiğini bildirmektedir.

قالوا : وكيف وقد أوتينا التوراة ومن أوتي التوراة فقد أوتي خيرا كثيرا فنزلت

İbn Kesîr, ayetin nüzul sebebini Yahudi bilginlerin Hz. Peygamber'e ruh hakkında soru sorması olayına bağlar; Cebrail'in verdiği cevap üzerine ruhun bir melek olduğu yönünde rivayetler nakleder. Ayrıca ayetteki 'kalildir' ifadesinin, insanlara verilen ilmin Allah'ın ilmi yanında son derece az olduğu anlamına geldiğini, Yahudilerin Tevrat'ta her şeyin açıklaması olduğu iddiasına karşı bir cevap teşkil ettiğini aktarır. Sûrenin Mekkî olmasına karşın bu ayetin Medine'de nazil olma ihtimalini de tartışır.

والمعنى أن علمكم في علم الله قليل وهذا الذي تسألون عنه من أمر الروح مما أستأثر به تعالى ولم يطلعكم عليه كما أنه لم يطلعكم إلا على القليل من علمه تعالى

Beydâvî'ye göre ruh sorusuna verilen cevap, ruhun Allah'ın emrinden/işinden olduğunu, yani ilahi buyruk ve tekvin ile var olan, maddesiz yaratılmış (İbdaî) veya bir asıldan doğmayan bir şey olduğunu belirtir. Bu ifade kasıtlı olarak muğlak bırakılmıştır; Yahudilerin Kureyş'e sorduğu üç sorudan (Ehl-i Kehf, Zülkarneyn, Ruh) ikisi açıklanmış, ruh sorusu ise Tevrat'ta da belirsiz olduğu için kapalı bırakılmıştır. Ayrıca ruhun Cebrail, melekten daha büyük bir yaratık veya Kur'an olduğu görüşleri de nakledilmiştir.

فبين لهم القصتين وأبهم أمر الروح وهو مبهم في التوراة. وقيل الروح جبريل وقيل خلق أعظم من الملك وقيل القرآن، ومن أمر ربي معناه من وحيه.

Zemahşerî'ye göre 'ruh' hakkındaki bu ayette çoğunluk görüşü, canlıda bulunan ruhun hakikatinin sorulduğu, bunun Allah'ın emrinden olduğu yani sadece O'nun bilgisinde olan bir husus olduğu şeklindedir. Bunun yanında ruhun melekten daha büyük ruhani bir yaratık, Cebrail veya Kur'an (Allah'ın vahyi/kelamı) olabileceği yönünde başka görüşler de nakledilmektedir.

سألوه عن حقيقته فأخبر أنه من أمر الله