Taberî, İsrâ 71. ayette geçen 'imam' kelimesinin tefsirinde üç görüş nakleder: (1) Mücahid ve Katade'den, dünyada kendisine uyulan peygamber; (2) İbn Abbas, Hasan ve Dahhak'tan, kişinin dünyada işlediği amellerin yazıldığı kitap; (3) İbn Zeyd'den, Allah'ın emir ve nehiylerinin yazılı olduğu, kendisiyle hesaba çekilecekleri kitap. Bu üç görüşü zikrettikten sonra kendi tercihini belirtir.

وأولى هذه الأقوال عندنا بالصواب، قول من قال: معنى ذلك: يوم ندعو كل أناس بإمامهم الذي كانوا يقتدون به، ويأتمون به في الدنيا، لأن الأغلب من استعمال العرب الإمام فيما ائتم واقتدي به

Zemahşerî'ye göre ayette 'kitabını okuyanlar' ifadesinin sadece ashâb-ı yemîne tahsis edilmesi, ashâb-ı şimâlin kitaplarını hiç okumayacakları anlamına gelmez; onlar da okuyacaktır ama günahlarıyla yüzleşmenin verdiği haya, mahcubiyet ve dilde tutukluktan dolayı okumaları güçlük içinde geçer, bu yüzden okumaları sanki okumamış gibi sayılır. Ashâb-ı yemîn ise bunun tam tersine, kitaplarını en güzel ve en açık şekilde okurlar, hatta yalnız kendi okumalarıyla yetinmeyip mahşer halkına 'bu çağırılanlar kim' dedirtecek kadar bunu ilan ederler.

بلى ، ولكن إذا اطلعوا على ما في كتابهم ، أخذهم ما يأخذ المطالب بالبداء على جناياته ، والاعتراف بمساويه ، أمام التنكيل به والانتقام منه ، من الحياء والخجل والانخزال ، وحبسة اللسان ، والتتعتع ، والعجز عن إقامة حروف الكلام

Kurtubî'ye göre bu ayet, 'imamlarıyla' ifadesinin 'kitaplarıyla (amel defterleriyle)' anlamına geldiğini söyleyen görüşü güçlendirmektedir. Bu yorumu destekleyen ek bir delil olarak da Kur'an'daki başka bir ayet zikredilmektedir: 'Biz her şeyi apaçık bir kitapta (imam-ı mübin) kaydettik' ayeti.

هذا يقوي قول من قال : بإمامهم بكتابهم ويقويه أيضا قوله : وكل شيء أحصيناه في إمام مبين

İbn Kesîr'e göre bu ifade, kişinin dünyada yaptığı hayır veya şer ne varsa hepsine şahitlik eden amel kitabına işaret etmektedir. Bu kitap, kişinin işlediklerinin bir kaydı ve şahidi mahiyetindedir.

أي بكتاب أعمالهم الشاهد عليهم بما عملوه من خير أو شر

Beydâvî'ye göre kıyamet günü her topluluk kendi imamıyla çağrılacaktır; bu imamın kim olduğu hususunda birden çok görüş nakledilir: peygamber, dinde önder olan kişi, kitap, din, amel defteri, insanları belirli akide ve fiillere sevkeden güçler veya anneler. Kitabı sağından verilenler ise kitaplarını sevinç ve gururla okuyacak, en küçük bir hak kaybına uğramayacaklardır. Kitabı sağdan verilenle okumanın birlikte zikredilmesi, kitabı soldan verilenlerin ise içindekini görünce mahcubiyet ve şaşkınlıktan dillerinin tutulacağına, bu yüzden onların okuma fiiliyle anılmadığına işaret eder.

وتعليق القراءة بإيتاء الكتاب باليمين يدل على أن من أوتى كتابه بشماله إذا اطلع على ما فيه غشيهم من الخجل والحيرة ما يحبس ألسنتهم عن القراءة، ولذلك لم يذكرهم

Bu müfessire göre 'من أوتي' ifadesi tekil lafız olmakla birlikte cemi (çoğul) anlamı taşımaktadır; ayrıca metinde 'الفتيل' kelimesinin anlamı açıklanmakta, bunun hurma çekirdeğinin yarığındaki ince zar olduğu ve önemsiz, değersiz şeyler için mesel olarak kullanıldığı belirtilmektedir. Buna göre ayetteki anlam, sevaptan fetil miktarı kadar bile eksiltme yapılmayacağı şeklindedir.

والفتيل القشرة التي في شق النواة