Taberî'ye göre bu ayet, Peygamber'in (s.a.v.) müşrikleri kendi rablığı veya gözetimiyle değil, sadece Allah'ın risaletini tebliğ etmekle görevli olduğunu bildirir. Müşriklerin kâfirlikten ve ahireti inkârdan dönüp iman etmeleri konusunda karar ve tedbir Allah'a aittir; O dilerse onlara rahmet eder, dilerse azap eder.

وما أرسلناك يا محمد على من أرسلناك إليه لتدعوه إلى طاعتنا ربا ولا رقيبا، إنما أرسلناك إليهم لتبلغهم رسالاتنا وبأيدينا صرفهم وتدبيرهم، فإن شئنا رحمناهم، وإن شئنا عذبناهم

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Peygamber'in insanların işlerine 'rab' (vekil/hakim) kılınmadığını, onları İslam'a zorlamakla görevli olmadığını bildirir. O sadece müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderilmiştir; bu nedenle müminlere de karşı tarafla tartışmayı ve sert çekişmeyi bırakıp müdara (yumuşak davranma) ve sabırla muamele etmeleri emredilmiştir. Bu durumun kılıç ayetinin inişinden önceki bir dönemle ilgili olduğu belirtilir.

أي ربا موكولا إليك أمرهم تقسرهم على الإسلام وتجبرهم عليه ، وإنما أرسلناك بشيرا ونذيرا فدارهم ومر أصحابك بالمداراة والاحتمال وترك المحاقة والمكاشفة ، وذلك قبل نزول آية السيف

Bu müfessire göre ayet mü'minlere hitaptır; Allah'ın merhamet dilemesi Mekke kâfirlerinin eziyetinden kurtarma, azap dilemesi ise onları kâfirler üzerine musallat kılma anlamına gelir. Hz. Peygamber'e ise insanları imana ve hidayete muvaffak kılmasının Allah'ın dilemesine bağlı olduğu, dolayısıyla bu meşiyyetin gizli olması sebebiyle hak dini aramada çalışılması gerektiği bildirilir. Ayrıca Peygamber'e, tebliğ sırasında sertlik göstermeyip yumuşaklık ve merhametle davranması emredilir, çünkü bu tavrın kalplere tesir edip maksadın hasıl olmasına vesile olacağı belirtilir.

والمقصود من كل هذه الكلمات : إظهار اللين والرفق لهم عند الدعوة فإن ذلك هو الذي يؤثر في القلب ويفيد حصول المقصود

Bu müfessire göre ayetteki 'vekîl' ifadesi, Peygamber'in insanları küfürden men etmekle ya da onların imanını sağlamakla görevlendirilmediğini anlatır. Kelbî'den nakledilen görüşe göre bu ifade, Peygamber'in onlara kefil kılınmadığını, yani onların yaptıklarından sorumlu tutulmayacağını belirtir.

وقيل : ما جعلناك كفيلا لهم تؤخذ بهم قاله الكلبي وقال الشاعر : ذكرت أبا أروى فبت كأنني * برد الأمور الماضيات وكيل أي كفيل

Bu metin, hitabın Hz. Muhammed'e yöneldiğini belirtmektedir; yani ayette geçen ifade Peygamber'e (s.a.v.) yapılan bir seslenme olarak açıklanmaktadır.

أي يا محمد

Beydâvî'ye göre âyet, müminlere müşriklerle konuşurken en güzel sözü söylemelerini ve onlara karşı kaba/sert davranmamalarını emretmektedir. Zira sertlik şeytanı harekete geçirerek aralarında düşmanlık ve şerri kışkırtabilir, bu da inatlaşma ve fesadın artmasına yol açar. 'Rabbiniz sizi daha iyi bilir' ifadesi 'en güzel söz'ün ne olduğunu açıklar; yani onların cehennemlik olduğunu açıkça söylememek gerekir, çünkü bu onları şerre teşvik eder ve akıbetlerinin gaybî olduğunu sadece Allah bilir.

يهيج بينهم المراء والشر فلعل المخاشنة بهم تفضي إلى العناد وازدياد الفساد. إن الشيطان كان للإنسان عدوا مبينا ظاهر العداوة.