Bu müfessire göre ayet, müşriklerin kendileri için hoş görmedikleri kız çocuklarını Allah'a nispet edip meleklerin Allah'ın kızları olduğunu iddia etmelerini kınamaktadır. Onlar kendi nefisleri için razı olmadıkları şeyi Allah'a yakıştırarak büyük bir söz söylemiş ve Allah'a iftira atmışlardır. Taberî bu iddianın Yahudilere ait olduğuna dair bir rivayeti de nakleder.

أفخصكم ربكم بالذكور من الأولاد وأنتم لا ترضونهن لأنفسكم، بل تئدونهن، وتقتلونهن، فجعلتم لله ما لا ترضونه لأنفسكم

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Allah'a çocuk isnat eden ve melekleri kız olarak niteleyen müşriklere yönelik bir kınama hitabıdır. Bu görüşe göre müşrikler üç yönden hataya düşmüştür: Allah'a cisimlere özgü olan evlat nispet etmişler, kendileri için erkekleri seçip Allah'a hoşlanmadıkları kızları vermekle kendilerini O'na üstün tutmuşlar, ve Allah'ın en üstün yarattığı melekleri en aşağı derece olan dişilik ile nitelemişlerdir.

خطاب للذين قالوا بإضافتكم إليه الأولاد وهي خاصة بالأجسام ، ثم بأنكم تفضلون عليه أنفسكم حيث تجعلون له ما تكرهون ، ثم بأن تجعلوا الملائكة وهم أعلى خلق الله وأشرفهم أدون خلق الله وهم الإناث

Bu müfessire göre ayet, Allah'a kız çocuğu nispet edilmesinin akıl ve din açısından ne denli çirkin bir iddia olduğunu vurgular. Râzî'ye göre buradaki istifham edatı, gerçekte cevabı olmayan, sadece muhatabı rezil edecek şekilde açıkça bâtıl bir görüşü kınamak amacıyla kullanılmıştır. Ayrıca çocuk isnadının Allah'ı parçalardan mürekkeb kılacağı, dolayısıyla vâcibü'l-vücûd olmasıyla çeliştiği; bir de eğer evlat sahipliği kabul edilse, insanların üstün olanı (erkek) kendilerine, aşağı olanı (kız) Allah'a nispet etmiş olacakları belirtilir.

قال النحويون هذه الهمزة همزة تدل على الإنكار على صيغة السؤال عن مذهب ظاهر الفساد لا جواب لصاحبه إلا بما فيه أعظم الفضيحة

Bu metin çok kısa bir parça olup, incelenen ayette geçen bir ifadenin 'Allah katında günah/vebal olarak' anlamına geldiğini belirtmektedir. Metin ayrıca İsrâ suresi 41. ayete atıf yaparak bir başka ayetle bağlantı kurmaktadır. Metnin eksik ve kesik olması nedeniyle Kurtubî'nin bu görüşe dair daha geniş açıklaması bu parçada yer almamaktadır.

أي في الإثم عند الله عز وجل

İbn Kesîr, müşriklerin iddiasına göre Allah'ın kendisine kızları seçtiği halde, kendileri için erkek çocukları tercih ettiklerini vurgular. Onların kendilerine hoş görmedikleri, hatta bazen diri diri gömerek öldürdükleri kız çocuklarını Allah'a nispet etmelerinin çok çirkin ve adaletsiz bir taksim olduğunu belirtir.

أي في زعمكم أن لله ولدا ثم جعلكم ولده الإناث التي تأنفون أن يكن لكم وربما قتلتموهن بالوأد فتلك إذا قسمة ضيزى

Beydâvî'ye göre bu ayet, meleklerin Allah'ın kızları olduğunu söyleyenlere yönelik bir hitaptır ve baştaki hemze inkâr/kınama içindir. Ona göre anlam şudur: Rabbiniz sizi evladın en üstünü olan oğullarla özel kılıp kendisi için meleklerden kızlar mı edindi; bu, akıllarınızın ve âdetinizin gerektirdiğine aykırıdır. Beydâvî, bu sözün büyük bir söz oluşunu üç yönden açıklar: Allah'a evlat isnad etmek (ki evlat oluş çabuk yok olan cisimlere özgüdür), kendinizi O'na tercih etmek (beğenmediğinizi O'na yakıştırmak) ve Allah'ın en şerefli mahlûku olan melekleri aşağı bir mevkiye koymak.

والهمزة للإنكار والمعنى: أفخصكم ربكم بأفضل الأولاد وهم البنون. واتخذ من الملائكة إناثا بنات لنفسه وهذا خلاف ما عليه عقولكم وعادتكم.