Taberî, farklı ayetlerde tekrar eden 'lâyâtin/le-âyâtin' (elbette işaretler/deliller vardır) ifadelerini, her birinin ilgili varlık ve olaydan (ateşten kurtuluş, rızıkta bolluk-darlık farkı, gece-gündüzün yaratılışı, yağmurla bitkilerin çıkarılması, kuşların havada uçması) Allah'ın varlığına, birliğine ve kudretine dair açık kanıtlar olduğunu belirtir. Bu delillerin ancak gözlemleyip düşünen ve delilleri tasdik eden kimseler için anlamlı olduğunu, çünkü onların bu alametleri görüp ibret aldıklarını ifade eder. Her ayette geçen 'ilahlık sadece Allah'a mahsustur, putlara ve ortaklara pay yoktur' vurgusu tevhid temasına bağlanır.

يقول تعالى ذكره: إن في إنزال الله تعالى من السماء الماء الذي أخرج به نبات كل شيء، والخضر الذي أخرج منه الحب المتراكب، وسائر ما عدد في هذه الآية من صنوف خلقه، {لآيات} يقول: في ذلكم أيها الناس إذا أنتم نظرتم إلى ثمره عند عقد ثمره

Bu müfessire göre metin, kuşların uçarken kanatlarını kapayıp açması ve havada durabilmesi hususuna işaret etmektedir; bu, Allah'ın kuşları bu şekilde hareket edebilecek özellikte yarattığına ve bunun O'nun kudretinin bir delili olduğuna dair bir açıklama niteliğindedir.

في قبضهن وبسطهن ووقوفهن

Râzî bu ayeti Allah'ın kudret ve hikmetinin bir başka delili olarak okur: kuşun uçabilmesi hem uçmaya uygun bir bedenle yaratılması hem de havanın buna müsait ince bir yapıda yaratılmasıyla mümkün olmuştur. Ayrıca kuşun havada asılı durabilmesi ağır bir cismin desteksiz durmasının imkansızlığı gerekçesiyle, onu tutanın Allah olduğunu gösterir; bu da kulun fiilinin gerçek yaratıcısının Allah olduğuna delil sayılır.

وأما قوله تعالى فالمعنى : أن جسد الطير جسم ثقيل ، والجسم الثقيل يمتنع بقاؤه في الجو معلقا من غير دعامة تحته ولا علاقة فوقه ، فوجب أن يكون الممسك له في ذلك الجوهر الله تعالى

Beydâvî'ye göre ayet, kuşların Allah'ın onlar için yarattığı kanatlar ve uygun sebeplerle uçmaya boyun eğdirilmiş olduğunu ve gökyüzünün boşluğunda onları tutanın sadece Allah olduğunu ifade eder. Bedenlerinin ağırlığı düşmelerini gerektirdiği halde, üstlerinde tutan bir bağ ya da altlarında dayanak olmadan havada durabilmeleri, Allah'ın kudretine delalet eden bir ayettir. Bu delil, ancak inanan bir topluluk için fayda verir çünkü asıl onlar bundan yararlanır.

إلا الله فإن ثقل جسدها يقتضي سقوطها ولا علاقة فوقها ولا دعامة تحتها تمسكها

Kurtubî'ye göre bu ayet, kuşların gökle yer arasında Allah'ın emrine boyun eğdirilmiş (musahhar) ve O'nun tasarrufuna tabi kılınmış olmalarıyla Allah'ın kudretine ve birliğine delalet ettiğini anlatır. Kuşların kanat açıp kapayarak havada durabilmeleri, ancak onları tutan bir müdebbirin (Allah'ın) varlığıyla mümkündür.

وفي قوله مسخرات دليل على مسخر سخرها ومدبر مكنها من التصرف في حال القبض والبسط والاصطفاف

Bu müfessire göre metinde geçen 'âyât' ifadesi, gökyüzünde (havada/cevvde) gerçekleşen olayları işaret etmekte ve bunların ibret ile hüccet niteliği taşıdığı belirtilmektedir.

أي في الجو