Taberî bu ayeti, Allah'ın kendisi için ve müşriklerin ilahları için verdiği temsille bağlantılı okur; müşriklerin çoğunun hamdin kime ait olduğunu ve şükrün nereye yönelmesi gerektiğini bilmediğini belirtir. Ayrıca ayeti, malını Allah yolunda infak eden mümin ile bunu yapamayan kâfir arasındaki farkı anlatan bir temsil olarak yorumlar. Putların kendilerine tapanlar üzerinde hiçbir hak ve nimeti bulunmadığını, bütün hamdin Allah'a mahsus olduğunu, ancak kâfirlerin bunu bilmediklerini nakleder.

يقول تعالى ذكره: بل أكثر هؤلاء المشركين لا يعلمون قدر عظمة الله، وما عليهم من الضر في إشراكهم في عبادة الله غيره، وما لهم من النفع في إفرادهم الله بالألوهة، وإخلاصهم له العبادة، وبراءتهم من كل معبود سواه.

Bu ayette Allah, kendisine ortak koşan müşriklerin durumunu bir örnekle açıklamaktadır: hiçbir şeye tasarruf edemeyen, aciz bir köle ile Allah'ın rızık verdiği ve dilediği gibi tasarruf eden hür bir kişi arasında yapılan denklik, müşriklerin Allah'a putları eş tutmasına benzetilmiştir. Zemahşerî, ayetteki 'köle' kelimesinin hürden ayırt etmek için, 'tasarruf edemeyen' vasfının da müzekket ve izinli köleyi dışlamak için zikredildiğini açıklar. Ayrıca 'yestevûn' fiilinin cemi olarak gelmesini, hürler ve köleler topluluğunun eşit olup olmadığı sorusuna işaret ettiğini belirtir.

مثلكم في إشراككم بالله الأوثان : مثل من سوى بين عبد مملوك عاجز عن التصرف ، وبين حر مالك قد رزقه الله ما لا فهو يتصرف فيه وينفق منه كيف شاء

Bu müfessire göre "lâ ya'lemûn" ifadesi iki farklı şekilde anlaşılabilir: birincisinde fiil, nesnesi tamamen kesilerek kullanılmış olup anlam sadece 'onların bilgisi yoktur' şeklindedir; ikincisinde ise fiilin gizli bir nesnesi vardır ve anlam 'hamdin tamamının Allah'a ait olduğunu bilmezler' şeklindedir. Râzî, ikinci yorumun daha beliğ (etkili) olduğunu, çünkü 'falanın buna dair bilgisi yoktur' demenin, sadece 'falanın bilgisi yoktur' demekten daha güçlü bir anlatım olduğunu belirtir. Ayrıca kadı'nın tefsirine göre bu ifade, müşriklerin delillerin apaçık ortada olmasına rağmen bunu anlayamadıklarına işaret eder ve bu durum tam bir aciz ve eksikliğe delalet eder.

والثاني أبلغ لأن قول القائل : فلان لا علم له بكذا ، دون قوله فلان لا علم له ، وكذا قوله فلان : لا ينفع زيدا ولا يضره ، دون قوله : فلان لا يضر ولا ينفع

Kurtubî bu ayeti, elinden hiçbir şeyi gelmeyen köle ile Allah'ın kendisine güzel rızık verdiği hür kişi arasındaki eşitsizlik temsili olarak açıklar; bu temsilin maksadı, tapılan putların Allah'a hiçbir şekilde eşit tutulamayacağını göstermektir. Ayrıca ayetin, kölenin mülk edinip edinemeyeceği, kölenin boşama yetkisinin efendisine ait olup olmadığı gibi fıkhi meselelere delil olarak kullanıldığını da aktarır. Katade'nin bu temsili mü'min-kâfir ayrımına, Ahfeş'in ise mutlak köle-hür ayrımına yorduğunu belirtir; cumhurun görüşü ikincisidir.

أي كما لا يستوي عندكم عبد مملوك لا يقدر من أمره على شيء ورجل حر قد رزق رزقا حسنا فكذلك أنا وهذه الأصنام فالذي هو مثال في هذه الآية هو عبد بهذه الصفة مملوك لا يقدر على شيء من المال ولا من أمر نفسه وإنما هو مسخر بإرادة سيده

İbn Kesîr'e göre bu ayetler Kureyş'ten bir adam ve onun kölesi hakkında nazil olmuştur; ayette geçen ifade onun kastedilmesine işaret eder. Ayrıca ayette Allah'tan başkasına ibadet edilmesinden söz edildiği belirtilir ve bunun sonucu olarak insanların Allah'a şirk koştukları ifade edilir.

نزلت في رجل من قريش وعبده يعني قوله الآية وفي قوله أي في عبادتهم غيره

Beydâvî'ye göre bu ayette Allah, kendisine ortak koşulan putlarla kendisi arasındaki farkı bir temsil ile açıklamaktadır: hiçbir şeye gücü yetmeyen köle ile Allah'ın bol rızık verdiği ve dilediği gibi tasarruf eden hür kişi birbirine denk değildir. Aynı cins ve mahluk oluşları bakımından ortak olan bu iki örneğin bile eşit tutulamaması, en âciz mahluklar olan putlarla mutlak kudret sahibi Allah'ın eşit tutulmasının imkânsızlığına delil kılınmıştır. Ayrıca bu temsilin kâfir ile mümin arasındaki farkı da simgeleyebileceği belirtilmiştir.

واحتج بامتناع الاشتراك والتسوية بينهما مع تشاركهما في الجنسية والمخلوقية على امتناع التسوية بين الأصنام التي هي أعجز المخلوقات وبين الله الغني القادر على الإطلاق.