Taberî'ye göre ayet, müşriklerden birine Allah'a isnat ettikleri şekilde bir kız çocuğu müjdelendiğinde yüzünün kararıp öfke ve üzüntüden karardığını, içine attığı hüzünle dolup taştığını ancak bunu dışa vurmadığını anlatır. Bu, cahiliye Araplarının Allah'a kız çocuğu yakıştırırken kendileri için bunu hoş görmemelerinin bir tezahürüdür ve Allah onların bu çirkin davranışlarını haber vererek müminlerin bundan kaçınmasını istemiştir.

ظل وجه هذا الذي بشر بما ضرب للرحمن مثلا من البنات مسودا من سوء ما بشر به يقول: وهو حزين

Bu ifade, kadına duyulan öfke ve kızgınlıkla dolu olma halini tasvir eden bir cümledir ve haber konumunda kullanılmıştır. Zemahşerî'ye göre bu, 'Rahman'a bu kınanmış vasfa sahip evlat mı isnad ediliyor?' anlamındaki bir kınama ve şaşırtma ifadesidir.

مملوء حنقا على المرأة جملة واقعة موقع الخبر ، ثم قال : أو يجعل للرحمان من الولد من هذه الصفة المذمومة صفته

Râzî bu ayette geçen 'tebşir' kelimesinin dilde aslen yüzün renginin değişmesini bildiren haber anlamına geldiğini, bunun sadece sevinç değil hüzün için de kullanılabileceğini belirtir. Ona göre sevinç kalbi ferahlatıp ruhun yüze ulaşmasıyla yüzü aydınlatırken, hüzün ruhu kalpte hapsederek yüzü karartır; dolayısıyla yüzün aklığı sevincin, karalığı ise hüznün kinayesi olarak kullanılır. Bu genel dil kuralı çerçevesinde ayetteki ifadeler yorumlanır.

فثبت أن من لوازم الفرح استنارة الوجه وإشراقه ، ومن لوازم الغم كمودة الوجه وغبرته وسواده

Kurtubî'ye göre 'yüzü kararma' ifadesi gerçek anlamda siyahlıkla ilgili değil, kız çocuğu haberi karşısındaki üzüntü ve kederi ifade eden bir kinayedir. Bu konuda farklı görüşler nakledilir: Zeccâc'a göre Araplar bir kötülükle karşılaşan herkes için 'yüzü kederden karardı' derler; İbn Abbas'a göre 'hüzünlü' demektir; Ahfeş'e göre öfkesini gizleyip belli etmeyen kişidir; bir başka görüşe göre ise üzüntüden ağzını kapatıp konuşamayan kişidir. Kurtubî ayrıca meleklerin Allah'ın kızları olduğunu iddia edenlerin, çocuğun cinsinin babasına benzemesi ilkesinden yola çıkarak meleklerdi Allah'a benzer kılmış olduklarını, bunun ise Allah'a yakışmayan bir izafeden dolayı yüzü kararmayı gerektirecek bir durum olduğunu belirtir.

أي أخبر أحدهم بولادة بنت أي متغيرا وليس يريد السواد الذي هو ضد البياض وإنما هو كناية عن غمه بالبنت والعرب تقول لكل من لقي مكروها : قد اسود وجهه غما وحزنا قاله الزجاج

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müşriklerin kız çocuklarına duydukları nefreti melekleri Allah'ın kızları saymalarıyla birleştirerek kendileri için razı olmadıkları şeyi Allah'a nispet ettiklerini, bunun küfrün en ağırı olduğunu anlatır. Aynı şekilde müşrikler Allah'a kulları ve mahlukatından ortaklar koştular; halbuki her biri kendi kölesinin malında kendisine ortak, eşit olmasına dahi büsbütün razı olmaz. Ayrıca İbn Abbas'tan nakledilen bir rivayette müşriklerin telbiyelerinde Allah'a ortak koştukları ve Allah'ın kendisi için sadece erkek çocukları seçtiği halde beğenmedikleri payı O'na nispet ettikleri belirtilir.

فهم يأنفون من البنات وجعلوا الملائكة بنات الله فنسبوا إليه ما لا يرتضونه لأنفسهم فهذا أغلظ الكفر وهكذا في هذا المقام جعلوا له شركاء من عبيده وخلقه وأحدهم يأبى غاية الإباء ويأنف غاية الأنفة من ذلك أن يكون عبده شريكه في ماله يساويه فيه

Beydâvî'ye göre ayet, Arapların kız çocuğu haberini aldıklarında yaşadıkları psikolojik ve toplumsal tepkiyi anlatır: yüzün kararması üzüntü ve mahcubiyetin bir kinayesi olup, kişi öfkeyle dolar, toplumdan kaçar ve içinden çocuğu horlukla tutmak mı yoksa toprağa gömmek (öldürmek) mi diye tartışır. Ayetin sonu, bu insanların Allah'a -O yücedir ve çocuktan münezzehtir- kendilerinin bile hoşlanmadığı bir şeyi (kız çocuğunu) izafe etmelerinin kötü bir hüküm olduğunu bildirir.

واسوداد الوجه كناية عن الاغتمام والتشوير. وهو كظيم مملوء غيظا من المرأة. يتوارى من القوم يستخفى منهم.