Taberî bu ayeti Arap müşriklerinin, Allah'ın kendilerine verdiği rızıktan bir kısmını putlarına ayırmalarıyla ilişkilendirir. Müşrikler Allah'ın kendilerini yaratan, zarar ve fayda veren gerçek ilah olduğunu bilmelerine rağmen, kendilerine zarar ya da fayda vermediğini bildikleri putlara mallarından bir pay tahsis etmişlerdir. Bu davranış, Allah'a şirk koşmak ve O'na iftira atmak olarak nitelendirilir; kıyamet gününde bu iftiralarından hesaba çekileceklerdir.

وهم مشركو العرب، جعلوا لأوثانهم نصيبا مما رزقناهم، وجزءا من أموالهم يجعلونه لأوثانهم

Zemahşerî'ye göre ayette putperestlerin ilâhlarına bilmedikleri şeyden pay ayırmaları, onları ilâh diye adlandırıp zarar verme, fayda sağlama ve Allah katında şefaat etme gibi vasıflar yakıştırmalarıyla ilgilidir; halbuki gerçekte bu putlar cansız nesnelerdir ve ne zarar ne de fayda verebilirler. Böylece müşrikler bu putlar hakkında cahil durumdadır. Bir başka görüşe göre ise 'nasip' kelimesindeki zamir, onların putları ilâh sayıp kendilerine yakınlaşmaya layık gördükleri iddialarındaki yalana (ifk) işaret eder.

ومعنى لا يعلمونها : أنه يسمونها آلهة ، ويعتقدون فيها أنها تضر وتنفع وتشفع عند الله ، وليس كذلك . وحقيقتها أنها جماد لا يضر ولا ينفع ، فهم إذا جاهلون بها

Râzî, ayetteki 'lâ ya'lemûn' ifadesindeki gaib zamirinin müşriklere mi yoksa putlara mı ait olduğu konusunda iki görüş nakleder. Putlara ait olması görüşünü tercih sebepleri arasında, bu okumada takdir/hazfe (bir şeyin gizlenmesine) ihtiyaç kalmaması ve müşriklere ait kabul edildiğinde anlamın bozulacağını (bilmedikleri bir şeye rızıklarından pay ayırmalarının imkânsız olması) sayar. Ardından 'nasîb' kelimesinin tefsirinde de Hz, Beyre, Sâibe, Vasîle, Hâm gibi adaklar veya yıldızlara pay ayırma inancı gibi farklı ihtimalleri sıralar.

أنا إذا قلنا إنه عائد إلى المشركين افتقرنا إلى إضمار ، فإن التقدير : ويجعلون لما لا يعلمون إلها ، أو لما لا يعلمون كونه نافعا ضارا ، وإذا قلنا إنه عائد إلى الأصنام ، لم نفتقر إلى الإضمار لأن التقدير : ويجعلون لما لا علم لها ولا فهم

Kurtubî'ye göre bu ayet, müşriklerin cehaletinin bir başka türünü anlatır: kendilerine ne fayda ne zarar verebileceğini bilmedikleri putlara mallarından bir pay ayırıp bununla onlara yakınlaşmaya çalışırlar. Ayette geçen 'لا يعلمون' ifadesinin kime ait olduğu hususunda iki görüş nakledilir: bir görüşe göre bu müşriklere, diğer görüşe göre putlara aittir. Putlara nispet edildiğinde, akıllı varlıklar için kullanılan و ن eki kullanılmış olup bu, ما zamirine dönük bir kullanımdır ve يعلم fiilinin mef'ûlü hazfedilmiştir.

ذكر نوعا آخر من جهالتهم وأنهم يجعلون لما لا يعلمون أنه يضر وينفع وهي الأصنام شيئا من أموالهم يتقربون به إليه قاله مجاهد وقتادة وغيرهما

Beydâvî'ye göre müşrikler, kendilerine verdiği rızıktan (ekin ve hayvanlardan) bir kısmını, hakkında hiçbir bilgi/idrak sahibi olmadıkları putlarına (ilahlarına) ayırmaktadırlar; çünkü bu putlar cansız cisimlerdir ve gerçek anlamda ilah olmadıkları halde onlara fayda verecekleri ve şefaat edecekleri gibi cahillikler beslemektedirler. Bununla birlikte Allah'a kız çocukları nispet edip, kendilerine oğulları (arzuladıkları evladı) uygun gördükleri belirtilir; bu, Huzâa ve Kinâne kabilelerinin meleklerin Allah'ın kızları olduğu iddiasına dayanır.

ويجعلون لما لا يعلمون أي لآلهتهم التي لا علم لها لأنها جماد فيكون الضمير لما، أو التي لا يعلمونها فيعتقدون فيها جهالات مثل أنها تنفعهم وتشفع لهم