Taberî, denizden çıkan taze etin balık, süs eşyasının inci ve mercan olduğunu belirtir; ayrıca gemilerin denizi yararak gitmesini ifade eden 'mevâhir' kelimesini, gemilerin rüzgarla suyu yarıp ilerlemesi ve bir tek rüzgârla hem gidip hem dönebilmesi şeklinde açıklar. Bu deniz nimetlerinin ve gemilerin insanlara ticaret ve geçim arayışı için sağlanmış birer sebep olduğunu vurgular.

والمخر في كلام العرب: صوت هبوب الريح إذا اشتد هبوبها، وهو في هذا الموضع: صوت جري السفينة بالريح إذا عصفت وشقها الماء حينئذ بصدرها، يقال منه: مخرت السفينة تمخر مخرا ومخورا، وهي ماخرة

Zemahşerî, ayette geçen 'lahmen tariyyen' ifadesinin balık eti olduğunu belirtir; balığa 'taze' sıfatının verilmesi, çok çabuk bozulduğu için hemen yenmesi gerektiğine işaret eder. Ayrıca ayette geçen hilye kelimesinin inci ve mercan olduğunu, bunların takılmasının erkeklere değil kadınlarına ait olduğunu, çünkü kadınların erkeklerin bir parçası sayıldığını ve onların süsünün dolayısıyla erkeklerin süsü gibi görüldüğünü açıklar.

هو السمك ، ووصفه بالطراوة ؛ لأن الفساد يسرع إليه ، فيسارع إلى أكله خيفة للفساد عليه . فإن قلت : ما بال الفقهاء قالوا : إذا حلف الرجل لا يأكل لحما ، فأكل سمكا ، لم يحنث

Râzî'ye göre bu ayet, denizler ve içindekiler üzerinden Allah'ın varlığına, birliğine ve kudretinin kemaline delil getirme bağlamında yer alır; bu, ilahın varlığını isbat için semavi cisimlerle, insan bedeni ve nefsiyle, hayvanların ve bitkilerin acayipliğiyle yapılan delillendirmelerden sonra beşinci mertebe olarak unsurların (özellikle su unsurunun) acayip hallerinden delil getirmedir. Ayrıca 'tazelik' vasfının zikredilmesi, tuzlu denizden tatlı etli canlının çıkmasının doğa gereği değil Allah'ın kudret ve hikmetiyle zıddı zıddan ortaya çıkarması şeklinde ayrı bir fayda taşır. Metin ayrıca balık etinin 'et' sayılıp sayılmaması konusunda fıkhi bir ihtilafı da bu ayetteki nass'a dayandırarak aktarır.

اعلم أنه تعالى لما احتج على إثبات الإله في المرتبة الأولى بأجرام السموات ، وفي المرتبة الثانية ببدن الإنسان ونفسه ، وفي المرتبة الثالثة بعجائب خلقة الحيوانات ، وفي المرتبة الرابعة بعجائب طبائع النبات ذكر في المرتبة الخامسة الاستدلال على وجود الصانع بعجائب أحوال العناصر فبدأ منها بالاستدلال بعنصر الماء

Kurtubî bu ayette denizden çıkan 'lahm' (et) ve 'hilye' (süs eşyası, inci-mercan) ile ilgili lafızları açıklar; denizin insanlara boyun eğdirilmesinin Allah'ın bir nimeti olduğunu belirtir. Ardından deniz etlerinin (balık, deniz avı) fıkhî açıdan diğer et türleriyle mübadelesinde tefazül (fazlalıklı satış) hükmünü Malik, Ebu Hanife ve Şafiî'nin görüşlerine dayanarak tartışır. Ayrıca 'mevâhir' kelimesinin dil tahlilini yapar ve gemilerin denizde suyu yararak gitmesi anlamında olduğunu açıklar.

تسخير البحر هو تمكين البشر من التصرف فيه وتذليله بالركوب والإرفاء وغيره وهذه نعمة من نعم الله علينا فلو شاء سلطه علينا وأغرقنا

İbn Kesîr'e göre âyetteki 'nehâr' (gündüz) ifadesi, insanların seyahat, ticaret, geçim işleri, ülkeden ülkeye, bölgeden bölgeye yolculuk ve kazanç elde etme faaliyetlerini yürüttükleri zaman dilimini ifade eder. Ayrıca âyette geçen nimet/ihsan lafzının Allah'ın kullarına bahşettiği nimetlere işaret ettiği belirtilir. Bu bağlamda el-Bezzâr'ın rivayet ettiği, doğu ve batı denizleriyle ilgili bir hadis nakledilir, ancak bu rivayetin zayıf/münker olduğu vurgulanır.

أي في النهار بالأسفار والترحال والحركات والأشغال وهذا من باب اللف والنشر وقوله أي نعمه وإحسانه

Beydâvî bu ayette denizden çıkarılan taze etin balık olduğunu, bunun 'taze' diye nitelenmesinin sebebinin en çabuk bozulan et türü olması ve bu yüzden hemen yenilmesinin gerektiğini belirtir. Ayrıca tatlı ve taze bir eti tuzlu suda yaratmasının Allah'ın kudretinin bir tezahürü olduğunu, denizden çıkarılan süs eşyalarının (inci, mercan) kadınlara nispet edilmesinin ise onların da topluluğun bir parçası olması ve süslerin erkekler için takılması sebebiyle olduğunu açıklar. Son olarak şükrün özellikle zikredilmesinin, Allah'ın helak sebeplerini geçim ve fayda vesilesi kılmasının nimetler babında daha güçlü bir delil olmasından kaynaklandığını ifade eder.

ووصفه بالطراوة لأنه أرطب اللحوم يسرع إليه الفساد فيسارع إلى أكله، ولإظهار قدرته في خلقه عذبا طريا في ماء زعاق، وتمسك به مالك والثوري على أن من حلف أن لا يأكل لحما حنث بأكل السمك.