Bu müfessire göre ayetteki 'lisan' kelimesi Kur'an'ı ifade eder, Araplar bir şairin şiirini onun 'lisanı' diye adlandırdıkları gibi. Müşriklerin Hz. Peygamber'e bir insanın öğrettiğini iddia etmeleri konusunda çeşitli rivayetler nakledilmiş; kimi bunun Yeiş adlı bir köle, kimi Selman-ı Farisi, kimi de Bel'am adlı Hristiyan bir demirci olduğunu söylemiştir. Taberî ayrıca 'يلحدون' kelimesinin kıraat farklılıklarını (fetha/damme ile) ve anlamlarını (meyletmek, sapmak) dilbilimsel olarak tartışmıştır.

يعني: القرآن كما تقول العرب لقصيدة من الشعر يعرضها الشاعر: هذا لسان فلان، تريد قصيدته

Zemahşerî bu ayette geçen 'lisan' kelimesinin fasih ve beyanlı bir dil olduğunu, bunun onların (Arapça'nın vahiy dili olmadığı yönündeki) sözlerine bir cevap ve iddialarını çürütme mahiyetinde geldiğini belirtir. Ayrıca 'يلحدون' kelimesinin farklı kıraatlerini (ya ve ha harflerinin fethi ile, ve Hasan'ın kıraatinde 'اللسان' kelimesinin marife olarak okunmasını) zikreder. Son olarak cümlenin i'rab yönünden bir mahalli olmadığını, çünkü müstakil bir cümle olup onların sözüne cevap teşkil ettiğini açıklar.

ذو بيان وفصاحة ردا لقولهم وإبطالا لطعنهم وقرىء : ( يلحدون ) بفتح الياء والحاء . وفي قراءة الحسن : ( اللسان الذي يلحدون إليه ) بتعريف اللسان

Bu müfessire göre ayetteki 'kim iftira eder' ifadesi, ya Kur'an'ın bizatihi yalan olduğunu iddia etmeyi ya da onun Allah'a nispet edilmesinin yalan olduğunu iddia etmeyi ifade edebilir. Ayrıca 'iftira' kelimesinin dilsel kökü ele alınmış ve bu ayetin Nadr b. Haris hakkında indiği belirtilmiştir.

قال أبو مسلم : الافتراء افتعال من فريت ، وقد يقال في تقدير الأديم فريت الأديم ، فإذا أريد قطع الإفساد قيل أفريت وافتريت وخلقت واختلقت

Kurtubî, müşriklerin Peygamber'e Kur'an'ı öğrettiğini iddia ettikleri kişinin kimliği hakkında pek çok farklı rivayeti (Cebr, Yeîş, Belam, Ebu Meysera, Addas, Yesar Ebu Fükayha vb.) sıralamış; bu kişinin yabancı dilli (acemî) biri olduğunu, Allah'ın ise bu iddiayı, Kur'an'ın açık Arapça beyanıyla ve bu tür bir dilin insan ve cinlerin bile bir sûresine denk üretemeyeceği gerçeğiyle reddettiğini belirtmiştir. Kendisi bütün bu rivayetlerin muhtemel olduğunu, Peygamber'in farklı zamanlarda bu kişilerin yanında oturmuş olabileceğini, ancak Sellman rivayetinin zayıf olduğunu çünkü bu ayetin Mekkî olup Sellman'ın Peygamber'e Medine'de geldiğini söylemiştir.

قلت : والكل محتمل فإن النبي صلى الله عليه وسلم ربما جلس إليهم في أوقات مختلفة ليعلمهم مما علمه الله وكان ذلك بمكة وقال النحاس : وهذه الأقوال ليست بمتناقضة لأنه يجوز أن يكونوا أومؤا إلى هؤلاء جميعا وزعموا أنهم يعلمونه

İbn Kesîr, Kur'an'ın belağat ve anlam bütünlüğü açısından hiçbir kitaba benzemediğini, dolayısıyla Hz. Peygamber'in yabancı dilli bir kişiden ders alması iddiasının aklen imkansız olduğunu belirtir. Bu iddianın kaynağı olarak müşriklerin, Peygamber'in yanına girip çıktığı yabancı kökenli birtakım kişileri (Cebr, Ya'îş, Bel'am, iki Rum kölesi gibi) işaret ederek 'ona bunlar öğretiyor' dediklerini nakleder. Dahhâk'ın bunu Selman-ı Farisî ile ilişkilendirmesini ise ayetin Mekkî oluşu, Selman'ın ise Medine'de Müslüman olması sebebiyle zayıf bulur.

كيف يتعلم من رجل أعجمي لا يقول هذا من له أدنى مسكة من العقل

Beydâvî'ye göre müşriklerin Kur'an'ı öğrettiği ileri sürdükleri kişi (Cebrâ er-Rûmî, Yesâr, Âiş veya Selmân el-Fârisî gibi çeşitli isimler zikredilir) yabancı dilde konuşan biridir; oysa Kur'an açık ve fasih Arapça olduğundan bu iddia iki yönden geçersiz kalır: ne bu kişinin sözü anlaşılır Arapça idi ne de ondan işitilen anlam, Kur'an'ın hem lafız hem mana bakımından mucize olan yapısını açıklayabilir. Ayrıca Kur'an'daki geniş bilgi birikiminin, yol geçen bir çarşı kölesinden ara sıra işitilen yabancı sözlerle öğrenilmesi akıl dışıdır; bu türden zayıf sözlerle Kur'an'a yönelik itiraz, müşriklerin aczinin göstergesidir.

وطعنهم في القرآن بأمثال هذه الكلمات الركيكة دليل على غاية عجزهم