Taberî, 'levâkih' kelimesinin dilsel yönden 'melâkih' (döllenmiş/döllenmeye vesile olan) anlamında kullanıldığını, rüzgarların bulutları ve ağaçları döllediğini aktarır. Bu konuda müfessirler arasında görüş ayrılığı olduğunu belirtir: bir grup rüzgarın suyu taşıması sebebiyle 'lâkih' (kendisi döllenmiş/hamile) olduğunu söylerken, diğer bir grup bunun 'mülkiha' (döllettiren) anlamında olup 'levâkih' kelimesinin 'melâkih' yerine kullanıldığını, bunun Arap şiirinde de örnekleri bulunan bir kullanım olduğunu ifade eder. Ardından ayetin ikinci kısmında 'ev sekaykümûhü' değil 'fe-eskaynâkümûhü' ifadesinin kullanılmasının, suyun insanlara doğrudan içirilmek için değil, toprak ve hayvanları sulamak için verildiğini gösterdiğini açıklar.

واختلف أهل العربية في وجه وصف الرياح باللقح، وإنما هي ملقحة لا لاقحة، وذلك أنها تلقح السحاب والشجر، وإنما توصف باللقح الملقوحة لا الملقح، كما يقال: ناقة لاقح

Zemahşerî 'levâkih' kelimesini iki ihtimalle açıklar: birincisi rüzgârın hayır getirmesi yani yağmurlu bulut oluşturması anlamında 'lâkih' olarak nitelendirilmesi (hayır getirmeyen rüzgara ise 'akîm rüzgar' denildiği gibi); ikincisi ise 'levâkih' kelimesinin 'mülâkih' (döllenmiş/döllenen) anlamında kullanılması, şiirdeki 'matâvih' kelimesinin 'matîha'nın çoğulu olarak 'tavâih' şeklinde gelmesi gibi bir dil kuralına dayanır. Ayrıca 'er-Rîh' şeklindeki bir kıraatin cins ismi anlamında yorumlanabileceğini belirtir.

أحدهما : أن الريح لاقح إذا جاءت بخير ، من إنشاء سحاب ماطر كما قيل للتي لا تأتي بخير : ريح عقيم . والثاني : أن اللواقح بمعنى الملاقح

Bu müfessire göre 'lâvâkih' ifadesi rüzgârların bulutları ve ağaçları döllemesini/gebeleştirmesini ifade eder; bu, dişi devenin erkek tarafından döllenmesine benzetilmiştir. Rüzgâr bulutlara su yükünü taşır ve onu sıkıştırıp yağdırır, tıpkı gebe devenin süt vermesi gibi. Ayrıca 'lâvâkih' kelimesinin dişil değil de 'mülakkaha' (döllenmiş) anlamında kullanıldığına dair dilsel tartışmalar aktarılmıştır.

قال ابن عباس : الرياح لواقح للشجر وللسحاب ، وهو قول الحسن وقتادة والضحاك وأصل هذا من قولهم : لقحت الناقة وألقحها الفحل إذا ألقى الماء فيها فحملت ، فكذلك الرياح جارية مجرى الفحل للسحاب

Kurtubî bu ayette 'lâvâkih' kelimesinin rüzgârların bulutları, suyu ve hayrı taşıması anlamında 'hamile/yüklü' demek olduğunu, rüzgârın erkek hayvan gibi buluta döl aşıladığını açıklar. Ayrıca 'rîh' kelimesinin tekil okunuşu ile 'riyâh' cemi okuyuşu arasındaki dilbilimsel farkı, kelimenin anlam olarak çoğulu ifade edebileceğini belirterek izah eder. Metinde ayrıca bu kavramın fıkhî bağlamda meyve ve ekinlerin aşılanması (ibar) meselesine nasıl temel oluşturduğu da Mâlik ve İbnü'l-Arabî'den nakillerle aktarılır.

وأما وجه قراءة العامة فلأن الله تعالى نعتها ب لواقح وهي جمع ومعنى لواقح حوامل لأنها تحمل الماء والتراب والسحاب والخير والنفع

İbn Kesîr, ayette rüzgarların (lâvâkih) çoğul olarak zikredilmesinin, bulutları ve ağaçları döllemesi (döllenmenin ancak iki şey arasında gerçekleşmesi) sebebiyle olduğunu, buna karşılık 'akîm' (kısır) rüzgarın tekil zikredildiğini belirtir. Ayrıca İbn Mesûd, İbn Abbas, İbrahim en-Nehaî, Katade, Dahhâk ve Ubeyd b. Umeyr'den nakledilen rivayetlerle rüzgarın önce suyu yüklenip sonra bulutu dölleyerek yağmura dönüştürme sürecini açıklar. Suyun tatlı kılınması hakkında ise Sevrî'nin görüşünü nakleder ve bu suyun insanlar tarafından değil Allah tarafından indirilip korunduğunu vurgular.

أي تلقح السحاب فتدر ماء وتلقح الشجر فتفتح عن أوراقها وأكمامها وذكرها بصيغة الجمع ليكون منها الانتاج بخلاف الريح العقيم فإنه أفردها ووصفها بالعقيم وهو عدم الانتاج لأنه لا يكون إلا بين شيئين فصاعدا

Beydâvî'ye göre rüzgarların 'lâvâkih' (yüklü/döllendirici) olarak nitelendirilmesi, hayır getiren yağmurlu bulut oluşturan rüzgarın gebe/hamile olana benzetilmesidir; ya da ağaçları döllendiren rüzgarlar anlamına gelir. Suyun gökten indirilip insanlara sunulması ve insanların onu 'hazineleyen/depolayan' olmaması, Allah'ın kendine has kıldığı bir kudrete işaret eder; bu da yaratılışı yöneten hakîm bir müdebbirin varlığına delalet eder. Hayat verme ve öldürme fiillerinin tekrarlanan zamirle vurgulanması ise bunun sadece Allah'a mahsus olduğunu (hasr) belirtmek içindir.

شبه الريح التي جاءت بخير من إنشاء سحاب ماطر بالحامل