Taberî'ye göre bu ifade, Muhammed'in getirdiği kitabın açık ve apaçık bir Kur'an olduğunu belirtir; akıl ve idrakle üzerinde düşünen kimseye bunun Allah'tan indirilmiş bir vahiy olduğunu, şiir ya da kâhin sözü olmadığını açıkça gösterir. Katade'den nakledilen görüşe göre bu, Kur'an'ın hidayet, doğruluk ve hayrının açıkça ortaya çıkması anlamına gelir. Mücahid'den nakledilen bir başka görüşe göre ise 'الر' gibi harfler Allah'ın kelamına başlarken kullandığı açılış harfleridir.

يبين لمن تدبره بعقل ولب، أنه تنزيل من الله أنزله إلى محمد، وأنه ليس بشعر ولا مع كاهن

Bu metin, İbn Ebî Hâtim'in Hâlid b. Nâfi' rivayetini naklederek, istiâze yerine besmelenin zikredildiğine dair bir ziyadeyi aktarır. Ardından Taberânî'nin ayrı bir rivayet zincirini (Musa b. Harun - İshak b. Râhûye - Ebû Üsâme - Ebû Rûk - Sâlih b. Ebî Tarîf) vererek Ebû Saîd el-Hudrî'ye bu âyet hakkında Hz. Peygamber'den bir söz işitip işitmediğinin sorulduğunu nakleder. Metin burada sadece rivayet senedini ve soruyu aktarmakta, cevabı henüz vermemektedir.

قال الطبراني أيضا حدثنا موسى بن هارون حدثنا إسحاق بن راهويه قال قلت لأبي أسامة أحدثكم أبو روق واسمه عطية بن الحارث حدثني صالح بن أبي طريف قال سألت أبا سعيد الخدري فقلت له هل سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول في هذه الآية

Beydâvî'ye göre 'elif lâm râ' harfleri Sûre'nin ayetlerine işaret eder, 'el-Kitâb' ve 'Kur'ân' da bu sûrenin kendisidir; tenkir edilmesi tazim içindir, yani kâmil bir kitap ve doğruyla sapkınlığı garip bir beyanla açıklayan bir Kur'an olduğuna işarettir. Kâfirlerin müslüman olmayı temenni edişi ise, ya müslümanlara yardım geldiğinde, ya ölüm anında ya da kıyamet gününde onların halini gördükleri zaman gerçekleşir; 'rubbemâ'daki azlık/nadirlik anlamı, bir kere dahi müslüman olmayı isteseler buna koşmalarının uygun olacağına, oysa onların bunu her an istediklerine dikkat çekmek içindir.

ومعنى التقليل فيه الإيذان بأنهم لو كانوا يودون الإسلام مرة فبالحري أن يسارعوا إليه، فكيف وهم يودونه كل ساعة