Zemahşerî'ye göre ayetteki nimet, Mekke'nin ne bitki ne su bulunan çıplak bir vadi olmasına rağmen dünyanın her tarafından çeşit çeşit meyvelerin ona getirilmesidir; bu durum İbrahim'in duasının kabul edilerek oranın güvenli bir harem kılınmasının sonucudur. Ayrıca 'min ef'idetin nâs' ifadesindeki 'min' harfinin ba'diyet (kısmilik) için olduğunu, eğer bu kelime olmasaydı bütün insanların (Fars, Rum, Türk, Hint) Kabe'ye üşüşeceğini belirtir.

لو قال أفئدة الناس لزحمتكم عليه فارس والروم ، وقيل : لو لم يقل { من } لازدحموا عليه حتى الروم والترك والهند

Bu müfessire göre İbrahim'in duası hem dini hem dünyevi faydaları içerir: 'ecidetehum' duasındaki 'min' kelimesi teb'iz (kısmi) anlam taşır, yani duanın bütün insanların değil bir kısmının kalplerinin Mekke'ye yönelmesini istediği anlamına gelir. Ayrıca dua, insanların hem ibadet ve nüsuk amacıyla hem de ticaret yoluyla rızık taşımak amacıyla o beldeye yönelmelerini kapsar; bu sayede halkın geçimi genişler. Metin ayrıca Mekke'nin haram ve emin bir belde olmasının İbrahim'in duasından önce mi sonra mı olduğu tartışmasına ve zemzemin ortaya çıkışı, Kabe'nin inşası gibi rivayetlere de yer verir.

البحث الثالث : كلمة { من } في قوله : تفيد التبعيض ، والمعنى : فاجعل أفئدة بعض الناس مائلة إليهم . قال مجاهد : لو قال أفئدة الناس لازدحمت عليه فارس والروم والترك والهند . وقال سعيد بن جبير : لو قال أفئدة الناس ، لحجت اليهود والنصارى المجوس

Kurtubî bu ayette 'ecide' geçen 'ef'ide' kelimesinin kalpler anlamına geldiğini, İbn Abbas ve Mücahid'e dayanarak İbrahim'in duasında 'nâs' ifadesinin özellikle müslümanları kastettiğini belirtir; eğer 'ef'idete'n-nâs' denseydi bütün dinlerin insanları Mekke'ye üşüşürdü, ama 'min en-nâs' denilerek bu sadece müslümanlarla sınırlandırılmıştır. Ayrıca ayetteki 'liyükîmu's-salâh' ifadesinden hareketle Mekke'de kılınan namazın diğer yerlerdeki namazdan daha faziletli olduğu sonucunu çıkarır ve bunu Mescid-i Haram'daki namazın Mescid-i Nebevî'dekinden yüz kat daha faziletli olduğuna dair rivayetlerle destekler.

قال بن عباس ومجاهد : لو قال أفئدة الناس لازدحمت عليه فارس والروم والترك والهند واليهود والنصارى والمجوس ولكن قال : من الناس فهم المسلمون

İbn Kesîr bu ayetle ilgili olarak Kâbe'nin insanlar için emniyet ve toplanma yeri kılınmasını, İbrahim ve İsmail kıssasıyla ilişkilendirerek anlatır; Hz. İbrahim'in İsmail ve annesini Mekke'ye bırakmasından, Zemzem'in çıkışından, Cürhüm kabilesinin gelişinden ve Beytullah'ın inşasına dair uzun bir rivayet zincirini nakleder. Ayrıca duanın 'ثمرات' (meyveler) şeklinde değil de mutlak bırakılmasının hikmetine, eğer 'insanların kalpleri' denseydi bütün milletlerin Kâbe'ye üşüşeceğine dair sahâbe görüşlerine yer verir.

قال ابن عباس ومجاهد وسعيد بن جبير وغيره لو قال أفئدة الناس لازدحم عليه فارس والروم واليهود والنصارى والناس كلهم ولكن قال أي ليكون ذلك عونا لهم على طاعتك

Taberî, İbrahim'in duasındaki 'ecial efideten nâsi tehvî ileyhim' ifadesinin anlamını tartışır; bazı müfessirlere göre bu, insanların kalplerinin Beyt'e (Kâbe'ye) meyletmesi, oraya yönelip hac etmesi anlamındadır. Ayrıca Harem'in İbrahim'in duasından önce mi sonra mı haram kılındığı meselesi ele alınır; bir görüşe göre Harem, İbrahim'in tahrimiyle haram olmuştur, tıpkı Medine'nin Peygamber'in tahrimiyle haram olması gibi. Taberî, İbrahim eğer 'ecial efideten nâsi' (bütün insanların kalpleri) demiş olsaydı Yahudi, Hristiyan ve herkesin oraya hacc edeceğini, ama duanın sadece müminlere mahsus kılındığını nakleder.

قلوبهم تهوي إلى البيت

Beydâvî'ye göre âyette İbrahim'in yerleştirdiği zürriyeti İsmail ve onun çocuklarıdır; onları ekinsiz, taşlık Mekke vadisine, saygın ve dokunulmaz kılınan Beyt'in yanına yerleştirmiştir. Duadaki temel gaye, onların namazı ikame etmeleri için tevfike nail olmalarıdır; 'liyukîmû's-salâh' ifadesindeki lâm bu amacı taşımaktadır. Ayrıca insanların gönüllerinin oraya meyletmesi ve rızık talebi de duanın kapsamındadır ve Allah bu duayı kabul ederek Mekke'yi güvenli bir harem kılmış, her türlü meyveyi oraya toplamıştır.

والمقصود من الدعاء توفيقهم لها