Taberî, 'وآتاكم من كل ما سألتموه' ifadesinin anlamı üzerinde farklı görüşleri nakleder: Basra dilcilerine göre bazıları istediklerinin bir kısmını, bazıları diğer kısmını almıştır; Kûfe dilcilerine göre ise Allah'ın kullara istemedikleri halde istemiş olsalar verecekleri her şeyi verdiği kastedilir. Müfessirlerden bazıları (Mücahid, Hasan) bunu 'rağbet ettikleri her şey' olarak, bazıları (Rükâne) hem istedikleri hem istemedikleri şeyler olarak, bazıları (Dahhâk, Katâde) ise güneş, ay, gece gündüz gibi hiç istemedikleri halde kendilerine verilen nimetler olarak yorumlamıştır. Taberî kendisi, kıraat imamlarının icmâına dayanarak 'كل'in 'ما'ya izafe edilmesi kıraatini tercih eder ve diğer kıraati (tenvinli okuma) reddeder.

والصواب من القول في ذلك عندنا، القراءة التي عليها قراء الأمصار، وذلك إضافة «كل» إلى «ما» بمعنى: وآتاكم من سؤلكم شيئا، على ما قد بينا قبل، لإجماع الحجة من القراء عليها، ورفضهم القراءة الأخرى

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Allah'ın nimetlerinin sayılamayacak kadar çok olduğunu, insanların bunları genel olarak dahi kuşatamayacağını, ayrıntılı sayımının ise ancak Allah tarafından bilinebileceğini ifade eder. 'Zalûm' kelimesi nimete şükrü ihmal ederek ona zulmetmeyi, 'keffâr' ise bu nimeti şiddetle inkâr etmeyi ifade eder; bir görüşe göre ise zalûm sıkıntıda şikayet ve feryat eden, keffâr ise nimette toplayıp cimrilik eden kişidir. İnsan kelimesi burada cins isim olarak kullanılmıştır, dolayısıyla zulüm ve küfran nisbeti bu vasıfların kendisinde bulunduğu kişilere hastır.

لا تحصروها ولا تطيقوا عدها وبلوغ آخرها ، هذا إذا أرادوا أن يعدوها على الإجمال . وأما التفصيل فلا يقدر عليه ولا يعلمه إلا الله { لظلوم } يظلم النعمة بإغفال شكرها { كفار } شديد الكفران لها

Râzî'ye göre bu ayet, Allah'ın kullarına verdiği nimetlerin sayılamayacak kadar çok olduğunu, insanın Allah'tan istese de istemese de ihtiyacı olan her şeyi ona verdiğini anlatır. Ayetin sonu ise insanın bu nimetleri tek tek saymaya güç yetiremeyeceğini vurgular. Râzî bunu tıbbi bir örnekle (sinirlerin/ruhların çeşitleri ve dallanması) somutlaştırarak, tek bir organdaki nimetlerin bile idrak edilemeyecek kadar çok olduğunu, insanın ise nankörlüğe ve unutkanlığa meyilli olması sebebiyle bu nimetleri gözden kaçırıp şükrü terk ettiğini açıklar.

واعلم أن الإنسان إذا أراد أن يعرف أن الوقوف على أقسام نعم الله ممتنع ، فعليه أن يتأمل في شيء واحد ليعرف عجز نفسه عنه

Kurtubî bu ifadeyi, Allah'ın nimetlerinin (işitme, görme, sûretlerin düzgün oluşu, sağlık ve rızık gibi) sayılamayacak kadar çok olduğuna işaret ettiği şeklinde açıklar. Bu nimetler Allah'tandır, dolayısıyla insan bunları küfürle karşılık verip değiştirmemeli, bilakis bunlarla itaate yönelmelidir. 'İnsan' lafzının cins ismi olduğunu, fakat burada özel bir kimsenin kastedildiğini belirtir; İbn Abbas'a göre bu Ebû Cehil'dir, bir görüşe göre ise bütün kâfirlerdir.

ولا تطيقوا عدها ولا تقوموا بحصرها لكثرتها كالسمع والبصر وتقويم الصور إلى غير ذلك من العافية والرزق نعم لا تحصى وهذه النعم من الله فلم تبدلون نعمة الله بالكفر

İbn Kesîr, bu ayetteki şahitlik olayının Allah'a ortak koşma (şirk) konusunda insanlara karşı bir delil kılındığını belirtir. Eğer bu şahitlik, bazılarının söylediği gibi gerçekleşmiş olsaydı, herkesin bunu hatırlaması gerekirdi ki kendisine karşı delil olabilsin. Bu durum, söz konusu şahitliğin insanların üzerine yaratıldığı tevhide dair fıtrî ikrar olduğunu göstermektedir.

فدل على أنه الفطرة التي فطروا عليها من الإقرار بالتوحيد

Beydâvî'ye göre bu ayetler, Allah'ın gökleri ve yeri yaratıp yağmurla rızık çıkarmasından, gemileri ve nehirleri, güneş-ay ve gece-gündüzü insanların yararına boyun eğdirmesinden bahseder. İnsana istediği her şeyden verildiği belirtilir; ancak Allah'ın nimetleri sayılamayacak kadar çoktur. Bu müfessire göre insan, nimeti şükürsüzlükle ya da nefsini mahrumiyete sürükleyerek zulmeden ve nimet içindeyken nankörlük eden bir varlıktır.

إن الإنسان لظلوم يظلم النعمة بإغفال شكرها، أو يظلم نفسه بأن يعرضها للحرمان.