Taberî, kötü sözün (şirk) benzetildiği 'habis ağaç' konusunda müfessirler arasındaki ihtilafı nakleder; çoğunluk bunun Ebu Cehil karpuzu (hanzal) olduğunu söylerken, İbn Abbas'tan bu ağacın yeryüzünde gerçekte yaratılmadığını, Allah'ın sadece bir temsil olarak zikrettiğini bildiren görüş de nakledilir. Hz. Peygamber'den hanzal olduğuna dair rivayet sahih ise başka görüşe yer olmadığını, değilse Allah'ın vasfettiği şekilde bir ağaç olduğunu belirtir. Ayrıca 'kökünden sökülmüş olma' ifadesini, kâfirin amelinin yerde sebat bulmaması ve göğe yükselmemesi şeklinde açıklar.

وقد روي عن رسول الله صلى الله عليه وسلم بتصحيح قول من قال: هي الحنظلة خبر، فإن صح فلا قول يجوز أن يقال غيره، وإلا فإنها شجرة بالصفة التي وصفها الله بها

Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen 'habis ağaç' benzetmesi, şirk sözünün veya her çirkin sözün durumunu anlatır; bu söz, meyvesi tatsız olan hanzal ve küşût gibi ağaçlara benzetilmiştir. Kelime-i habise, delille desteklenmediği için sabit olmayan, çürük ve kısa zamanda yok olan bir söz gibidir; yerde kökü, gökte yükselişi yoktur, ancak sahibinin boynuna asılı kalır ve kıyamete kadar onunla birlikte olur.

شبه بها القول الذي لم يعضد بحجة ، فهو داحض غير ثابت والذي لا يبقى إنما يضمحل عن قريب لبطلانه

Bu müfessire göre habis ağaç Allah'ı bilmemek (cehl-i billah)'tir, çünkü bu tüm afetlerin başı, muhalefetlerin alameti ve mutsuzlukların temelidir. Ağacın kötü kokulu/tatlı, köksüz ve istikrarsız oluşu gibi üç vasıfla nitelendirilmesi, şirkin de delilsiz, sabit olmayan ve dayanaksız bir söz olduğunu temsil eder. Müfessir, ağacın hangi bitki olduğuna dair rivayetleri (sarımsak, pırasa, ebucehil karpuzu, dikenli ağaç) zikreder ama bu tafsilatın gerekli olmadığını, çünkü habaset kokuda, tatta, görünüşte veya zararların çokluğunda olabileceğini belirtir.

فاعلم أن الشجرة الخبيثة هي الجهل بالله ، فإنه أول الآفات وعنوان المخالفات ورأس الشقاوات ثم إنه تعالى شبهها بشجرة موصوفة بصفات ثلاثة

İbn Kesîr'e göre bu ayet, aslı ve sebatı olmayan kâfirin küfrünü, kötü bir ağaca benzeterek anlatmaktadır. Bu kötü ağacın hangi ağaç olduğuna dair Enes b. Mâlik'ten gelen rivayetler nakledilmekte olup, bu ağacın 'şeceretu'l-hanzal' (Ebû Cehil karpuzu/acı elma ağacı) veya 'şiryân' denilen ağaç olduğu belirtilmektedir.

هذا مثل كفر الكافر لا أصل له ولا ثبات مشبه بشجرة الحنظل ويقال لها الشريان رواه شعبة عن معاوية بن أبي قرة عن أنس بن مالك أنها شجرة الحنظل

Beydâvî, kötü söz ile kötü ağaç arasındaki benzetmeyi açıklarken 'içtisas' kelimesini kökünden tamamen sökülüp yeryüzünün üstünde kalma, kararsız ve sabit olmama hâli olarak yorumlar. Kelime ve şecere hakkında farklı görüşler nakleder: bazılarına göre güzel kelime tevhid/İslam daveti/Kur'an, kötü kelime ise şirk ve küfre çağrı; bazılarına göre ise güzel ağaç hurma, kötü ağaç ise Ebû Cehil karpuzu (hanzal) ve küsûs bitkisidir. Ancak müfessire göre bu ifadelerin, hakkı ifade eden veya iyiliğe çağıran her sözü ve buna aykırı olan her şeyi kapsayacak şekilde genel anlaşılması muhtemeldir.

واختلف في الكلمة والشجرة ففسرت الكلمة الطيبة: بكلمة التوحيد ودعوة الإسلام والقرآن، والكلمة الخبيثة بالشرك بالله تعالى والدعاء إلى الكفر وتكذيب الحق، ولعل المراد بهما ما يعم ذلك فالكلمة الطيبة ما أعرب عن حق أو دعا إلى صلاح، والكلمة الخبيثة ما كان على خلاف ذلك

Kurtubî'ye göre 'kelime-i habise' küfür sözü ya da kâfirin kendisidir; 'şecere-i habise' ise hadiste ve İbn Abbas ile Mücahid'in görüşünde geçtiği üzere Ebucehil karpuzu (hanzal) ağacıdır. Ayrıca İbn Abbas'tan sarımsak ağacı, mantar, yosun veya kuşkuta (bir tür asalak bitki) olduğuna dair rivayetler de nakledilmektedir. Bu bitkinin kökü ve yaprağı olmadığı gibi kâfirin de hücceti, sebatı ve hayrı yoktur; ondan yükselen ne güzel bir söz ne de salih bir ameldir.

أي ليس لها أصل راسخ يشرب بعروقه من الأرض