Taberî, ayette geçen 'yerin eksiltilmesi'nden maksadın ne olduğu konusunda pek çok görüş nakleder (düşman topraklarının fethi, ölüm yoluyla nüfusun azalması, ürün ve bereketin azalması, fakih ve alimlerin gitmesi vb.), ancak kendisi bu görüşler arasından Müslümanların Mekke müşriklerinin topraklarına galip gelip onları kuşatmalarının kastedildiği görüşünü tercih eder. Ona göre Allah, ayetlerin gösterilmesini isteyen müşrikleri, Müslümanların topraklarına üstün gelmesiyle tehdit etmiştir ve müşrikler bunu görüp ibret almamaktadır.

وأولى الأقوال في تأويل ذلك بالصواب قول من قال: بظهور المسلمين من أصحاب محمد صلى الله عليه وسلم عليها، وقهرهم أهلها، أفلا يعتبرون بذلك فيخافون ظهورهم على أرضهم وقهرهم إياهم؟

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'yerin eksiltilmesi' Müslümanların savaş yoluyla kâfirlerin topraklarını fethedip küfür diyarını (dâru'l-harb) daraltarak İslam diyarını genişletmesidir. Bu, Allah'ın İslam'a zafer ve galibiyet, küfre de bozgun ve alçalış hükmü vermesinin bir işaretidir ve bu hükmü geri çeviren yoktur. 'Muakkib' kelimesi ise bir şeyin üzerine dönüp onu iptal eden kimse anlamındadır ve alacaklı kişiye de bu isim, borçlusunu talep ve icra ile takip ettiği için verilir.

والمعنى : أنه حكم للإسلام بالغلبة والإقبال ، وعلى الكفر بالإدبار والانتكاس فعما قليل يحاسبهم في الآخرة بعد عذاب الدنيا

Râzî, 'yerin eksilmesi'nin farklı yorumlarını tartışır: bazılarına göre bu, yeryüzünün ileri gelenlerinin, âlimlerinin ve iyilerinin ölmesidir; ancak Râzî bu görüşü de bu bağlama tam uygun bulmaz. Ona göre daha uygun anlam, dünyada gözlenen değişimlerin (imardan sonra harabe, hayattan sonra ölüm, izzetten sonra zillet) kâfirlere de aynı şekilde gelebileceğine dair bir uyarı olmasıdır. Ayrıca ayetteki 'lâ mu'akkıbe li-hukmih' ifadesi, Allah'ın hükmünü geri çevirecek hiçbir gücün olmadığını, hesabının hızlı ve kesin olduğunu vurgular.

وتقريره أن يقال : أولم يروا ما يحدث في الدنيا من الاختلافات خراب بعد عمارة ، وموت بعد حياة ، وذل بعد عز ، ونقص بعد كمال

Kurtubî, 'yerin uçlarından eksiltilmesi' ifadesi hakkında birçok görüş nakleder: İbn Abbas ve Mücahid'e göre bu, âlimlerin ve salihlerin ölümüyle gerçekleşir; Mücahid, Katade ve Hasan'a göre müşriklerin elindeki toprakların müslümanlarca fethedilmesidir; ayrıca yerin harap olması, halkının azalması, ülkelerin ıssızlaşması, önceki ümmetlerin helâki ve zalim yöneticilerin zulmüyle beldelerin yıkılması gibi yorumlar da nakledilir. Kurtubî, Atâ b. Ebî Rabâh'ın 'fakihlerin ve hayırlı kişilerin yok olması' şeklindeki yorumunu İbn Abdilber'in de güzel bulup ilim ehlinin kabulüyle karşıladığını belirtir. Kendisi ise zulüm yorumunu da anlam itibariyle sahih bulur, çünkü zulmün halkı öldürüp göç ettirerek beldeleri harap ettiğini ve yerden bereketi kaldırdığını söyler.

قلت : وهذا صحيح معنى فإن الجور والظلم يخرب البلاد بقتل أهلها وانجلائهم عنها وترفع من الأرض البركة والله أعلم

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen 'önündeki ve ardındaki' ifadesi, bazı görüşlere göre mekân bakımından anlaşılmalıdır; yani helak edilen şehrin önündeki ve ardındaki diğer köyler/şehirler kastedilmektedir. Bu görüşe göre ayet, o vakit çevredeki topluluklara ibret olma anlamı taşımaktadır.

لما بين يديها من القرى وما خلفها من القرى وكذا قال سعيد بن جبير لما بين يديها وما خلفها قال من بحضرتها من الناس يومئذ

Beydâvî'ye göre 'yeryüzünü etrafından eksiltmemiz' ifadesi, Allah'ın kâfirlerin topraklarını Müslümanların fetihleri yoluyla eksiltmesi anlamına gelir. 'Lâ mu'akkibe li-hükmih' ise Allah'ın hükmünün geri çevrilemeyeceğini, İslam'ın galip gelmesi ve küfrün geri çekilmesi şeklindeki hükmün değişmez olduğunu ifade eder. Öncekilerin hile/tuzak (mekr) kurmalarına karşılık, gerçek ve etkili mekrin yalnızca Allah'a ait olduğu, kâfirlerin ise dünya ve ahiret cezasıyla akıbetin kimin lehine olduğunu öğrenecekleri belirtilir.

والمعنى أنه حكم للإسلام بالقبال وعلى الكفر بالإدبار وذلك كائن لا يمكن تغييره