Taberî bu bölümde 'beşîr' (müjdeci) kelimesinin kim olduğuna dair rivayetleri aktarır; çoğunluk görüşü onun Yakub'un oğlu Yehûza (Yahuza) olduğunu söyler, es-Süddî'den ise bunun Yûsuf'un elçisi/haberci (berîd) olduğu nakledilir. Ardından beşîrin Yusuf'un gömleğini Yakub'un yüzüne koyduğunu ve bunun sonucunda Yakub'un gözlerinin açılıp görür hale geldiğini açıklar. Son olarak Yakub'un çocuklarına, Allah'tan bildiği üzere Yusuf'un kendisine geri döneceğini önceden söylediğini hatırlattığını belirtir.

حدثني محمد بن عمرو قال: ثنا أبو عاصم قال: ثنا عيسى، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد: {البشير} قال: «يهوذا بن يعقوب»

Bu müfessir, ayetteki ifadenin 'bana gelinceye ve gözü açılıncaya kadar' anlamına geldiğini belirtir; bu görüşün doğruluğunu ayetin devamındaki 'fercea basîran' (gördüğü halde döndü) ifadesinin desteklediğini söyler.

أو يأت إلي وهو بصير . وينصره قوله فرجع بصيرا . يقال : رده فارتد ، وارتده إذا ارتجعه

Râzî'ye göre Yakub'un gözlerinin açılması, oğlu Yusuf'un hayatta olduğunu öğrenmesiyle bağlantılıdır; müfessirler arasında gözünün tamamen kör mü yoksa ağlamaktan zayıflamış mı olduğu tartışılmıştır. Ayrıca metinde 'mâ' edatının taaccüb için istifham anlamında olabileceği, yani 'Allah'ın ne büyük bir rahmetiyle onlara yumuşak davrandın' anlamına gelebileceği belirtilir. Bu bağlamda ayetin gerçek anlamda rahmetin sadece Allah'a ait olduğunu gösterdiği, insanlardaki merhametin ise Allah'ın kalplerine attığı bir sevk sonucu ortaya çıktığı açıklanır.

وههنا يجوز أن تكون ( ما ) استفهاما للتعجب تقديره : فبأي رحمة من الله لنت لهم ، وذلك لأن جنايتهم لما كانت عظيمة

Bu müfessire göre müjdeciyi getirenin kimliği (Şem'ûn veya Yehûdâ olduğu) ile ilgili farklı rivayetler nakledilir; müjdecinin Ya'kûb'a kanla lekelenmiş gömleği getirdiği günkü haliyle şimdi sevinç gömleğini getireceğini söylediği belirtilir. Ayrıca Ya'kûb'un müjdeciye karşılık verecek bir şeyi bulunmadığını, bunun yerine ona ölüm sekeratının hafifletilmesi için dua ettiği aktarılır. Bu bağlamda ayet, müjde anında bağışta bulunmanın ve hediye vermenin cevazına delil olarak kullanılır; bu görüş Kâ'b b. Mâlik hadisiyle de desteklenir.

قد علمتم أني ذهبت إليه بقميص الترحة فدعوني أذهب إليه بقميص الفرحة

Bu müfessire göre ayet, konuşanın Allah'ın kendisine bildirdiği ve kesin olarak bildiği bir hususu -Allah'ın (Yusuf'u veya benzer bir şeyi) geri döndüreceğini- daha önce muhataplarına söylemiş olduğunu ifade etmektedir. Yani burada geçmişte söylenmiş bir sözün hatırlatılması ve bunun bilgiye dayalı bir kesinlik taşıdığı anlatılmaktadır.

أي أعلم أن الله سيرده إلى وقلت لكم

Beydâvî, Yûsuf'un gömleğinin Ya'kûb'un yüzüne atılmasıyla ilgili rivayeti nakleder: müjdeci onu getirenin, önceden kanla lekeli gömleği getirip Ya'kûb'u hüzünlendirdiği gibi şimdi bu gömleği getirerek onu mutlu etmek istediğini söylediği belirtilir. Gömleğin yüze atılması, bazı görüşe göre müjdecinin fiilidir, bazı görüşe göre Ya'kûb'un bizzat kendi fiilidir. 'Fartadde basîrâ' ifadesi ise, içinde canlanan güç sayesinde yeniden görür hale gelmesi olarak açıklanır; 'Elem ekul leküm' sözü de Ya'kûb'un Allah'tan bildiği Yûsuf'un hayatta olması ve sevincin geleceği bilgisine işaret eder şeklinde yorumlanır.

روي: أنه قال كما أحزنته بحمل قميصه الملطخ بالدم إليه فأفرحه بحمل هذا إليه. ألقاه على وجهه طرح البشير القميص على وجه يعقوب عليه السلام أو يعقوب نفسه. فارتد بصيرا عاد بصيرا لما انتعش فيه من القوة.