Taberî bu ayeti, kişinin Allah'a karşı gelmekten sakınıp farzlarını yerine getirmesi ve yasaklarından kaçınması, ayrıca başına gelen musibet karşısında Allah'ın haram kıldığı söz ve fiillerden nefsini alıkoyup sabretmesi şeklinde açıklamaktadır. Sabır burada, kişinin başına gelen sıkıntı (hapis gibi) karşısında dinî yasakları çiğnememesi anlamında yorumlanmıştır.

من يتق الله فيراقبه بأداء فرائضه واجتناب معاصيه ويصبر، يقول: ويكف نفسه، فيحبسها عما حرم الله عليه من قول أو عمل عند مصيبة نزلت به من الله

Bu bölümde Râzî, Yusuf'un kardeşlerine 'ben Yusuf'um, bu da kardeşim' şeklindeki sözünün irab ve maksadını inceler. İsmin açıkça zikredilmesinin, kardeşlerinin kendisine yaptığı zulmün büyüklüğünü ve Allah'ın kendisine bahşettiği zafer ile üstün makamı vurgulamak amacıyla olduğunu belirtir. Ayrıca kardeşlerinin onu tanımasının, başındaki tacı çıkardığında görünen ve babası İshak ile Yakub'ta da bulunan bir alamet sayesinde gerçekleştiğine dair İbn Abbas'tan gelen bir rivayete yer verir.

أنه إنما صرح بالاسم تعظيما لما نزل به من ظلم إخوته وماعوضه الله من / الظفر والنصر ؛ فكأنه قال : أنا الذي ظلمتموني على أعظم الوجوه والله تعالى أوصلني إلى أعظم المناصب

Kurtubî'ye göre bu ifadede kişi kendini doğrudan 'ben oyum' diyerek tanıtmamış, olayın büyüklüğünü ve ciddiyetini vurgulamak amacıyla kendisinden mazlum ve öldürülmesi istenen kişi olarak bahsetmiştir. Ayrıca kurtuluş ve mülk/hükümranlık ile kastedilenin, kişinin Allah'tan korkması, musibetlere sabretmesi ve günahlardan kaçınması olduğu belirtilmiştir.

أي أنا المظلوم والمراد قتله ولم يقل أنا هو تعظيما للقصة أي بالنجاة والملك أي يتق الله ويصبر على المصائب وعن المعاصي

İbn Kesîr'e göre bu ifade, kardeşlerin uzun süredir kendisiyle görüşüp durdukları halde onu tanımadıkları, oysa onun kendilerini tanıyıp bunu gizlemiş olması durumu karşısındaki şaşkınlıklarını ve hayretlerini dile getirmektedir. İstifham burada gerçek bir soru değil, olayın büyüklüğüne duyulan hayreti ifade etmek içindir. Söylenen söz, ayrılıktan ve uzun bir müddetten sonra aralarını birleştirmesine dair bir hayret ifadesidir.

لأن الإستفهام يدل على الإستعظام أي أنهم تعجبوا من ذلك أنهم يترددون إليه من سنتين وأكثر وهم لا يعرفونه وهو مع هذا يعرفهم ويكتم نفسه

Beydâvî'ye göre kardeşlerin 'Sen Yusuf musun?' sorusu gerçek bir soru değil, taakkuk/teyit amaçlı bir sorudur; bunu 'inne' ve lam-ı tevkid harflerinin kullanılmasından çıkarır. Kardeşlerinin Yusuf'u tanıması konusunda üç farklı rivayet nakleder: konuşurken yüz ve tavrından tanıması, gülümseyince dişlerinden tanıması, ya da tacını çıkarınca başındaki alamet-i farika (Sare ve Yakub'da da bulunan beyaz ben) ile tanınması. Yusuf'un 'Ben Yusuf'um, bu da kardeşimdir' sözünü kendini tanıtma ve şanını yüceltme, kardeşini de bu yüceltmeye ortak etme olarak yorumlar. 'Muhsinlerin ecrini zayi etmez' ifadesindeki 'muhsinîn' kelimesinin zamir yerine konulmasını, ihsan sahibinin ancak takva ile sabrı birleştiren kişi olduğuna dikkat çekmek için bir belagat inceliği olarak açıklar.

قالوا أإنك لأنت يوسف استفهام تقرير ولذلك حقق بأن ودخول اللام عليه. وقرأ ابن كثير على الإيجاب. قيل عرفوه بروائه وشمائله حين كلمهم به، وقيل تبسم فعرفوه بثناياه.