Bu metinde Râzî, Hz. Yusuf'un kardeşleri tarafından az bir bedelle satılması meselesini ele almaktadır. Fiyatın az sayılan dirhemlerle (yirmi veya yirmi iki dirhem) ödendiğini, bunun sebebinin de az miktarların sayılıp çok miktarların tartılması âdetinden kaynaklandığını belirtir. Ayrıca kardeşlerin on bir kişi olup dirhemleri paylaştıklarını, ancak Yehûdâ'nın hiçbir şey almadığını nakleder.

وعن ابن عباس كانت عشرين درهما ، وعن السدي اثنين وعشرين درهما . قالوا والإخوة كانوا أحد عشر فكل واحد منهم أخذ درهمين إلا يهوذا لم يأخذ شيئا

Kurtubî'ye göre Yusuf'u satanların (kardeşleri veya onu bulan yolcular) asıl amacı ondan mali kazanç sağlamak değil, babalarının yüzünden onu uzaklaştırmaktı; bu yüzden aldıkları ücret gerçek değerinin çok altında, düşük ve önemsiz bir bedeldi. Ayrıca 'bahs' kelimesinin haram/zulüm anlamına gelip gelmediği, satılan bedelin miktarı (yirmi, yirmi iki veya kırk dirhem gibi) ve dirhemlerin o dönemde tartılmaksızın sayılarak işlem gördüğü konusunda çeşitli rivayet ve görüşler nakledilmektedir. Bu ayetten hareketle önemli bir malın az bir bedelle satılmasının cevazına ve bu satışın bağlayıcılığına dair fıkhi bir hüküm de çıkarılmaktadır.

أي نقص وهو هنا مصدر وضع موضع الاسم أي باعوه بثمن مبخوس أي منقوص ولم يكن قصد إخوته ما يستفيدونه من ثمنه وإنما كان قصدهم ما يستفيدونه من خلو وجه أبيهم عنه

İbn Kesîr, Hz. Yusuf'u satan kişilerin kardeşleri olduğunu, satın alanların ise yolcu kervanı olduğunu belirtir; 'şerav' fiilinin zamirinin kardeşlere ait olduğunu vurgular çünkü kervan Yusuf'u bulunca sevinmiş ve onu bir mal olarak gizlemiştir, kıymetsiz görselerdi satmazlardı. 'Bahs' (düşük değer) kelimesinin haram veya zulüm anlamına gelebileceğini ama burada kastedilenin bu olmadığını, çünkü bunun herkesçe bilinen bir husus olduğunu söyler; asıl kastın kardeşlerin onu çok düşük bir fiyata, eksik veya sahte paralarla satmış olmaları olduğunu belirtir.

فترجح من هذا أن الضمير في ( شروه ) إنما هو لأخوته وقيل المراد بقوله ( بخس ) الحرام وقيل الظلم وهذا وإن كان كذلك لكن ليس هو المراد هنا لأن هذا معلوم يعرفه كل أحد

Beydâvî'ye göre Yûsuf'u satın alan veya satan öznenin zamiri iki ihtimale açıktır: kardeşleri ya da kervandaki kişiler olabilir. Satış bedeli olan 'bahis' fiyat, ayarı bozuk veya eksik dirhemler anlamına gelir; bunların sayısı yirmi ya da yirmi iki dirhem olarak rivayet edilmiştir. 'Zâhidîn' ifadesi hem kardeşlere hem de bulan-satan kervan halkına uygulanabilir; kardeşler zaten ondan bezmişlerdi, kervan halkı ise bulduğu şeyi hafife alıp elden çıkarmaya acele eden biri olarak veya onu kaçak bir köle zannederek ona değer vermemiştir.

بثمن بخس مبخوس لزيفه أو نقصانه. دراهم بدل من الثمن. معدودة قليلة فإنهم يزنون ما بلغ الأوقية ويعدون ما دونها. قيل كان عشرين درهما وقيل كان اثنين وعشرين درهما.

Taberî'ye göre Yusuf'un kardeşleri onu satarken 'bahs' (düşük/eksik bir bedel) ile satmışlardır; bu satış ve alışverişin kendisi haram sayılmıştır. Ayrıca 'bahs' kelimesi bazı müfessirlerce zulüm, bazılarınca da azlık/kıymetsizlik olarak açıklanmıştır. Taberî, kardeşlerinin Yusuf'a değer vermeyip onun Allah katındaki konumunu ve peygamberliğini bilmediklerini de nakletmektedir.

البخس: هو الظلم، وكان بيع يوسف وثمنه حراما عليهم

Zemahşerî'ye göre Yusuf'un satıldığı bedel değerinin altında, ölçüsü eksik veya ayarı düşük bir fiyattır; ödeme dirhem cinsindendir, dinar değildir. 'Ma'dûde' (sayılı) ifadesi ise bu meblağın az olduğunu gösterir, çünkü Araplar kırk dirhemi (ukiyye) bulan miktarları tartar, altında kalanları ise sayarlardı. İbn Abbas'tan bu meblağın yirmi dirhem, Süddî'den ise yirmi iki dirhem olduğu rivayet edilmiştir.

لأنهم كانوا لا يزنون إلا ما بلغ الأوقية وهي الأربعون ، ويعدون ما دونها