Zemahşerî'ye göre bu ifade, İslam hali üzere vefat etme ve hayatın hayır ve güzellikle mühürlenmesi talebidir; bu, Yakub'un çocuklarına söylediği sözde olduğu gibi belirli bir duruma has olabilir veya genel bir anlam taşıyabilir. Ayrıca Ömer b. Abdülaziz ile Meymun b. Mihran arasında geçen bir olay zikredilerek, salih kul olup Allah'ın gözünü aydınlatması ve işini bir arada toplaması dileğinin bu talebe örnek teşkil ettiği belirtilir.

طلب للوفاة على حال الإسلام ، ولأن يختم له بالخير والحسنى ، كما قال يعقوب لولده من آبائي أو على العموم

Bu müfessire göre âyet, ilim ve mülkün Allah'tan bir bağış olduğunu, dolayısıyla ilim sahibinin bunu büyük bir nimet olarak görmesi gerektiğini anlatır. Ayrıca âyette geçen 'min' (بعض anlamında) edatı, insana verilen mülk ve ilmin sonsuz olan ilahi mülk ve ilme kıyasla ancak sınırlı bir parça olduğuna işaret eder. Metin ayrıca âyetin devamındaki duanın vefatla mı ilgili olduğu, yoksa İslam üzere sabit kalma talebi mi olduğu konusunda müfessirler arasındaki görüş ayrılığını da nakleder.

فكان الحاصل في الحقيقة بعضا من أبعاض الملك ، وبعضا من أبعاض العلم ، فلهذا السبب ذكر فيه كلمة ( من ) لأنها دالة على التبعيض

Kurtubî, Yusuf'un ölümü temenni edip etmediği tartışmasında Katade'nin görüşünü nakleder: Yusuf, nimetlerin tamamlanıp kavuşmanın gerçekleşmesinden sonra Rabbine kavuşmaya duyduğu şevkle ölümü temenni eden tek peygamber olmuştur. Cumhurun görüşüne göre ise Yusuf ölümü değil, İslam üzere vefatı temenni etmiştir, yani ecel geldiğinde Müslüman olarak vefat etmeyi istemiştir. Kurtubî ayrıca ölümü temenni etmenin caiz olup olmadığı meselesini hadislerle tartışır ve bunun ancak fitne zamanında dinin zayi olma korkusuyla caiz olabileceğini belirtir.

قال قتادة : لم يتمن الموت أحد نبي ولا غيره إلا يوسف عليه السلام حين تكاملت عليه النعم وجمع له الشمل اشتاق إلى لقاء ربه عز وجل وقيل : إن يوسف لم يتمن الموت وإنما تمنى الوفاة على الإسلام أي إذا جاء أجلي توفني مسلما وهذا قول الجمهور

İbn Kesîr'e göre Yusuf, Allah onu ailesiyle birleştirip dünya nimeti ve mülk içinde iken bile geçmişteki salih kimselere duyduğu iştiyakla ölüm/vefat temennisinde bulunmuştur; İbn Abbas'a dayanarak Yusuf'un böyle bir talepte bulunan ilk peygamber olduğu belirtilir. Bu talep, İslam üzere vefatı isteme anlamına gelebileceği gibi, dünyada ve ahirette salihlerle beraber olmayı isteme anlamına da gelir; bu durum Hz. Peygamber'in vefatı sırasındaki 'Allahım, Refîk-i A'lâ'da ol' duasıyla ve 'Allahım bizi Müslüman olarak yaşat, Müslüman olarak öldür, bizi salihlere kat' duasıyla desteklenir.

وكان ابن عباس يقول ما تمنى نبي قط الموت قبل يوسف عليه السلام وكذا ذكر ابن جرير والسدي عن ابن عباس أنه أول نبي دعا بذلك

Beydâvî, ayetteki 'melik' ifadesinin Mısır kralı olduğunu belirtir; 'te'vîl'in kitapların veya rüyaların yorumu anlamına geldiğini, 'min'in ise kısmîlik (teb'îz) ifade ettiğini çünkü Yusuf'a te'vîlin tamamının verilmediğini açıklar. 'Fâtıru's-semâvâti ve'l-ard' ifadesinin göklerin ve yerin yaratıcısı anlamına geldiğini, Yusuf'un Allah'tan kendisini müslüman olarak vefat ettirmesini ve salihlere katmasını istediğini aktarır. Ardından Yakub'un Mısır'da 24 yıl kaldığını, Şam'a defnedildiğini, Yusuf'un ise 120 yaşında vefat ettiğini, defni konusunda Mısırlılar arasında ihtilaf çıktığını ve cesedinin mermer bir sandukada Nil'e gömülmesiyle çözüldüğünü, sonunda Musa'nın onu atalarının mezarlığına naklettiğini rivayet eder.

وعلمتني من تأويل الأحاديث الكتب أو الرؤيا، ومن أيضا للتبعيض لأنه لم يؤت كل التأويل. فاطر السماوات والأرض مبدعهما وانتصابه على أنه صفة المنادى أو منادى برأسه.

Taberî'ye göre Yusuf, Allah'tan kendisini bir peygamber olarak görevlendirmesini ve elçilerinden biri sayılmasını istemiştir; ayrıca dünyada ve ahirette Allah'ın kendisine dost ve yardımcı olmasını dilemiştir. Ayette geçen ölüm temennisiyle ilgili olarak, Yusuf'un Rabbine kavuşmayı arzuladığı ve babaları İbrahim ile İshak'a kavuşmak istediği için Allah'tan canını almasını ve salih ataları arasına katmasını istediği belirtilmiştir. Rivayetlere göre Yusuf, peygamberler arasında Allah'tan ölümü isteyen ilk kişi olmuştur.

أول نبي سأل الله الموت يوسف