Bu müfessire göre Salih peygamber Semûd kavmine sadece Allah'a kulluk etmelerini, O'na hiçbir ortak koşmadan ibadeti O'na has kılmalarını emretmiştir; çünkü ibadete layık O'ndan başka ilah yoktur. Ayrıca 'sizi yerden yarattı' ifadesi, Âdem'in topraktan yaratılmasına dayanır ve bu hitap onun neslinden gelenlere de yöneltilmiştir. 'İstiar' kelimesi ise 'sizi orada hayatınız boyunca yaşattı, iskan etti' anlamına gelir; bu, Arapların 'fulân dârahu a'merahu' (birine evini ömür boyu kullanım hakkı verdi) sözüyle aynı kalıptandır.

يقول: هو ابتدأ خلقكم من الأرض. وإنما قال ذلك لأنه خلق آدم من الأرض، فخرج الخطاب لهم إذ كان ذلك فعله بمن هم منه يقول: وجعلكم عمارا فيها، فكان المعنى فيه: أسكنكم فيها أيام حياتكم، من قولهم: أعمر فلان فلانا داره، وهي له عمرى

Bu müfessire göre 'sizi topraktan yarattı' ifadesi iki şekilde açıklanabilir: birincisi tüm insanların Âdem'in soyundan gelmesi, Âdem'in de topraktan yaratılmış olmasıdır. Râzî bunu doğru bulmakla birlikte daha güçlü bir izah sunar: insan meniden, meni kandan, kan gıdalardan, gıdalar da hayvani veya bitkisel kaynaklardan, bitkiler de nihayetinde topraktan oluşur; böylece insanın topraktan yaratıldığı ispatlanmış olur. İkinci vecih ise 'min' harfinin 'fi' (içinde) anlamına gelebileceğidir, ancak bu Râzî'ye göre zayıf bir yorumdur çünkü lafzın zahirine hamledilmesi mümkün olduğunda ondan uzaklaşmaya gerek yoktur.

وأقول : هذا صحيح لكن فيه وجه آخر وهو أقرب منه ، وذلك لأن الإنسان مخلوق من المني ومن دم الطمث ، والمني إنما تولد من الدم ، فالإنسان مخلوق من الدم

İbn Kesîr'e göre bu ifade, insanların yaratılışının yerden başladığını ve Allah'ın atalarını Âdem'i topraktan yarattığını bildirir. Ayrıca insanların yeryüzünde imar edip onu işletmek, orayı mamur kılmak üzere görevlendirildiği belirtilir.

أي ابتدأ خلقكم منها خلق منها أباكم آدم أي جعلكم عمارا تعمرونها وتستغلونها

Beydâvî'ye göre 'sizi yerden inşa etti' ifadesi, insanın yaratılışının topraktan olduğunu belirtir; Âdem'in topraktan yaratılması ve neslinin de nutfelerin dayandığı maddeler yoluyla topraktan çıkması buna dayanır. 'İsti'mar' kelimesi ise ya yeryüzünde ömür sürdürme/yaşatma, ya oranın imarına güç verme ve bununla emretme, ya da 'umr' kökünden gelerek insanlara diyarları belli bir süre için verilmiş olması ve ömürlerinin sonunda onu başkalarına bırakmaları anlamına gelir.

هو أنشأكم من الأرض هو كونكم منها لا غيره فإنه خلق آدم ومواد النطف التي خلق نسله منها من التراب. واستعمركم فيها عمركم فيها واستبقاكم من العمر، أو أقدركم على عمارتها وأمركم بها

Zemahşerî'ye göre 'استعمركم فيها' ifadesi, Allah'ın insanları yeryüzünde imar etmekle görevlendirdiğini ve yeryüzünü tasarrufa yetkili kıldığını ifade eder; ayrıca bu kelimeye 'ömür' kökünden başka bir anlam da verilebilir; yani Allah insanlara ömür boyu yeryüzünde ikamet imkânı vermiş, sonra onların ölümüyle miras kendisine döner. Bu iki farklı yorum dilbilimsel köken tartışmasına dayanır.

وقيل : استعمركم من العمر ، نحو استبقاكم من البقاء

Kurtubî'ye göre 'استعمركم' ifadesi, Allah'ın insanları yeryüzünde imar edip yaşamaları için yarattığı, oraya yerleştirdiği anlamına gelir; bu kelime âyette 'أعمركم' (sizi orada yaşattı/imar ettirdi) anlamındadır. Bu bağlamda kelime ayrıca fıkhi bir kapıya açılarak 'umrâ' (ömür boyu bağış) hükmüyle ilişkilendirilir ve âlimlerin bu konudaki üç görüşü nakledilir.

وقال قتادة : أسكنكم فيها