Taberî'ye göre bu ifade, Âd kavminin Allah'ın delillerini ve hüccetlerini inkâr edip, tevhide ve O'nun emrine uymaya çağıran resulleri asıp isyan etmesini anlatır. Buradaki 'anîd' kavramı, Allah'a karşı büyüklenen, haktan sapan, hakka boyun eğmeyen ve onu kabul etmeyen herkesi ifade eder. Katâde'den nakledilen bir rivayete göre bu ifade 'müşrik' anlamına gelmektedir.

يقال منه: عند عن الحق فهو يعند عنودا، والرجل عاند وعنود، ومن ذلك قيل للعرق الذي ينفجر فلا يرقأ: عرق عاند: أي ضار

Zemahşerî, Âd kavminin bir peygambere isyan etmesinin aslında bütün peygamberlere isyan anlamına geldiğini, çünkü onların önderlerine ve küfür çağrıcılarına itaat ettiklerini belirtir. Bu yüzden lanet, tabi oldukları o önderlere de sirayet etmiş ve onları dünya-ahirette yüzüstü sürüklemiştir. Ayrıca helâk olduktan sonra tekrar 'bu'd' (helâk) duası edilmesinin, onların buna müstahak olduklarını göstermek amacı taşıdığını açıklar; 'قوم هود' ifadesinin de Âd'ı iki Âd'dan (kadim Âd ve İrem) ayırt etmek ve bu daveti kesin bir şekilde onlara damgalamak için getirildiğini söyler.

لأنهم إذا عصوا رسولهم فقد عصوا جميع رسل الله ، يريد رؤساءهم وكبراءهم ودعاتهم إلى تكذيب الرسل . ومعنى اتباع أمرهم : طاعتهم . ولما كانوا تابعين لهم دون الرسل جعلت اللعنة تابعة لهم في الدارين تكبهم على وجوههم في عذاب الله

İbn Kesîr'e göre Âd kavminin Hûd peygamberi inkâr etmesi, tüm peygamberleri inkâr etmiş gibi değerlendirilmiştir; çünkü peygamberlere iman etme yükümlülüğü hepsi için aynıdır ve birine iman etmemek diğerlerini de inkâr anlamına gelir. Onlar doğru yola ileten peygamberlerine tabi olmayı bırakıp inatçı zorbaların emrine uymuşlar, bu sebeple hem dünyada Allah'ın ve mü'min kullarının lanetine hem de kıyamet günü herkesin gözü önünde çağrılıp rezil edilmeye müstahak olmuşlardır.

وذلك أن من كفر بنبي فقد كفر بجميع الأنبياء لأنه لا فرق بين أحد منهم في وجوب الإيمان به فعاد كفروا بهود فنزل كفرهم منزلة من كفر بجميع الرسل

Bu müfessire göre ayetteki ifade, geçmiş kavimlerin kabirlerine ve bıraktıkları izlere işarettir; sanki Allah 'yeryüzünde dolaşın da onlara bakın ve ibret alın' demektedir. Râzî'ye göre Allah önce bu kavimlerin vasıflarını toplamış, sonra dünya ve ahiretteki akıbetlerini zikretmiştir. Vasıflardan ilki, mucizelerin doğruluğa delaletini veya hâdiselerin hakîm bir yaratıcının varlığına delaletini inkâr etmeleridir; ikincisi ise bir peygambere isyan etmenin bütün peygamberlere isyan sayılmasıdır.

فهو إشارة إلى قبورهم وآثارهم

Kurtubî, kavmin Hûd'u yalanlamasına rağmen ayette 'peygamberleri (çoğul olarak) yalanladılar' denmesini açıklar: Hûd tek peygamber olduğu halde çoğul kullanılması, bir peygamberi yalanlayanın aslında tüm peygamberleri yalanlamış sayılması ilkesine dayanır. Ayrıca bir başka görüşe göre onlar Hûd'dan önceki peygamberleri de yalanlamışlardır ve kendilerine binlerce peygamber gönderilse hepsini de inkâr edecek bir tabiatta idiler.

وإنما جمع ها هنا لأن من كذب رسولا واحدا فقد كفر بجميع الرسل

Beydâvî'ye göre 'وتلك عاد' ifadesindeki işaret isminin müennes gelmesi kabile anlamı veya kabirlerine/eserlerine işaret edilmesi sebebiyledir. Resullerine isyan etmelerinin tüm resullere isyan sayılması, her resule itaatle emrolunmuş olmalarındandır. Onlara tabi olunan 'her inatçı zorba' ifadesiyle kendilerini imana çağıranlara isyan edip küfre çağıranlara itaat eden azgın büyükleri kastedilmektedir. Lanetin dünya ve ahirette kendilerine peşin peşine geldiği, 'ألا' ve tekrar edilen isimlerinin ise durumlarının çirkinliğini vurgulamak ve ibret alınmasını sağlamak için tekrarlandığı belirtilir.

أنث اسم الإشارة باعتبار القبيلة أو لأن الإشارة إلى قبورهم وآثارهم