Bu bölümde Taberî, ayette geçen 'sülûk' (bindirme/geçirme) ifadesinin dil kullanımını, gemiye kimlerin bindirildiğini (Nuh, oğulları ve eşleri, iman edenler; sayıları hakkında 7, 8, 10, 80 kişi gibi farklı rivayetler) ve 'tennûr'un fışkırması ifadesinin ne anlama geldiğini (yerin yüzü, tan yerinin ağarması, yerin en yüksek noktası gibi) aktarır. Nuh'un oğlu Yâm'ın kâfir olduğu ve gemiye binmeyip boğulanlardan olduğu belirtilir. Taberî, çeşitli rivayetleri sıraladıktan sonra Allah'ın sözüne dayanarak doğru görüşün ne olduğunu tercih eder.

والصواب من القول في ذلك أن يقال كما قال الله: فحملهم نوح فيها وقال لهم: اركبوا فيها. فاستغنى بدلالة قوله

Zemahşerî bu ayette 'her ümmetten iki çift' ifadesinin, dişi ve erkek türden birer çift almayı ifade ettiğini, develer, kısraklar gibi örneklerle açıkladığını belirtir. Ayrıca 'اثنين' kelimesinin te'kid ve fazladan açıklama amacı taşıdığını, gemiye zarar verenler için 'على' harfinin, fayda sağlayanlar için 'اللام' harfinin kullanıldığını dil açısından değerlendirir. Gemi hem bir kap (vessel) hem de üzerine binilen bir vasıta olduğu için her iki anlamın da (istiâb ve istilâ) doğru olduğunu savunur.

جيء بعلى مع سبق الضار ، كما جيء باللام مع سبق النافع . قال الله تعالى : ؟ ( هود : 40 ) قلت : معنى الإيعاء ومعنى الاستعلاء : كلاهما مستقيم ؛ لأن الفلك وعاء لمن يكون فيها حمولة له يستعليها ، فلما صح المعنيان صحت العبارتان

Bu müfessire göre 'tennûr' kelimesi hakikat anlamı üzere, ekmek pişirilen bilinen fırın olarak anlaşılmalıdır; suyun bu fırından fışkırması Nuh'a gemiye binme işareti olarak Allah tarafından tayin edilmiştir. Metinde ayrıca 'tennûr'un yeryüzü, en yüksek yer veya fecrin doğuşu gibi mecazi anlamlara çekilmesine dair başka görüşler de nakledilmiş, fakat müfessir delilsiz olarak hakikatten mecaza geçişin caiz olmadığını belirtmiştir.

والقول الأول هو الصواب لأن العدول عن الحقيقة إلى المجاز من غير دليل لا يجوز ، واعلم أن الله تعالى جعل فوران التنور علامة لنوح عليه السلام حتى يركب عنده السفينة طلبا لنجاته ونجاة من آمن به من قومه

Kurtubî bu ayette 'tennûr' kelimesinin anlamı hakkında yedi farklı görüş nakleder: yeryüzünün yüzü, ekmek pişirilen fırın, gemide suyun toplandığı yer, fecrin doğuşu, Kûfe mescidi, yeryüzünün yüksek yerleri ve Cezîre'deki bir pınar. Ayrıca 'zevceyn' ve 'küll' kelimelerinin dilbilimsel tahlilini yaparak, zevc kelimesinin birbirine muhtaç olan iki şeyi ya da bir cinsin farklı türlerini ifade edebileceğini açıklar. Nebi Nuh'un gemisine kimlerin bindiği hakkındaki farklı rivayetleri de (seksen kişi, sekiz kişi, on kişi gibi) sıralar.

اختلف في التنور على أقوال سبعة : الأول أنه وجه الأرض والعرب تسمى وجه الأرض تنورا قاله بن عباس وعكرمة والزهري وبن عيينة

Beydâvî'ye göre 'fâre't-tennûr' ifadesi tennurdan (fırından) alışılmışın dışında su fışkırmasını anlatır; bu tennurun Kûfe'de bir mescit yerinde, Hindistan'da veya Cezire toprağındaki Ayn-ı Verde'de olduğuna dair görüşler nakledilir, ayrıca tennurun yeryüzü yüzü veya en yüksek noktası anlamına geldiği de söylenir. Gemiye alınacakların 'zevceyn isneyn' ifadesi Hafs kıraatinde erkek-dişi çift, diğer kıraatlerde her cinsten bir erkek bir dişi olarak anlaşılır. Nuh'un ailesinden boğulacakların dışında kalanların karısı, oğulları ve gelinleri olduğu, boğulacak kişinin ise oğlu Kenan ve karısı Vâile olduğu belirtilir; bunların kâfir olduğu için kurtulamadıkları aktarılır. Gemiye binenlerin sayısının seksen kişi (aile ve dışarıdan yetmiş iki kişi) olduğu ve geminin sac ağacından iki yılda yapıldığı, üç katlı olup hayvanlar, insanlar ve kuşların ayrı katlara yerleştirildiği rivayet edilir.

والتنور تنور الخبز ابتدأ منه النبوع على خرق العادة وكان في الكوفة في موضع مسجدها، أو في الهند أو بعين وردة من أرض الجزيرة وقيل التنور وجه الأرض أو أشرف موضع فيها.

İbn Kesîr, Nûh'un ailesinden kurtulanların kendisi ve iman edenler olduğunu, oğlu Yâm ile karısının küfürleri sebebiyle helak edilenlerden olduğunu belirtir. Tennûr kelimesi hakkında farklı görüşleri sıralayıp cumhurun görüşü olan 'yeryüzü' anlamını tercih eder. Ayrıca gemiye alınan canlıların sayısı, İblis'in eşeğin kuyruğuna tutunarak gemiye girmesi ve gemide aslan-fare-kedi kıssası gibi rivayetleri nakleder.

والأول أظهر