Bu müfessire göre Nûh'un kavmine söylediği 'rahmet size gizli/görünmez kılındı' ifadesi, Allah'ın rahmetini (peygamberlik, hidayet, hüccet) kavminin gözünden gizlemesi anlamındadır; buna göre Nûh, kendilerine hakkı zorla dinî inanca sokamayacağını, işi Allah'a havale ettiğini bildirmektedir. Taberî ayrıca 'فعميت' kelimesinin okunuşları (فتح ile hafif, ضم ile şeddeli) arasında tercihini ضم ve şedde ile okunan kıraatten yana yapar, çünkü bu okuma rahmetin Allah'a nispet edilmesine daha uygundur.

وأولى القراءتين في ذلك عندي بالصواب قراءة من قرأه: بضم العين وتشديد الميم للذي ذكروا من العلة لمن قرأ به، ولقربه من قوله: فأضاف الرحمة إلى الله، فكذلك تعميته على الآخرين بالإضافة إليه أولى.

Zemahşerî'ye göre bu ifade, peygamberin kendi konumuyla ilgili bir kesinlik ilanı olmaktan çok, muhatapları olan inkarcılara yönelik bir varsayım/takdir ifadesidir; sanki 'farz edin ki ben rabbimden apaçık bir delil üzereyim ve gerçekten peygamberim, eğer size uyup rabbime isyan edersem beni Allah'ın azabından kim korur?' demektedir. Ayrıca 'onları buna zorlayamayız' ifadesindeki iki nesne zamirinin bitişik gelebileceği gibi, ikincisinin ayrı da gelebileceğini dilbilimsel olarak açıklar.

فكأنه قال : قدروا أني على بينة من ربي ، وأني نبي على الحقيقة ، وانظروا إن تابعتكم وعصيت ربي في أوامره ، فمن يمنعني من عذاب الله

Bu müfessire göre peygamber, kavmine getirdiği rahmetin (nübüvvet veya nübüvveti gösteren mucize) onlar için bir şüphe ve karışıklık (iltibas) haline geldiğini, kendisinin onları bu bilgiye zorla ulaştırmaya güç yetiremeyeceğini bildirmiştir. Ayrıca 'fema tezîdûnenî' ifadesindeki 'tahsîr' kelimesi için iki yorum sunulur: birincisi kavmin peygamberin amellerini boşa çıkarıp kendisini zarara uğratacağı, ikincisi ise peygamberin onları hüsrana nispet edeceği (onlara hüsranda olduklarını söyleyeceği) anlamıdır; müfessir birinci yorumu daha güçlü bulur.

واعلم أن الشيء إذا بقي مجهولا محضا أشبه المعمي ، لأن العلم نور البصيرة الباطنة والأبصار نور البصر الظاهر فحسن جعل كل واحد منها مجازا عن الآخر

Bu müfessire göre 'rahmet' kelimesi âyette nübüvvet ve risalet (İbn Abbas'tan), veya delillerle Allah'a hidayet, ya da iman ve İslam olarak yorumlanabilir. 'Ammiyet aleyküm' ifadesi ise 'size gizli kaldı, anlayamadınız' demektir; 'amiye 'an keza' ve 'amiye 'aleyye keza' ifadeleriyle açıklanır. Kurtubî ayrıca kıraat farklılıklarına (Hamza, Kisâî, A'meş'in 'fu'miyet' okuyuşu gibi) ve 'ha' zamirinin neye râci olduğuna dair farklı görüşlere yer verir; âyetteki soru ifadesinin inkâr anlamında olduğunu, Nûh'un kavmini rahmeti/şehadeti kabule zorlayamayacağını belirtmek istediğini aktarır.

والمعنى : فعميت الرحمة فقيل : هو مقلوب لأن الرحمة لا تعمى إنما يعمى عنها فهو كقولك : أدخلت في القلنسوة رأسي ودخل الخف في رجلي

Bu müfessire göre âyette geçen ifade, peygamberin kendi risaletine dair kesin bir bilgi, açık bir emir ve doğru bir nübüvvet üzere olduğunu belirtir; bu durum Allah'ın hem peygambere hem de kavmine yönelik büyük bir rahmetidir. Kavim ise bu hakikatin kendilerine gizli kaldığını, dolayısıyla ona yönelemediklerini ve değerini takdir edemediklerini, aksine onu yalanlamaya ve reddetmeye koştuklarını ifade eder. Müfessir ayrıca peygamberin kavmini bu risaleti kabule zorlamayacağını, onların bundan hoşlanmasalar da bu gerçeğin değişmeyeceğini vurgular.

وهي الرحمة العظيمة من الله به وبهم أي خفيت عليكم فلم تهتدوا إليها ولا عرفتم قدرها بل بادرتم إلى تكذيبها وردها

Beydâvî'ye göre Nûh (a.s.) kavmine, kendisinin Rabbinden apaçık bir delil (beyyine) ve rahmet (nübüvvet veya beyyinenin verilişi) üzere olduğunu, bu durum onlara gizli kalmışken kendilerini buna zorlayamayacağını söylemektedir. Ayrıca müminleri kovmayı kabul etmediğini, çünkü onların Rablerine kavuşacaklarını, kendi ücretinin sadece Allah'a ait olduğunu ve kavmini cehalet içinde gördüğünü belirtmektedir.

قال يا قوم أرأيتم أخبروني. إن كنت على بينة من ربي حجة شاهدة بصحة دعواي. وآتاني رحمة من عنده بإيتاء البينة أو النبوة. فعميت عليكم فخفيت عليكم فلم تهدكم