Taberî'ye göre bu ayette geçen ifade, sahip oldukları vasıf (kötü amelleri) sebebiyle bu kişilerin varacakları yerin, âhirette cehennem ateşi olduğunu bildirmektedir.

يقول جل ثناؤه: هؤلاء الذين هذه صفتهم مأواهم مصيرها إلى النار نار جهنم في الآخرة.

Bu kısa metin, Yûnus 9. ayetin başlangıcı olan 'İnne'l-lezîne âmenû' ifadesine geçişten önce yer alan önceki ayetlerin bağlamına atıf niteliğindedir; küfür ve yalanlamadan söz edildiği belirtilerek ayetler arasında bir bağlantı kurulmaktadır. Metin, iman edenlerin durumunun küfür ve tekzib ehlinin durumuna karşıt olarak zikredildiğini ima etmektedir.

أي من الكفر والتكذيب

Bu müfessire göre 'nâr' kelimesi iki anlama gelebilir: biri gözle görülen, yakıcı ve yükselici cisim olan duyusal ateş, diğeri ise ruhani-akli bir ateştir. İkinci anlam, ruhun sevdiği şeyden ayrılmasıyla duyduğu yanış ve elem halidir; bu acı, duyusal ateşin verdiği acıdan çok daha güçlüdür. Ölüm anında cismani şeylere dalmış ve ruhani âleme gafil kalmış ruhlar, sevdiklerinden ayrılınca bu ruhani ateşle yanar; buna karşılık cismanilikten yüz çevirmiş, Allah sevgisine düşkün ruh ise zindandan çıkarılıp sultanın meclisine götürülen kişi gibi olur.

وألم هذه النار أقوى بكثير من ألم النار المحسوسة

Beydâvî'ye göre bu ayet iki grubu tanımlar: birincisi öldükten sonra dirilişi inkâr edip dünya hayatına razı olan ve ona sükûnetle bağlananlar, ikincisi ise âyetler üzerinde düşünmeyip şehvetlere gömülen ve âhireti hiç hatırlamayanlardır. Bu iki sıfat arasındaki 'وَ' bağlacı ya aynı kişilerdeki iki farklı vasfı birleştirmeye ya da iki ayrı grubu ayırt etmeye işaret eder. Sonuçta bu kimselerin işledikleri günahlar üzerinde ısrar etmeleri sebebiyle varacakları yer ateş olacaktır.

والعطف إما لتغاير الوصفين