Taberî'ye göre bu ayette Allah, insanları söylediklerini derinlemesine düşünmeye, ilahlık iddialarındaki ve tevhid delillerindeki çelişkiyi fark etmeye çağırmaktadır. Bu düşünme sonucunda kişinin, üzerinde bulunduğu sapıklık ve küfürden hidayet ve imana yönelmesi, ortakları/putları reddederek Rabbini bir tanıması gerektiği belirtilir. Ayrıca Allah'ın gökleri direksiz yükselttiği ve dünya-ahiret işlerini tek başına, ortaksız çekip çevirdiği vurgulanır.

يقول: أفلا تتفكرون فيما تقولون، فتعلمون خطأه فتنتهوا عنه

Zemahşerî'ye göre bu ifade, azamet ve büyüklüğe delalet etmektedir; en küçük bir tefekkür ve nazar bile insanı üzerinde bulunduğu hatadan uyarır. Allah, mülk ve rububiyet emrini bu şekilde idare eder ve ayetlerini indirdiği kitaplarda açıklar.

دليل على العزة والكبرياء ، كقوله : فإن أدنى التفكر والنظر ينبهكم على الخطأ فيما أنتم عليه يدبر أمر ملكوته وربوبيته

Bu müfessire göre âyetteki 'tedbîr' ifadesi Allah'ın gökler ve yerin bütün işlerini, varlık ve yokluğu, hayat ve ölümü, zenginlik ve fakirliği düzenlemesini kapsar; buna vahyin indirilmesi, peygamberlerin gönderilmesi ve kulların yükümlü kılınması da dahildir. Ayrıca şefaatle ilgili ifade, kâfirlerin putları Allah katında şefaatçi saymalarına bir reddiye olarak yorumlanır; Allah'ın izni olmadan hiç kimsenin şefaat edemeyeceği belirtilir. Metin ayrıca 'emr' kelimesinin zaman içinde gerçekleşen bir hadise mi yoksa kadim bir sıfat mı olduğu tartışmasına da yer verir.

والأولى حمله على الكل فهو يدبرهم بالإيجاد والإعدام وبالإحياء والإماتة والإغناء والإفقار ، ويدخل فيه إنزال الوحي وبعثة الرسل وتكليف العباد

Kurtubî, "يدبر الأمر" ifadesini işleri hükmüne bağlayıp yerli yerince tertip etme, sonuçlarına göre düzenleme olarak açıklar; ayrıca dört büyük meleğin (Cebrail, Mikâil, İsrafil, Azrail) görevlerini bu tedbir kapsamında zikreder. Şefaat konusunda ise ayeti, müşriklerin putları Allah nezdinde şefaatçi kabul etmelerine bir reddiye olarak yorumlar; hiç kimsenin Allah'ın izni olmadan şefaat edemeyeceğini belirtir.

قال مجاهد : يقضيه ويقدره وحده بن عباس : لا يشركه في تدبير خلقه أحد وقيل : يبعث بالأمر وقيل : ينزل به وقيل : يأمر به ويمضيه والمعنى متقارب فجبريل للوحي وميكائيل للقطر وإسرافيل للصور وعزرائيل للقبض

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'a ibadetin O'na has kılınıp hiçbir ortak tanınmaması gerektiğini bildirmektedir. Müşriklere hitaben, yaratmayı tek başına gerçekleştirenin Allah olduğunu bildikleri halde O'nunla beraber başka bir ilaha ibadet etmeleri kınanmaktadır. Bu durum, yaratan ile yaratılan arasındaki farkı ayırt edip düşünmeye çağıran diğer bir ayetle de desteklenmektedir.

أي أفردوه بالعبادة وحده لا شريك له أي أيها المشركون في أمركم تعبدون مع الله إلها غيره وأنتم تعلمون أنه المتفرد بالخلق

Bu müfessire göre ayet, Allah'ın gökleri ve yeri altı günde yaratıp Arş üzerine istivâ ederek kâinatın işlerini hikmeti ve ezelî hükmü gereğince tedbir ettiğini anlatır. Şefaatin ancak O'nun izniyle gerçekleşeceği vurgulanarak, müşriklerin ilahlarının Allah katında şefaatçi olacağı iddiası reddedilmekte, gerçek şefaatin sadece izin verilene ait olduğu belirtilmektedir. Rablik ve ilahlık vasıflarının yalnızca Allah'a mahsus olduğu, bu yüzden ibadetin de sadece O'na yapılması gerektiği sonucuna varılır.

ورد على من زعم أن آلهتهم تشفع لهم عند الله وفيه إثبات الشفاعة لمن أذن له