Taberî'ye göre Allah, kullarına dünya ve süsüne aldanmayıp geçici olduğunu bilerek baki olan ahireti talep etmelerini, kendi rızasına ulaşmak için itaat yolunu aramalarını buyurmaktadır. Allah insanları kendi 'dârı' olan cennete davet etmekte, dilediği kulunu doğru yola (İslam'a) hidayet ederek bu yola muvaffak kılmaktadır. Bu görüş, Allah'ın evi ve selamet yurdu olan cennete davetin, hüzün ve kederden emin olunan ebedi nimet yurduna çağrı olduğu şeklinde açıklanmaktadır.

يقول تعالى ذكره لعباده: أيها الناس لا تطلبوا الدنيا وزينتها، فإن مصيرها إلى فناء وزوال كما مصير النبات الذي ضربه الله لها مثلا إلى هلاك وبوار، ولكن اطلبوا الآخرة الباقية، ولها فاعملوا، وما عند الله فالتمسوا بطاعته، فإن الله يدعوكم إلى داره، وهي جناته التي أعدها لأوليائه

Zemahşerî'ye göre Allah'ın hidayete davet etmesi, imanı seçeceğini bildiği kimseye lütufta bulunması anlamındadır. Allah, işi zorlama (cebir) üzerine değil, kulun seçimi ve bu seçime göre lütuf-mahrumiyet, sevap-ceza hak etmesi üzerine kurmuştur; zira cebir ile bunlardan hiçbiri hak edilmez. Bu görüş, ayetteki 'iman edenler icabet eder' ifadesiyle de teyit edilmektedir.

وهو أن يلطف بمن علم أنه يختار الإيمان . يعني : أنه بنى الأمر على الاختيار وعلى ما يستحق به اللطف والخذلان والثواب والعقاب ولم يبنه الإجبار الذي لا يستحق به شيء من ذلك

Bu metin parçası, Yûsuf'un (a.s.) kendisine verilen nimeti Allah'a atfederek bunu bir minnet ve şükür ifadesi olarak dile getirdiğini belirtir; ayrıca sayılan hususlardan beşincisi olarak 'kitabet' (yazı bilme) zikredilir.

فإن يوسف عليه السلام ذكر منة الله على نفسه حيث قال : ( يونس : 25 ) . وخامسها : الكتابة

Kurtubî'ye göre Allah tüm insanları davete çağırmakta (umum), ancak hidayeti dilediği kimseye tahsis etmektedir (husus). 'Sırat-ı müstakim' konusunda çeşitli görüşler nakledilir: Kur'an olduğu, İslam olduğu, hak olduğu ya da Hz. Peygamber ile Ebu Bekir ve Ömer'in yolu olduğu söylenmiştir. Ayrıca 'dâru's-selâm' ifadesinin cennet olduğu, Kur'an bunu dünya evini tasvirden sonra ahiret evini tasvir ederek zikrettiği belirtilir.

والصراط المستقيم قيل : كتاب الله رواه علي بن أبي طالب رضي الله عنه قال : ( سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول : ( الصراط المستقيم كتاب الله تعالى ( وقيل الإسلام رواه النواس بن سمعان عن رسول الله صلى الله عليه وسلم وقيل : الحق قاله قتادة ومجاهد

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın dünyanın geçiciliğini zikrettikten sonra insanları cennete rağbet ettirdiğini ve onu 'Dâru's-Selâm' (esenlik yurdu) olarak adlandırdığını, yani afetlerden, eksikliklerden ve musibetlerden salim bir yurt olduğunu ifade eder. Bu husus, Peygamber'in bir mabede/ziyafete davet temsiliyle anlatıldığı hadislerle desteklenmektedir; burada Allah efendi (seyyid/melik), İslam ev (dâr), cennet mâdübe (ziyafet), Hz. Muhammed ise davetçi (dâî) olarak temsil edilmiştir. Bu temsile icabet eden İslam'a girer, İslam'a giren cennete girer, cennete giren de oradan yer.

والله السيد والدار الاسلام والمأدبة الجنة والداعي محمد صلى الله عليه وسلم وهذا حديث مرسل

Bu metne göre 'dâru's-selâm' cennettir; bu isim ya fena ve afetten selâmet yurdu, ya Allah'ın yurdu, ya da Allah ve meleklerin oraya girenlere selam verdiği yurt anlamına gelir. Sırât-ı müstakîm ise İslam ve takva ile donanmaktır. 'Hüsnâ' güzel mükâfat, 'ziyade' ise bu mükâfata ilaveten Allah'ın lütfundan verdiği fazlalıktır ve bu konuda mağfiret, rıza veya Allah'ı görme (liḳā) gibi farklı görüşler nakledilmiştir.

دار السلامة من التقضي والآفة، أو دار الله وتخصيص هذا الاسم أيضا للتنبيه على ذلك، أو دار يسلم الله والملائكة فيها على من يدخلها والمراد الجنة. ويهدي من يشاء بالتوفيق. إلى صراط مستقيم هو طريقها وذلك الإسلام والتدرع بلباس التقوى