Taberî'ye göre müşrikler, Kur'an'ın apaçık ayetleri kendilerine okunduğunda Peygamber'den ayetlerin değiştirilmesini istemişlerdir; bu talep vaad ayetlerini vaîde, vaîd ayetlerini vaade, haramı helale, helali harama çevirmek anlamına gelmektedir. Allah, Peygamberine bu değiştirmenin kendi elinde olmadığını, çünkü onun sadece tebliğ eden ve emre tabi bir elçi olduğunu, hükmün ve kararın kendisine değil Allah'a ait olduğunu söylemesini emretmiştir.

والتبديل الذي سألوه فيما ذكر، أن يحول آية الوعيد آية وعد وآية الوعد وعيدا والحرام حلالا والحلال حراما، فأمر الله نبيه صلى الله عليه وسلم أن يخبرهم أن ذلك ليس إليه، وأن ذلك إلى من لا يرد حكمه ولا يتعقب قضاؤه، وإنما هو رسول مبلغ ومأمور متبع.

Bu müfessire göre ifade, 'kendi nefsimden' anlamına gelir; yani Rabbinin bu konuda kendisine bir emir vermeksizin kendiliğinden davrandığını belirtir.

من قبل نفسي . وقرىء : بفتح التاء : من غير أن يأمرني بذلك ربي

Bu müfessire göre âyette geçen 'başka bir Kur'an getirme' ile 'bu Kur'an'ı değiştirme' talepleri birbirinden farklı iki husustur; birincisi bu kitabın dışında başka bir kitap getirmek, ikincisi ise bu kitabın metnini değiştirmektir (bir övgü yerine yergi, rahmet âyeti yerine azap âyeti koymak gibi). Kâfirlerin bu talebi ileri sürmesi ise alay/istihza amaçlı olabileceği gibi, ciddi bir imtihan/deneme amaçlı ya da bu Kur'an'ın putlarını ve yollarını kınamasından duydukları rahatsızlıktan kaynaklanan bir istek olabileceği ihtimalleri üzerinde durulmuştur.

فالإتيان بكتاب آخر ، لا على ترتيب هذا القرآن ولا على نظمه ، يكون إتيانا بقرآن آخر ، وأما إذا أتى بهذا القرآن إلا أنه وضع مكان ذم بعض الأشياء مدحها ، ومكان آية رحمة آية عذاب ، كان هذا تبديلا

Kurtubî'ye göre bu ayet, Mekke müşriklerinin Peygamber'den Kur'an'ı değiştirmesini veya başka bir Kur'an getirmesini istemeleri bağlamında iner. Bu talebin üç yorumu nakledilir: vaadi tehdide, helali harama çevirmesi; ilahlarını eleştiren ayetleri kaldırması; ya da öldükten sonra dirilişle ilgili ayetleri çıkarması istekleri. Peygamber'in kendiliğinden bir şey söylemediği, sadece kendisine vahyedileni tebliğ ettiği vurgulanır.

أحدها أنهم سألوه أن يحول الوعد وعيدا والوعيد وعدا والحلال حراما والحرام حلالا قاله بن جرير الطبري الثاني سألوه أن يسقط ما في القرآن من عيب آلهتهم وتسفيه أحلامهم قاله بن عيسى الثالث أنهم سألوه إسقاط ما فيه من ذكر البعث والنشور قاله الزجاج

İbn Kesîr'e göre bu ayette Peygamber, kendisine gelen buyruğun kendi elinde olmadığını, kendisinin sadece emir altındaki bir kul ve Allah'tan tebliğ eden bir elçi olduğunu belirtmektedir. Ardından bu, kendisine gelen mesajın doğruluğuna dair kavimlerine karşı bir delil olarak sunulur: Kur'an ayetleri, hüccetler ve Allah'ın birliğine, ilahlığında ortak bulunmadığına, resullerinin hak ve sadık olduğuna dair açık deliller zikredildiğinde. Bu, aynı zamanda Allah'ın bedenleri yok olup dağıldıktan sonra tekrar diriltmeye kadir olduğunun ispatına da işaret eder.

أي ليس هذا إلي إنما أنا عبد مأمور ورسول مبلغ عن الله ثم قال محتجا عليهم في صحة ما جاءهم به