Taberî bu ayette Allah'ın münafıkların Müslümanlara yalan yeminle özür beyan edeceklerini, müminler bu özürleri bilgisizlikleri sebebiyle kabul etseler de bu rızanın Allah katında onlara fayda vermeyeceğini bildirdiğini açıklar. Çünkü Allah, münafıkların gizli hallerini ve küfür üzere olduklarını bilmektedir; onlar imandan küfre, itaatten isyana çıkmış kimselerdir. Ardından ayetle ilgili olarak Kâ'b b. Mâlik'in Tebük Gazvesi'nden geri kalışına dair uzun rivayetini nakleder.

يحلف لكم أيها المؤمنون بالله هؤلاء المنافقون اعتذارا بالباطل والكذب يقول: فإن أنتم أيها المؤمنون رضيتم عنهم وقبلتم معذرتهم، إذا كنتم لا تعلمون صدقهم من كذبهم، فإن رضاكم عنهم غير نافعهم عند الله؛ لأن الله يعلم من سرائر أمرهم ما لا تعلمون

Bu metne göre münafıkların yeminle Allah'a değil, müminlere razı olmayı hedeflemeleri, bunun dünyevi bir menfaat sağlamak içindir; oysa Allah onlardan razı olmadıkça müminlerin rızası tek başına onlara fayda vermez. Ayrıca bu ifadenin, müminlerin rızasının Allah'ın rızasını gerektirdiği zannını önlemek için söylendiği de belirtilir. Metin ayrıca bu ayetin kimler hakkında indiğine dair rivayetleri de aktarır: Cedd b. Kays, Mu'attib b. Kuşeyr ve seksen kişilik münafık grubu, ya da Abdullah b. Übey'in yemin etmesi.

أي غرضهم في الحلف بالله طلب رضاهم لينفعهم ذلك في دنياهم فإن رضاكم وحدكم لا ينفعهم إذا كان الله ساخطا عليهم وكانوا عرضة لعاجل عقوبته وآجلها

Bu metinde Râzî, 'yeryüzünde fesad' ifadesinin özel bir anlam taşıdığını belirtir; İbn Abbas, Hasan, Katâde ve Süddî'den nakille bunun Allah'a isyanın açıkça işlenmesi olduğunu aktarır. Kaffâl'in izahına göre şeriatlar insanlar arasında konulmuş kurallardır; insanlar bunlara sarıldığında düzen sağlanır, kan dökülmesi ve fitne önlenir, bu da yeryüzünün ve halkının salahını sağlar. Şeriatlara uyulmadığında ise herkesin kendi isteğine göre hareket etmesi kargaşa ve karışıklığa yol açar ki bu da fesaddır.

أن إظهار معصية الله تعالى إنما كان إفسادا في الأرض ، لأن الشرائع سنن موضوعة بين العباد ، فإذا تمسك الخلق بها زال العدوان ولزم كل أحد شأنه ، فحقنت الدماء وسكنت الفتن ، وكان فيه صلاح الأرض وصلاح أهلها

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen 'fısk', Allah'a ve Resulüne itaatten çıkma anlamındadır; fısk kelimesinin kök anlamı 'çıkmak' olup buradan hareketle fare için 'füveysika' denilmesi (deliğinden zarar vermek için çıkması) ve olgun hurmanın kabuğundan çıkması için 'sekate' fiilinin kullanılması örnek verilmiştir. Ayrıca ayetle ilgili olarak, geride kalıp tevbeleri kabul edilen üç kişinin durumuna dair bir nakil de aktarılmıştır; bu kişiler Resûlullah'ın kendilerine biat edip mağfiret dilediği, ancak işleri Allah hükmünü verinceye kadar geciktirdiği kimselerdir.

أي الخارجين عن طاعة الله وطاعة رسوله فإن الفسق هو الخروج ومنه سميت الفأرة فويسقة لخروجها من حجرها للإفساد ويقال سقطت الرطبة إذا خرجت من أكمامها

Beydâvî'ye göre münâfıklar yeminleriyle rızanızı kazanmaya çalışsa da, sizin onlardan razı olmanız Allah'ın onlardan razı olması sonucunu doğurmaz; çünkü onlar fâsık bir topluluktur ve Allah'ın gazabı altındadırlar. Ayrıca bu müfessire göre onlara yönelik azarlama ve kınama fayda vermez, zira onlar 'ricz' (pislik/necaset) mesabesindedir ve tathîr (arınma) kabul etmezler; cehennem onlara azap olarak zaten yeterlidir, bu yüzden onlarla uğraşıp paylamaya gerek yoktur.

إنهم رجس لا ينفع فيهم التأنيب فإن المقصود منه التطهير بالحمل على الإنابة وهؤلاء أرجاس لا تقبل التطهير فهو علة لإعراض وترك المعاتبة.