Taberî'ye göre bu ayette Allah, Peygamber'e (s.a.v.) münafıkların mal ve evlatlarının çokluğuna şaşırmamasını, onlardan biri öldüğünde bu servet ve evlat çokluğu sebebiyle onun cenaze namazını kılıp kabri başında durmaya kalkışmamasını emretmektedir. Zira bu mal ve evlatlar münafıklara verilmiştir ki bunlar vesilesiyle dünyada üzüntü, keder, masraflar, nafakalar ve zekatlarla, ayrıca başlarına gelen musibet ve belalarla azap görsünler.

ولا تعجبك يا محمد أموال هؤلاء المنافقين وأولادهم فتصلي على أحدهم إذا مات وتقوم على قبره من أجل كثرة ماله وولده، فإني إنما أعطيته ما أعطيته من ذلك لأعذبه بها في الدنيا بالغموم والهموم

Zemahşerî bu metinde, bir anlamın vahiyde tekrar tekrar indirilmesinin, o anlamın önemini ve pekiştirilmesini gösterdiğini belirtir. Tekrar, muhatabın o hükmü unutmamasını, ondan gaflet etmemesini ve o işe özel bir dikkatle sarılmasının gerektiğine inanmasını sağlar. Özellikle iki iniş arasında zaman farkı varsa, bu durum sahibini çok ilgilendiren bir meseleye benzer; kişi konuşması esnasında ona geri döner ve ona yönelir. Bu anlamın tekrarlanması, sakınılması gereken hususta taşıdığı güçten dolayıdır.

لأن تجدد النزول له شأن في تقرير ما نزل له وتأكيده ، وإرادة أن يكون على بال من المخاطب لا ينساه ولا يسهو عنه ، وأن يعتقد أن العمل به مهم يفتقر إلى فضل عناية به

Bu müfessire göre ayet, dünya malının bollaştırılmasının kulun Allah'a yakınlığının değil, aksine bir uzaklığın işareti olabileceğini bildirmektedir. Mal ve evlat sevindirici görünse de bunlar aracılığıyla azap edilmesi kastedildiği için bunlara şaşılmaması gerektiği belirtilmiştir. Bu husus, Yezid b. Meysere'den nakledilen bir rivayetle desteklenmiştir.

أيفرح عبدي أن أبسط له الدنيا وهو أبعد له مني ، ويجزع أن أقبض عنه الدنيا وهو أقرب له مني

Verilen metin parçası son derece kısa olup yalnızca 'ثم قال تعالى' (sonra Allah -yüce olan- buyurdu ki) ibaresinden ibarettir; bu ifade bir sonraki ayete geçiş yapan bir bağlaç niteliğindedir ve İbn Kesîr'in bu ayete dair asıl tefsir içeriğini yansıtmamaktadır. Metinde herhangi bir ayet yorumu, rivayet veya dilbilimsel açıklama bulunmamaktadır.

ثم قال تعالى

Beydâvî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'in Abdullah b. Übey'in cenazesine namaz kılmasına dair rivayete bağlı olarak inmiştir; ölen münafığa gömlek verilmesine izin verilmiş ama üzerine namaz kılınması ve kabri başında durulması yasaklanmıştır. Namaz kılma yasağı, ölü için dua ve istiğfar anlamına geldiğinden kâfir hakkında bunun caiz olmamasına dayandırılmıştır. Ayrıca mallarına ve çocuklarına imrenilmemesi, bunların dünyada azap vasıtası olması ve canlarının kâfir olarak çıkacak olmasıyla açıklanmıştır.

والمراد من الصلاة الدعاء للميت والاستغفار له وهو ممنوع في حق الكافر