Taberî'ye göre münafıklar Allah'ın sözünü ve haberini, Peygamber'le birlikte bir gazveye çıkmayacaklarını ve onunla düşmana karşı savaşmayacaklarını söyleyerek değiştirmeye çalışmışlardır. Ayet, Tebük'ten dönüşte, Peygamber başka bir sefere çıktığında kendisiyle gitmek için izin isteyen münafıklara, kendileri gibi geride kalanlarla (hâlifûn) birlikte oturmalarının söylenmesini emretmektedir. Taberî, 'hâlifûn' ifadesinin hasta, güçsüz ve zayıf erkekleri (ve kadınları) kapsadığını, ancak Arapçada erkek çoğulu kullanıldığı için asıl kastın erkekler olduğunu, İbn Zeyd'in bunu Mekke döneminde kâfirlerin sözü değiştirmek istemesiyle ilgili yorumunun ise Tebük gazvesinin kronolojik olarak Hayber ve Mekke fethinden sonra gerçekleşmesi nedeniyle isabetsiz olduğunu belirtir.

فأما ما قال قتادة من أن ذلك النساء، فقول لا معنى له؛ لأن العرب لا تجمع النساء إذا لم يكن معهن رجال بالياء والنون، ولا بالواو والنون. ولو كان معنيا بذلك النساء، لقيل: فاقعدوا مع الخوالف، أو مع الخالفات، ولكن معناه ما قلنا من أنه أريد به: فاقعدوا مع مرضى الرجال وأهل زمانتهم والضعفاء منهم والنساء.

Zemahşerî'ye göre âyette 'senin dönüşün' ifadesi, geri kalanların tamamının münafık olmadığı, bazılarının nifaktan tövbe edip geri kalışına yerdiği ya da geçerli bir özrü olduğu için kullanılmıştır. Ona göre 'ilk sefer' ifadesi Tebük gazvesine çıkışı işaret eder ve bu kişilerin savaşçılar divanından çıkarılması, Allah'ın onları geri kalmaya sevkeden şeyin sadece nifak olduğunu bildiği için bir cezadır. Zemahşerî ayrıca 'mekki' kelimesinin nekre olarak tafdil için kullanılmasını dil bakımından tartışır ve Katade'den bu kişilerin on iki kişi olduğu rivayetini nakleder.

وإنما قال لأن منهم من تاب عن النفاق وندم على التخلف ، أو اعتذر بعذر صحيح . وقيل : لم يكن المخلقون كلهم منافقين ، فأراد بالطائفة : المنافقين منهم

Bu müfessire göre ayetteki 'ilk defa geride kalmaya razı oldunuz' hitabı, münafıkların Tebük Gazvesi'nden geri kalışlarına işaret eder ve Peygamber'in onları savaştan alıkoyması, aslında onların hile ve aldatmalarından çekinmesi sebebiyledir. Ayrıca 'mekân' anlamına gelen 'bi-mak'adihim' ifadesi İbn Abbas'a göre Medine'yi, Mukatil'e göre ise oturmayı (mastar) ifade eder. Râzî, Peygamber'in onlarla birlikte çıkmama kararının, münafıkların rezilliklerini ve nifaklarını ortaya çıkarma amacına hizmet ettiğini belirtir.

وقوله : { بمقعدهم } قال ابن عباس رضي الله عنهما : يريد المدينة ، فعلى هذا المقعد اسم للمكان . وقال مقاتل : { بمقعدهم } بقعودهم وعلى هذا ، هو اسم للمصدر .

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'طائفة' ifadesi, Medine'de kalanların hepsinin münafık olmadığını, aralarında özür sahipleri de bulunduğunu göstermek için tercih edilmiştir; ceza olarak da bir daha Peygamber'le birlikte sefere çıkmamaları emredilmiştir. 'خالفين' kelimesinin anlamı hakkında da farklı görüşler nakledilmiştir: İbn Abbas bunu münafıklardan geride kalanlar olarak açıklamış, Hasen ise kadınlar ve zayıf erkeklerle birlikte olmak şeklinde yorumlamıştır; bir başka görüşe göre ise kelime 'bozulmuş/fasit olanlar' anlamına gelmektedir.

قال بن عباس الخالفين من تخلف من المنافقين وقال الحسن : مع النساء والضعفاء من الرجال فغلب المذكر

Beydâvî'ye göre âyet, Hz. Peygamber'in Medine'ye geri döndüğünde orada bulunan ve tebük gazvesine katılmayan münafıklardan bir grubun, sonraki bir gazveye çıkmak için izin istemesi durumunu anlatır; kendilerine bu izin verilmeyecek ve bir daha asla Peygamber ile birlikte savaşa çıkamayacaklardır. Bu yasaklama, onların ilk seferde (Tebük'te) oturmayı tercih etmiş olmalarının cezası olarak, gaziler divanından çıkarılmaları şeklinde tecelli etmiştir. 'Geride kalanlarla birlikte otur' ifadesi, onların cihada layık olmayışları sebebiyle kadın ve çocuklar gibi geride bırakılmalarını ifade eder.

فقل لن تخرجوا معي أبدا ولن تقاتلوا معي عدوا إخبار في معنى النهي للمبالغة. إنكم رضيتم بالقعود أول مرة تعليل له وكان إسقاطهم عن ديوان الغزاة عقوبة لهم على تخلفهم