Taberî'ye göre Allah, kendisiyle Rasûlullah arasında önceden ahit bulunan müşriklere yeryüzünde dört ay serbestçe dolaşma süresi tanımıştır; ahdi olmayan müşrikler için ise bu süre haram ayların (Zilhicce'nin geri kalanı, Muharrem, Safer, Rebîülevvel ve Rebîülâhir'in bir kısmı) çıkmasına kadar elli gece olarak belirlenmiştir. Bu süre dolduğunda ahitlerini bozan veya hiç ahdi olmayanlara karşı kılıç kullanılması emredilmiştir. Ayrıca 'يسيحوا' ifadesinin, Rasûlullah ve ashabından güven içinde, korkusuzca gidip gelmek anlamına geldiği belirtilmiştir.

حد الله للذين عاهدوا رسوله أربعة أشهر يسيحون فيها حيثما شاءوا، وحد أجل من ليس له عهد انسلاخ الأشهر الحرم من يوم النحر إلى انسلاخ المحرم، فذلك خمسون ليلة، فإذا انسلخ الأشهر الحرم أمره بأن يضع السيف فيمن عاهد

Zemahşerî bu bölümde önce 'muhzîküm' ifadesini dünyada öldürülme, ahirette azap ile alçaltılma olarak açıklar; ardından âyetteki hitabın müslümanlara yönelik olduğunu belirtir. İstisna edatının burada 'istidrâk' (bir hükümden dönüp yeni bir hüküm getirme) anlamında kullanıldığını, yani ahdi bozmayanların nakz edenler gibi muamele görmemesi gerektiğini vurgular. Ayrıca bir kıraat farkına (kâf harfinin kesreli okunuşu) dayanarak 'nakabe' kökünden farklı bir anlam ihtimalini, develerin ayaklarının yorgunluktan yara olması gibi insanların ayaklarının da yürümekten yara bere olması anlamını aktarır.

والاستثناء بمعنى الاستدراك ، وكأنه قيل بعد أن أمروا في الناكثين ، ولكن الذين لم ينكثوا فأتموا عليهم عهدهم ، ولا تجروهم مجراهم ، ولا تجعلوا الوفي كالغادر

Râzî'ye göre bu ayetteki 'yeryüzünde dört ay dolaşın' ifadesi bir emir değil, müşriklere savaş ve öldürmenin durdurulduğunu bildiren bir ibaha ve güven tanıma bildirimidir. Müfessirler bu sürenin Allah tarafından müşriklere tanınan dört aylık bir ertelemedir; anlaşma süresi dört aydan fazla olanlarınki dört aya indirilmiş, daha az olanlarınki dört aya yükseltilmiştir. Bu bildirimin amacı, müşriklerin bu süre sonunda İslam, cizye veya kılıçtan başka seçenekleri olmadığını düşünüp tedbir almaları ve Müslümanların ahdi bozmakla suçlanmamasıdır.

قال المفسرون : هذا تأجيل من الله للمشركين أربعة أشهر ، فمن كانت مدة عهده أكثر من أربعة أشهر حطه إلى الأربعة ، ومن كانت مدته أقل من أربعة أشهر رفعه إلى الأربعة والمقصود من هذا الإعلام أمور : الأول : أن يتفكروا لأنفسهم ويحتاطوا في هذا الأمر ، ويعلموا أنه ليس لهم بعد هذه المدة إلا أحد أمور ثلاثة : إما الإسلام أو قبول الجزية أو السيف

İbn Kesîr'e göre bu ayet hakkında müfessirler arasında ciddi görüş ayrılığı vardır. Bir görüşe göre ayet, süresiz veya dört aydan az süreli antlaşması olanlara hitap eder; süreli antlaşması olanların süresi ne kadarsa o kadar geçerlidir. Antlaşması olmayanlar için ise süre, kurban bayramından Muharrem'in çıkışına kadar (elli gece) belirlenmiş, bu süre bitince kılıç çekilmesi emredilmiştir.

قال حد الله للذين عاهدوا رسوله أربعة أشهر يسيحون في الأرض حيث ما شاؤا وأجل أجل من ليس له عهد أنسلاخ الأشهر الحرم من يوم النحر إلى أنسلاخ المحرم فذلك خمسون ليلة

Beydâvî'ye göre 'berâet' ifadesi Allah ve Resûlü'nün müşriklerle yapılan ahidden beri olduklarını bildirir; berâet Allah ve Resûl'e, muahede ise Müslümanlara nispet edilerek, ahid Allah'ın izni ve Resûl'ün onayıyla yapılmış olsa da müminlerin bu ahidleri bozanlara karşı bozması gerektiğine işaret edilmiştir. Dört ay müddeti, ahdi bozan müşriklere tanınan bir süre olup, Hz. Ali'nin hac mevsiminde bu ayetleri okuyarak tebliğ etmesiyle ilgili rivayet nakledilmiştir.

وإنما علقت البراءة بالله ورسوله والمعاهدة بالمسلمين للدلالة على أنه يجب عليهم نبذ عهود المشركين إليهم وإن كانت صادرة بإذن الله تعالى واتفاق الرسول فإنهما برئا منها