Bu metinde Taberî, 'el-illi' kelimesinin anlamı üzerinde farklı görüşleri nakleder. Bir grup âlime göre 'el-ill' Allah anlamına gelir ve bu görüş Ebu Bekir'in Mesîleme elçilerine söylediği sözle desteklenir; ayrıca Cibril, Mikail, İsrafil isimlerinin 'îl' (Allah) kelimesine izafe edildiği açıklanır. Mücahid ve Dahhak gibi başka âlimlere göre ise 'el-ill' akrabalık, 'zimme' ise ahit/misak anlamına gelir.

فقال جماعة من أهل العلم: الإل: هو الله. ومنه قول أبي بكر الصديق رضي الله عنه لوفد بني حنيفة حين سألهم عما كان مسيلمة يقول، فأخبروه، فقال لهم: ويحكم أين ذهب بكم والله، إن هذا الكلام ما خرج من إل ولا بر.

Bu kısa metin parçasında Zemahşerî, ilgili ayette geçen ifadeyle kastedilenlerin, zulüm ve kötülükte son haddi aşan kimseler olduğunu belirtmektedir. Metin çok kısa bir alıntı olduğundan bağlamı ve ayetin tam kimliği net değildir, ancak ifade edilen anlam zulümde aşırılığa işaret eder.

المجاوزون الغاية في الظلم والشرارة

Râzî, ayette geçen 'ilm/karabet' ile ilgili tartışmada, eğer maksat müşrikler olsaydı bunun önceki ifadenin tekrarı olacağını, ancak maksat Yahudiler olduğunda tekrar olmayacağını belirterek bu yorumun daha uygun olduğunu savunur. Ayrıca ayetteki 'yaʿtedûn' ifadesinin, Allah'ın dinde koyduğu sınırları ve akd-ahdin gerektirdiği yükümlülükleri aşmak anlamına geldiğini, bunun da nihai bir kınama ifade ettiğini açıklar.

ولو كان المراد منه المشركين لكان هذا تكرارا محضا ، ولو كان المراد منه اليهود لم يكن هذا تكرارا ، فكان ذلك أولى

Kurtubî bu ifadeyi, helal olanı bırakıp harama geçenler, yani ahdi bozmak suretiyle sınırı aşanlar olarak açıklıyor. Metin, verilen ilgili örnek olarak Tevbe suresi 11. ayete atıf yapıyor.

أي المجاوزون الحلال إلى الحرام بنقض العهد التوبة : ( 11 ) فإن تابوا وأقاموا

İbn Kesîr'e göre bu metinde 'el-İll' kelimesi için nakledilen görüşler sıralanmaktadır: bir görüşe göre 'akrabalık/yakınlık' anlamındadır ve bu görüş daha açık, daha yaygın ve çoğunluğun benimsediği görüştür; Mücahid'den 'ahd' (antlaşma) anlamı da nakledilmiştir, Katade ise 'yemin/hilf' anlamını vermiştir.

والقول الأول أظهر وأشهر وعليه الأكثر وعن مجاهد أيضا الإل العهد وقال قتادة الإل الحلف

Beydâvî'ye göre bu ayette geçen 'اشتروا بآيات الله ثمنا قليلا' ifadesi, Kur'an'ı bırakıp heva ve şehvetlere tabi olmayı tercih etmeyi ifade eder; bu tercih onları Allah'ın yolundan (dininden veya hac yolundan) alıkoymaya sürüklemiştir. 'لا يرقبون في مؤمن إلا ولا ذمة' ifadesi ise önceki 'ساء ما كانوا يعملون' cümlesinin tekrarı değil, onun açıklaması (tefsiri) olarak yorumlanmıştır; bazı görüşe göre ise ilk kısım tüm ahit bozanları kapsarken bu kısım özellikle Yahudileri veya Ebu Süfyan'ın topladığı bedevileri kastetmektedir.

والفاء للدلالة على أن اشتراءهم أداهم إلى الصد. إنهم ساء ما كانوا يعملون عملهم هذا أو ما دل عليه قوله: لا يرقبون في مؤمن إلا ولا ذمة فهو تفسير لا تكرير