Taberî'ye göre bu ayette Ad kavmine, Nuh kavminden sonra yeryüzünde onların yerine halifeler kılındıkları ve Allah'ın onlara bedenlerinde boy ve güç bakımından fazlalık verdiği hatırlatılarak, bu nimetleri anmaları ve Allah'a şükretmeleri emredilmektedir. Şükrün gerçek şekli ise ibadeti Allah'a has kılmak, şirki ve putperestliği terk etmektir. Ayrıca Ad kavminin kimliği, yaşadıkları bölge (Yemen-Ahkaf) ve kendilerine gönderilen Hz. Hud'un tevhide çağrısı ile karşılaştıkları inkâr da anlatılmaktadır.

فاتقوا الله في أنفسكم، واذكروا ما حل بقوم نوح من العذاب إذ عصوا رسولهم وكفروا بربهم، فإنكم إنما جعلكم ربكم خلفاء في الأرض منهم

Zemahşerî'ye göre ayetteki ifade, Ad kavminin Nuh kavminden sonra yeryüzünde halifeler kılınmasını, yaratılışlarındaki boy ve heybet üstünlüğüyle onların yerine geçirilmiş olmalarını anlatır. Kısaca rivayet edilir ki, aralarında en kısa boylu olanı altmış zira, en uzun olanı ise yüz zira boyundaymış. Ayrıca 'اذكروا' fiilinin gizli mansub oluşuyla ilgili bir i'rab tahlili de yapılmaktadır.

قيل : كان أقصرهم ستين ذراعا ، وأطولهم مائة ذراع ما وجه انتصابه ؟ قلت : هو مفعول به وليس بظرف ، أي اذكروا وقت استخلافكم

Kurtubî, 'bastaten' kelimesinin 'bastah' (peltek olmayan) şekliyle okunabileceğini, bunun yaratılışta boy uzunluğu ve ceset büyüklüğü anlamına geldiğini belirtir. İbn Abbas'tan Âd kavminin en uzununun yüz, en kısasının altmış zira olduğunu, bu fazlalığın atalarının veya Nuh kavminin yaratılışına ilaveten verildiğini nakleder. Vehb ve Ebu Hureyre'den gelen rivayetlerle onların baş, göz, burun gibi organlarının aşırı büyüklüğünü ve güçlerini örneklerle aktarır.

قال بن عباس : كان أطولهم مائة ذراع وأقصرهم ستين ذراعا وهذه الزيادة كانت على خلق آبائهم وقيل : على خلق قوم نوح قال وهب : كان رأس أحدهم مثل قبة عظيمة وكان عين الرجل يفرخ فيها السباع وكذلك مناخرهم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Âd kavminin Nûh soyundan gelmelerini ve Allah'ın onları hem cisim hem de güç bakımından diğer insanlardan üstün kılıp yeryüzünde büyük bir kudret, servet, bahçeler, ırmaklar, evlatlar ve ekinlerle donattığını hatırlatmaktadır. Buna karşılık onlar Allah'ın bu nimetine şükretmeyip O'ndan başkasına ibadet etmişler, bunun üzerine Allah kendilerinden biri olan Hûd'u onlara peygamber olarak göndermiştir. Hûd, tıpkı Nûh'un kendi kavmine yaptığı gibi onları tevhide çağırmış ve muhalefetleri halinde başlarına gelecek azaptan sakındırmıştır.

وذلك أنهم كانوا في غاية من قوة التركيب والقوة والبطش الشديد والطول المديد والأرزاق الدارة والأموال والجنات والأنهار والأبناء والزروع والثمار وكانوا مع ذلك يعبدون غير الله معه فبعث الله هودا إليهم رجلا منهم رسولا وبشيرا ونذيرا

Beydâvî'ye göre Hûd (a.s.) kavmine, kendisinde sefahet olmadığını, aksine Rabbinin risaletiyle gönderilmiş bir elçi olduğunu söylemiştir. Peygamberlerin kâfirlerin ahmakça sözlerine verdiği cevaplarda ve onlarla yüzleşmekten kaçınmalarında tam bir nasihat, şefkat, nefsi alçaltma ve güzel mücadele örneği vardır ki her nasihat edenin de böyle yapması gerekir. 'Sizin için emin bir nasihatçıyım' ifadesi, kavminin onu bu iki vasıfla (emanet ve nasihat) tanıdığına işaret eder. Ad kavminin Nuh kavminden sonra yeryüzünde halifeler kılınması ve yaratılışta boy ve kuvvetçe artırılmaları, Allah'ın onlara verdiği nimetlerin hatırlatılması bağlamında zikredilmiştir.

وفي إجابة الأنبياء عليهم الصلاة والسلام الكفرة عن كلماتهم الحمقاء بما أجابوا والإعراض عن مقابلتهم كمال النصح والشفقة وهضم النفس وحسن المجادلة، وهكذا ينبغي لكل ناصح، وفي قوله: وأنا لكم ناصح أمين تنبيه على أنهم عرفوه بالأمرين.

Râzî'ye göre Hûd kıssasında Allah'ın kavmine verdiği nimetler iki kısımdır: onları Nûh kavminden sonra yeryüzünde halifeler kılması ve bedenlerinde/kuvvetlerinde bir ziyade (üstünlük) bahşetmesidir. Bu ziyadenin ne olduğu hakkında Kelbî'den nakledilen görüşe göre boy uzunluğu, başkalarına göre kuvvet fazlalığı kastedilmiştir. Ayrıca aralarında düşmanlığın kalkması ve birbirlerine yardımcı olmaları da zikredilen nimetlerdendir.

قال الكلبي : كان أطولهم مائة ذراع وأقصرهم ستين ذراعا