Taberî'ye göre ayet, ahiret gününde Allah'ın kâfirleri cezalandırma biçimini bildirmektedir; onlar dünyada iman davetini alay ve eğlence konusu yaptıkları gibi, kıyamet gününde de kendileri terk edilip azapta unutulacaklardır. Buradaki 'unutma' gerçek anlamda unutma değil, dünyada hesap gününe hazırlanmayı ihmal edip kulluk görevlerini terk ettikleri gibi, Allah'ın da onları rahmetinden mahrum bırakıp azapta terk etmesi anlamındadır.

أي ففي هذا اليوم، وذلك يوم القيامة، ننساهم، يقول: نتركهم في العذاب المبين جياعا عطاشا بغير طعام ولا شراب، كما تركوا العمل للقاء يومهم هذا ورفضوا الاستعداد له بإتعاب أبدانهم في طاعة الله.

Zemahşerî'ye göre bu ifade Allah'ın hakiki anlamda unutması söz konusu değildir; burada kastedilen, efendisinin kölesine iyilik etmeyi hiç düşünmemesi ve onu hayırdan mahrum bırakması gibi bir davranış benzetmesidir. Yani Allah'ın o kimselere davranışı, kölelerini unutan ve onlara hiçbir hayır bahşetmeyen efendilerin davranışına benzetilmektedir.

نفعل بهم فعل الناسين الذين ينسون عبيدهم من الخير لا يذكرونهم به

Kurtubî'ye göre bu ifade, kâfirlerin o günü unutmalarına karşılık kendilerinin ateşte terk edilmesini anlatmaktadır; yani onlar dünyada bu güne dair ameli terk edip onu yalanladıkları için, ceza olarak kendileri de terk edilmiştir.

أي نتركهم في النار أي تركوا العمل به وكذبوا به وما مصدرية أي كنسيهم عطف عليه أي وجحدهم

İbn Kesîr'e göre Allah'ın kâfirleri 'unutması' gerçek unutma değildir; Allah'ın onlara, kendilerini terk edip önemsemeyen birinin muamelesiyle davranacağı anlamına gelir, çünkü Allah'tan hiçbir şey gizli kalmaz ve O hakikaten unutmaz. Ayrıca Sûre-i Tâhâ 127'deki 'unutma' ifadesinin, Kur'an'ı ezberleyip sonra unutan kişiyle ilgili olmadığını, bu konuda ayrı hadislerle şiddetli tehdit bulunduğunu belirtir. Cezanın amelin cinsinden olması ilkesiyle, dünyada kıyamet gününü unutanların ahirette aynı şekilde 'unutulacağı' vurgulanır.

أي يعاملهم معاملة من نسيهم لأنه تعالى لا يشذ عن عمله شيء ولا ينساه كما قال تعالى قال نسيهم الله من الخير ولم ينسهم من الشر

Beydâvî'ye göre cehennem ehli cennet ehlinden su ya da rızıklandırıldıkları şeylerden dökülmesini isteyecek, cennet ehli de Allah'ın bunları kâfirlere haram kıldığını söyleyecektir. 'İfâzatü'l-mâ' ifadesi suyun döküldüğü anlamına gelir ve bu, cennetin cehennemin üstünde olduğuna delildir. Haram kılınan şey içeceklerin tümü veya yemek olabilir; kâfirlerin dinlerini eğlence ve oyun edinmeleri, Cahiliye dönemindeki bahîre, tasdiye ve mükâ gibi bâtıl adetlerle örneklendirilir.

أن أفيضوا علينا من الماء أي صبوه، وهو دليل على أن الجنة فوق النار