Taberî, ayetteki 'yüzünüzü doğrultun' emrinin anlamı konusunda müfessirlerin ihtilaf ettiğini aktarır: bazıları bunun her yerde namazda Kâbe'ye yönelmek olduğunu, bazıları ise ilahlardan ve putlardan uzak durup duayı sadece Allah'a halis kılmak olduğunu söylemiştir. Taberî bu iki görüşten Rabî'in görüşünü (halis kılma) tercih eder; çünkü ayetin muhatabı olan Arap müşrikleri kilise ve havralara sahip değillerdi, dolayısıyla onlara kilisede Kâbe'ye yönelme emri verilmesi mantıklı değildir. Ayrıca ayetin devamındaki 'başlangıçta yarattığı gibi döndürülürsünüz' ifadesiyle ilgili de insanların mü'min veya kâfir olarak yaratıldıkları gibi haşredileceklerine dair rivayetler nakledilmiştir.

قال أبو جعفر: وأولى هذين التأويلين بتأويل الآية ما قاله الربيع، وهو أن القوم أمروا أن يتوجهوا بصلاتهم إلى ربهم، لا إلى ما سواه من الأوثان والأصنام، وأن يجعلوا دعاءهم لله خالصا، لا مكاء ولا تصدية. وإنما قلنا ذلك أولى التأويلين بالآية، لأن الله إنما خاطب بهذه الآية قوما من مشركي العرب لم يكونوا أهل كنائس وبيع

Zemahşerî'ye göre 'Allah'a yönelin' ifadesi her secde/namaz vaktinde veya mekanında ibadeti sadece O'na yöneltmeyi, başka şeye meyletmeden yapmayı ifade eder. Ayrıca ayetteki zînet/güzel giyinme emri bağlamında, cahiliye Araplarının çıplak tavaf etme âdetini reddederek yeme-içmede israfa kaçmadan güzel görünmenin sünnet olduğunu belirtir. Rabbin emrettiği 'kıst' (adalet) kavramını da hem herkesin fıtratınca güzel bulduğu adalet hem de şirksiz tevhid olarak yorumlar.

وقل : أقيموا وجوهكم أي : اقصدوا عبادته مستقيمين إليها غير عادلين إلى غيرها في كل وقت سجود ، أو في كل مكان سجود وهو الصلاة

Bu müfessire göre ayette 'الأمر بالقسط' ifadesi 'لا إله إلا الله' kelimesi olarak yorumlanmakta, yani öncelikle tevhid emri verilmekte, ardından namaz emredilmekte ve bu amellerin faydasının ahirette ortaya çıkacağı bildirilmektedir. Ayrıca ayetteki 'her mescidde yüzünüzü doğru tutun' emrinin kıbleye yönelmek mi yoksa ihlas mı olduğu tartışılmış, kıbleye yönelme görüşü tercih edilmiştir çünkü ihlas ayetin sonraki kısmında zaten zikredilmektedir. Cahiliye Arapları'nın Kabe'yi çıplak tavaf etme âdeti de ayetin nüzul sebebi olarak nakledilmiştir.

واعلم أنه تعالى أمر في الآية أولا بكلمة ( القسط ) وهي كلمة لا إله إلا الله ، ثم أمر بالصلاة ثانيا ، ثم بين أن الفائدة في الإتيان بهذه الأعمال ، إنما تظهر في الدار الآخرة

Kurtubî bu pasajda birkaç ayrı noktayı ele alır: 'el-kıst' kelimesinin adalet anlamına geldiğini ve emrin bununla ilgili olduğunu, insanların ilk yaratılışları gibi tekrar döneceklerini (iade), 'hanîf' kelimesinin bütün dinlerden İslam'a yönelmek anlamına geldiğini ve İbn Abbas'a göre bunun İbrahim'in dini üzere olmak demek olduğunu açıklar. Ayrıca ibadetlerde niyetin (ihlasın) vücubuna dair ayetten delil çıkarır, çünkü ihlas kalp ameli olup yalnız Allah'ın rızası kastedilir.

وفي هذا دليل على وجوب النية في العبادات فإن الإخلاص من عمل القلب وهو الذي يراد به وجه الله تعالى لا غيره

İbn Kesîr'e göre âyette geçen adaletle emrolunma, ibadetin makbul olması için iki temel şartı içerir: peygamberlerin mucizelerle desteklenmiş getirdiği şeriata uygun olmak (isabet) ve şirkten arınmış olmak (ihlas). Ayrıca 'sizi ilk yarattığı gibi geri döndürecek' ifadesinin anlamı hakkında müfessirler arasında ihtilaf bulunduğunu belirtir; bu konuda Mücahid, Hasan Basrî, Katâde, İbn Zeyd, Ebû'l-Âliye, Said b. Cübeyr, Muhammed b. Ka'b el-Kurazî ve Süddî'den farklı görüşler nakleder ve İbn Cerîr'in tercih ettiği görüşü (kıyamet günü ilk yaratılış gibi diriltme) hadisle desteklenmiş olarak öne çıkarır.

فإنه تعالى لا يتقبل العمل حتى يجمع هذين للركنين أن يكون صوابا موافقا للشريعة وأن يكون خالصا من الشرك

Beydâvî'ye göre 'kıst ile emrolunma' ifrat ve tefrit uçlarından uzak, orta yolu tutan adaleti ifade eder. Yüzleri her mescid vaktinde veya her secde yerinde ibadete doğrultmak ve dini Allah'a halis kılarak dua etmek istenmiştir. İnsanların iadesi ibtidasına benzetilerek, bu benzetmenin yeniden dirilişin imkân ve kudretini vurgulamak amacıyla yapıldığı belirtilir; ayrıca hidayete ulaşan ve sapıklığı hak eden iki grubun ayrımı ilahi takdire bağlanır.

وإنما شبه الإعادة بالإبداء تقريرا لإمكانها والقدرة عليها