Râzî bu pasajda İblis'in Âdem ve Havva'yı meleklik vaadiyle kandırmasına dair ayeti tartışır. Meleklerin insandan üstün olduğuna dair İblis'in sözünün delil olamayacağını, çünkü bu sözün İblis'e ait olduğunu ve Âdem'in bunu doğru kabul etmiş olsa bile bunun hatalı bir kanaat olabileceğini belirtir. Ayrıca ayetin meleklerin kudret, güzellik ve saflık gibi bazı hususlarda üstün olduğuna işaret edebileceğini, fakat bunun sevap bakımından üstünlük anlamına gelmediğini savunur; ayrıca ayetin Hz. Muhammed'in meleklerden üstünlüğüne halel getirmediğini vurgular.

ولقائل أن يقول هذا قول إبليس فلا يكون حجة ، ولا يقال إن آدم اعتقد صحة ذلك وإلا لما اغتر ، واعتقاد آدم حجة ، لأنا نقول : لعل آدم عليه السلام أخطأ في ذلك إما لأن الزلة جائزة على الأنبياء أو لأنه ما كان نبيا في ذلك الوقت

Kurtubî bu ayette şeytanın Âdem ve Havva'ya vesvese vererek onları meleklerden olma veya ölümsüz kalma vaadiyle kandırdığını aktarır; 'melekeyn' kelimesinin okunuşuyla ilgili kıraat farklılıklarını (melekeyn/milkeyn) ve bunun meleklik mi yoksa mülk/ebedi hükümranlık mı ifade ettiğini tartışır. Ayrıca meleklerin insanlara üstünlüğü meselesinde âlimlerin görüşlerini nakleder; kimileri meleklerin sûret ve kanatlarla, kimileri itaatle üstün kılındığını söylerken, İbn Abbas, Zeccâc ve birçok âlim müminlerin meleklerden üstün olduğunu tercih etmiştir.

وقرأ بن عباس ملكين بكسر اللام وهي قراءة يحيى بن أبي كثير والضحاك وأنكر أبو عمرو بن العلاء كسر اللام وقال : لم يكن قبل آدم صلى الله عليه وسلم ملك فيصيرا ملكين

Bu metinde İbn Kesîr, ayetteki bir kelimenin okunuşuna (kıraat farkına) dair bilgi vermektedir. Kelimenin lâm harfinin kesreli okunuşuna işaret edilmekte, ardından cumhurun (kıraat âlimlerinin çoğunluğunun) bu harfi fetha ile okuduğu belirtilmektedir. Metin çok kısa olduğundan bağlam ve hangi kelimenin kastedildiği tam olarak anlaşılamamaktadır.

بكسر الام وقرأه الجمهور بفتحها

Taberî bu pasajda Ayet 120-121'deki şeytanın vesvesesini açıklıyor: şeytan Adem ve Havva'ya, eğer o ağaçtan yemezlerse melek olamayacaklarını veya cennette ebedi kalamayacaklarını söyleyerek onları kandırmıştır. Havva önce yemiş, sonra Adem'e yedirmiştir; ağaçtan yiyenin hades (bevl/gaita gibi bir hal) getirdiği ve cennette bunun olmaması gerektiği belirtilir. Şeytanın onlara 'ben sizin gerçekten iyiliğinizi isteyenlerdenim' diyerek yemin ettiği, bunun bir aldatma (غرور) olduğu ifade edilir.

وأنه قاسمهما إني لكما لمن الناصحين مدليا لهما بغرور

Zemahşerî, şeytanın Adem ve Havva'ya 'ancak melek olmamanız veya ebedî kalmamanız için (bu ağaçtan yasaklandınız)' şeklinde vesvese verdiğini belirtir. Buna göre meleklik mertebesi en yüce görülen mertebedir ve beşeriyet bu mertebeye ancak kısmen erişebilir. Ayrıca 'melikeyn' okuyuşuna göre bunun 'ölümsüz olup cennette ebedî kalanlar' anlamına geldiğini aktarır.

وفيه دليل على أن الملكية بالمنظر الأعلى

Beydâvî'ye göre şeytanın vesvesesi, Âdem ve Havvâ'ya çirkin görünen avret yerlerini ortaya çıkarmak amacıyla olmuştur; bu yüzden ayette onların örtülü kısımları 'sev'e' (çirkin/ayıp şey) diye ifade edilmiştir. Ayrıca şeytanın yasak ağaçtan yemelerini, melek olma veya ölümsüzlük (hulûd) kazanma isteğiyle süslediği belirtilir; bu istek meleklerin peygamberlerden üstün olduğuna delil sayılamaz, çünkü Âdem ile Havvâ'nın arzusu sadece meleklere verilen fıtrî kemalata ve yiyip içmeye ihtiyaçsızlığa ulaşmaktı.

وفيه دليل على أن كشف العورة في الخلوة وعند الزوج من غير حاجة قبيح مستهجن في الطباع