Taberî'ye göre Allah'ın İblis'e 'ihbit minha' (oradan in) emri, cennette Allah'a karşı büyüklenmenin mümkün olmadığı, dolayısıyla bu ifadenin doğrudan cennetten çıkarılma anlamına geldiğini belirtir. Cennete ancak Allah'a boyun eğenler yerleşebilir, büyüklenen oraya sakin olamaz; bu nedenle emir 'cennette büyüklenme' değil, 'cennetten çık, çünkü orada büyüklenene yer yok' şeklinde anlaşılmalıdır. Ayrıca 'sagâr' kelimesi zillet ve alçaklık olarak açıklanmıştır.

وإنما معنى ذلك: فاهبط من الجنة، فإنه لا يسكن الجنة متكبر عن أمر الله، فأما غيرها فإنه قد يسكنها المستكبر عن أمر الله والمستكين لطاعته.

Zemahşerî'ye göre 'fâhbit minhâ' emri, İblis'in bulunduğu göklerden (meleklerin itaat ve tevazu mekânı) yeryüzüne (asi ve mütekebbir varlıkların yurdu) indirilmesini ifade eder; bu iniş, onun büyüklenmesi sebebiyle Allah nezdinde ve dostları katında hakir ve zelil bir konuma düşürülmesidir. Bu durum, birine hakaret edildiğinde 'kalk, aşağılanmış olarak' denilmesine benzetilir; İblis kibrini gösterince ona zillet giydirilmiştir.

فما يصح لك وتعصي من أهل الصغار والهوان على الله وعلى أولياؤه لتكبرك ، كما تقول للرجل : قم صاغرا ، إذا أهنته . وفي ضده : قم راشدا . وذلك أنه لما أظهر الاستكبار ألبس الصغار

Kurtubî'ye göre 'fâhbit minhâ' ifadesindeki 'ondan' zamiri semaya işaret eder, çünkü semanın ehli mütevazı meleklerdir; İblis'in oradan çıkarılması onun zillete düşürüldüğünü gösterir. Ayrıca Ebû Ravk ve Bicelî'den nakledilen görüşe göre bu ifade İblis'in içinde bulunduğu suretten çıkarılması anlamına gelir; ateşten yaratılmakla övünmesi üzerine sureti karartılıp nurunu kaybetmiştir. Bir başka görüşe göre ise 'minhâ' yeryüzünden denizlerin adalarına nakledilmeyi ifade eder, ancak müfessir ilk görüşü daha zahir bulmuştur.

أي من السماء لأن أهلها الملائكة المتواضعون أي من الأذلين ودل هذا أن من عصى مولاه فهو ذليل

İbn Kesîr'e göre 'sağîr' (küçüklük/aşağılanma), Allah'a isyan etmesi ve O'na itaatten çıkması sebebiyledir; bu yüzden orada büyüklenmesi ona layık değildir. Ayette geçen zamirin cennete mi yoksa İblis'in içinde bulunduğu yüksek melekût mertebesine mi ait olduğu konusunda müfessirler arasında görüş ayrılığı bulunmaktadır. Bu, İblis'e kastının tam tersiyle muamele edilmesi ve isteğinin zıddıyla cezalandırılması şeklinde yorumlanmıştır; bunun üzerine lanetlenmiş olan (İblis) geri adım atarak kıyamet gününe kadar kendisine mühlet verilmesini istemiştir.

معاملة له بنقيض قصده ومكافأة لمراده بضده فعند ذلك استدرك اللعين وسأل النظرة إلى يوم الدين

Beydâvî'ye göre İblis'in 'ben ondan hayırlıyım' cevabı, kendisine benzer bir varlığın kendisinden aşağı olana secde etmesinin uygun olmayacağı zannına dayanır; bu şekilde tekebbürü ilk kez o icat etmiş ve aklî hüsün-kubh anlayışını benimsemiştir. İblis, üstünlüğü sadece unsur (ateş-toprak) bakımından değerlendirmekte hata etmiş, oysa üstünlük fail (Allah'ın bizzat yaratması), sûret (ruhtan üflenmesi) ve gaye (ilim ve özel vasıflar) bakımından da olabilir ki âyetler buna işaret eder. Ayrıca 'fâhbit minhâ' ifadesindeki tekebbürün asıl sebep olduğu, sadece isyanın değil kibrinin onu cennetten/semâdan çıkardığı belirtilir.

وقد غلط في ذلك بأن رأى الفضل كله باعتبار العنصر وغفل عما يكون باعتبار الفاعل كما أشار إليه بقوله تعالى: ما منعك أن تسجد لما خلقت بيدي أي بغير واسطة، وباعتبار الصورة كما نبه عليه بقوله: ونفخت فيه من روحي فقعوا له ساجدين

Bu müfessire göre ayetteki hitap Allah tarafındandır ve İblis ile Allah arasındaki bu tür bir muhavere hiçbir peygambere nasip olmamıştır; Musa'ya kelam etmesi bile bir şeref olarak zikredilmiştir. Ayrıca İblis'in 'sağirin' (küçük düşürülmüşlerden) olmakla nitelenmesi, tekebbür göstermesine karşılık Allah'ın onu zillet ve küçüklükle imtihan etmesidir. Bu durum meleklerin masum olduğunu ve Harut-Marut hakkında anlatılan kıssanın batıl olduğunu ispatlar.

قال الزجاج : إن إبليس طلب التكبر فابتلاه الله تعالى بالذلة والصغار