Taberî'ye göre bu ayette Allah, Peygamber'e müşriklere sorulmasını emrettiği bir soruyu açıklar: karada ve denizde sıkıntı anında kendisinden yardım istenen yalnızca Allah'tır, ilahları ve putları değil. İnsanlar bu sıkıntıdan kurtulduktan sonra tekrar O'na ortak koşarlar; bu da O'nun hakkını bilmemek ve nimetlerini inkâr etmek anlamına gelir.

قل لهؤلاء العادلين بربهم سواه من الآلهة إذا أنت استفهمتهم عمن به يستعينون عند نزول الكرب بهم في البر والبحر: الله القادر على فرجكم عند حلول الكرب بكم، ينجيكم من عظيم النازل بكم في البر والبحر من هم الضلال وخوف الهلاك

Bu müfessire göre ayetteki kıraat farklılığı tartışılmaktadır; hitap sigasıyla (muhataba) okunan kıraat bir zamir takdirini gerektirir, yani 'yekulûne' (derler) fiilinin gizlenmesi gerekir, halbuki asıl olan izmar (gizleme) değil açık lafızdır. Muhataba kıraatini tercih edenlerin delili ise Kur'an'ın başka bir ayetinde aynı üslubun geçmiş olmasıdır.

وأيضا فالقراءة بلفظ الخطاب توجب الإضمار ، والتقدير : يقولون لئن أنجيتنا ، والإضمار خلاف الأصل . وحجة من قرأ على المخاطبة قوله تعالى في آية أخرى

Kurtubî, 'ينجيكم' fiilinin şeddeli ve şedde­siz okunuşlarının anlamca aynı olduğunu (نجا/أنجى-نجّى gibi), şeddeli okumanın ise çokluk/mübalağa ifade ettiğini belirtir. Ayrıca 'الكرب' kelimesinin nefesi tutan şiddetli gam/keder anlamına geldiğini açıklar. Ayetin sonundaki ifadenin ise, kurtuluştan sonra şirke dönenleri kınama ve azarlama maksadı taşıdığını, çünkü delil ortaya çıktıktan sonra ihlas gerekirken onların şirki tercih etmelerinin kınamayı gerektirdiğini ifade eder.

وقيل : التشديد للتكثير والكرب : الغم يأخذ بالنفس يقال منه : رجل مكروب

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, insanların rahatlık ve genişlik hallerinde Allah ile birlikte başka ilahlara da yöneldiklerini, O'na ortak koştuklarını ifade etmektedir.

أي تدعون معه في حال الرفاهية آلهة أخرى

Beydâvî, 'karanlıklar'ın kara ve denizin şiddetli hallerinden istiare olduğunu belirtir; zira şiddet ile karanlık, dehşet verme ve görüşü yok etme yönünden ortaklık taşır, bu yüzden zorlu güne 'karanlık gün' denilmiştir. Ayrıca bunun karada yere batma, denizde ise boğulma tehlikesinden kinaye olabileceğini de aktarır. 'Şirk koşarsınız' ifadesinin 'şükretmezsiniz' yerine kullanılmasının, Allah'a ibadette şirk koşanın sanki O'na hiç ibadet etmemiş gibi olduğuna dikkat çekmek için olduğunu açıklar.

من شدائدهما، استعيرت الظلمة للشدة لمشاركتهما في الهول وإبطال الإبصار فقيل لليوم الشديد يوم مظلم ويوم ذو كواكب، أو من الخسف في البر والغرق في البحر